इन्द्रं तं तथा स्थितं दृष्ट्वा, बृहस्पतिः प्रणम्य शुभाशिषः प्रादात्। स उवाच, "देवेंद्र, एष ते समयः न शुभः। तत्र अहं सर्वान् प्रमुखान् महादैत्यांस् अपश्यम्। एकैकः तेषां त्वां जेतुं समर्थः इति मे मतिः। दृश्यते वा श्रूयते वा, तादृशं तेषां बलं यथादृष्टम्।" बृहस्पतेः वचः श्रुत्वा, इन्द्रस्य मनसि महती चिन्ता जाताऽभूत्। स उवाच, "किं कर्तव्यम् अत्र, ब्रह्मन्, ब्रूहि। ते मम प्रति आगमिष्यन्ति, वृत्रः च अतिवीर्यवान् अस्ति।" इन्द्रस्य वचनं श्रुत्वा, बृहस्पतिः तम् इदम् उवाच— "सुशोभने महाकालवने, खण्डेश्वरस्य दक्षिणे भागे, तत्र त्वं यत्नेन तं सम्पूजयं। स ते कामान् दास्यति।" महाकालवने, देवी, परं लिङ्गं दृष्ट्वा, इन्द्रः उवाच— "नमो देवदेवाय, शंकराय, वृषध्वजाय, श्रेष्ठाय, सदा नमः कामदाय ते। त्वमेव प्रजापतिः आद्यः, त्वमेव कालरूपेण सर्वभूतविनाशकः। त्वमेव चन्द्रः, सूर्यः, वायुः; त्वमेव धारकः, स्रष्टा, सनातनः परमः; त्वं महाकालः, वृषः, विघ्ननाशकः, गुह्यवरदायकः।" एवं स्तुतिं श्रुत्वा, शतक्रतुम् लिङ्गः सम्बोधितवान्— "त्वया वृत्रः रिपुघ्नः हन्यते, न संशयः।" तस्य लिङ्गस्य प्रभावात्, हे पार्वति, वारिसंभारात् इन्द्रः दानवान् युद्धे सुलभेन निहत्य, तस्य शक्त्या त्रिलोकाधिपत्यं प्राप्नोत्। तस्य देवस्य प्रभावेन महादैत्यः वृत्रः अपि निहतः। इन्द्रेण महेश्वरः यथावत् पूजितः। तद् लिङ्गं दृष्ट्वा, इन्द्रपुरी अपि शोभते। यः प्रतिदिनं श्रीइन्द्रेश्वरलिङ्गं पश्यति, यः भक्त्या तं लिङ्गं पूजयति, यः सम्यक् इन्द्रेश्वरं पूजयति, तेन ऋषयः लोकपालाश्च अपि पूज्यन्ते—न संशयः। एवं देवैः उक्तः शक्रः, वैकुण्ठवासिभिः सह संतुष्टः अभवत्। एवं इन्द्रेश्वरदेवस्य महिमा कथिता। तं केवलं दृष्ट्वा मानवः पुत्रं लभते। ब्रह्मणः वंशे मृकण्डुनाम ऋषिः जातः। स पुत्रकामः चिन्तयामास, "कथं पुत्रं लप्स्ये?" तस्मात् स तपः करिष्यामि इति निश्चित्य, तत्रैव वासं कृत्वा मनः शुद्धं कृत्वा तपस्यै निरतः अभवत्। स फलमूलपत्रभक्षी, कदाचित् एकपत्रं, कदाचित् द्विपत्रं खादन्, द्वादशसंवत्सराणि तत्र तपः अकरोत्। तदा तस्य निश्चयं विज्ञाय, त्वया अहं तत्र उपगतः। तस्य तेजसा गिरिः प्रकाशितः, वारिसमूहान् शोषयामास। सर्वे सागराः विक्षुब्धाः अभवन्, चन्द्रसूर्यौ अपि; "देव, अकाले प्रलयः भविष्यति न संशयः।" इति उक्तम्। "तस्मात् मृकण्डाय पुत्रो दीयताम्।" "स च नित्यं स्थायी भवतु, अन्यः सहस्राक्षवत्।" "देवपत्नी, मृकण्डमहर्षिः पुत्रं इच्छति, नीलोत्पलदलसन्निभवर्णं, नीलोत्पलदललोचनं।" त्वमपि, देवी, पुनः करुणया उक्तवती, भक्तिप्रिये। "कथं त्वं मुनिभिः तपःफलप्रदः इति स्तूयसे?" "त्वं सर्वदैत्यसंघान्, सर्वदेवगणांश्च विक्षोभयसि।" एवं कथा प्रवृत्ता, देवी, महात्मनः इन्द्रेश्वरस्य महिमा च प्रकाशिता।