दुराधर्षतरः शैलः समंताद्दुरतिक्रमः
येन मार्गेण विश्रब्धं गमिष्यामः सुमध्यमे
त्वयाप्युक्तं महादेव कुण्डः शप्तो मया गणः । ममाज्ञा न कृता यस्माद्विफलं न वचो मम
भैरवं रूपमास्थाय यत्र त्वं चोत्तरे स्थितः 5.2.40.
तस्य दर्शन मात्रेण गणपोऽयं भविष्यति
इत्युक्तः स त्वया देवि समासाद्य पुनःपुनः
महाकालवनं शीघ्रं लिंगमाराध्य सत्वरम्
इत्युक्तस्तत्क्षणात्प्राप्तो दृष्ट्वा लिङ्गं तु शाश्वतम्
ततो देवाः सगंधर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः
अथाहं तत्क्षणात्प्राप्तस्त्वया सार्द्धं गणैर्वृतः
समाधिध्याननिरतं प्रोक्तमस्माभिरादरात्
अक्षयं तु पदं प्राप्तं त्वया लिंगस्य दर्शनात् नाम्ना कुण्डेश्वरो यस्मात्सर्वसंपत्करः सदा
कुण्डेश्वरमनादिं तु भक्त्या पश्यति यो नरः
तस्य दानफलं सर्वं सर्वतीर्थफलं सदा 5.2.40.
दशानामश्वमेधानामग्निष्टोमशतस्य च
प्रातः पश्यंति ये भक्त्या कृत्वा नियमपूर्वकम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
लुंपेश्वरमिति ख्यातं नाम यस्य महीतले
देशे म्लेच्छगणाकीर्णे बभूव जगतीपतिः
तस्यासीद्दयिता भार्या विशालानाम नामतः
स युद्धकामो नृपतिः पर्यपृच्छद्विजोत्तमान्
अथ केनापि कथितमाश्रमे सामगो द्विजः
ततः स प्रस्थितो राजा म्लेच्छैः सार्द्धं सहस्रशः
दस्युभिः संवृतः क्रूरैः क्रोधेनाकुलितेंद्रियः
मुनिना पूजितस्तेन मधुपर्कादिविष्टरैः
प्रार्थयामास सहसा न दत्ता मुनिना तदा वनं बभंज सकलं तस्य विप्रस्य पश्यतः
काल्यमानां च गां दृष्ट्वा वत्सं चातीव दुःखितम् 5.2.41.
एवं वदंतं विप्रेंद्रं शरैस्तीक्ष्णैर्जघान ह
असकृत्पुत्रपुत्रेति विलपंतमनाथवत्
एतस्मिन्नंतरे पुत्रः समित्पाणिरुपागतः अनागसं महात्मानं विललाप सुदुःखितः