ततः स दैत्यराजः वृत्रः अग्निमालया भूषितः प्रबभौ। स इन्द्रशत्रुः, अगम्यभावः, त्वष्टृतेजसा महद्भूतः, तत्र समुत्थितः। तं महादैत्यं वृत्रं दृष्ट्वा इन्द्रः तमात्मनः मृत्युकारणं मेने। तस्मिन्नेव क्षणे बलिनां श्रेष्ठः वृत्रः तत्र समुपस्थितः। स वृत्रासुरः महाकायः घोरयुद्धं प्रारब्धवान्। तत्र शरीराणि कवचानि च विदीर्णानि भग्नानि च, रुधिररागेण भूमिः समुत्क्लिष्टा। शिरच्छिन्नदेहानां समूहः सुरसेनायाश्च संहतिः तत्र दृष्टा। दिशः स्रवद्रुधिरराशिभिः रक्ताभवन्ति। ततः वासवं बद्ध्वा वृत्रः देवलोकं जगाम। यदा देवेशः बन्धनं गतः, तदा बृहस्पतिः प्राज्ञः तं दृष्ट्वा, अभिवाद्य आशीर्भिः सम्बोधितवान्। स उवाच— "नायं ते समयः शुभः, देवेश! अहं तत्र सर्वान् प्रमुखान् महादैत्यांश्च दृष्टवान्। एकैकः अपि त्वां जयितुं समर्थः स्यात्, यथा मया दृष्टं श्रुतं च तेषां बलं तथा।" बृहस्पतेर्वचनं श्रुत्वा इन्द्रः सशङ्कः बभूव। स उवाच— "किं कर्तव्यं, ब्रूहि मे बृहस्पते! ते मम आगमिष्यन्ति, वृत्रश्चातिभलवान्।" तद्वाक्यं श्रुत्वा बृहस्पतिः तमिदं प्रोवाच— "दक्षिणे खण्डेश्वरस्य सुन्दरं महाकालवनं अस्ति। तत्र प्रयत्नेन तमर्चय; स ते कामं दास्यति।" "महाकालवने, देवी, परमं लिङ्गं दृष्ट्वा—" "नमः देवदेवाय शंकराय वृषध्वजाय चोत्तमाय, नमः सदा सर्वकामदाय ते। त्वमेव प्रजापतिः, त्वमेव कालरूपेण सर्वाणि भूतानि संहरसि। त्वमेव सोमः, त्वमेव सूर्यः, त्वमेव वायुः; त्वं धारकः, स्रष्टा, सनातनः; त्वं महाकालः, वृषः, विघ्ननाशकः, गुह्यवरप्रदः।" इति स्तुतिं श्रुत्वा शतक्रतुः लिङ्गेन संबोधितः— "त्वया शत्रुघ्नं वृत्रं निहनिष्यसि—न संशयः।" तस्य लिङ्गस्य प्रभावात्, हे पार्वति, जलफेनात्— दानवान् हत्वा, युद्धे घोरः सः सहजं विजयं प्राप। मम तेजसा यूयं त्रिलोकाधिपत्यं प्राप्तवन्तः। अस्य देवस्य प्रभावात् महादैत्यः वृत्रो निहतः। यतः इन्द्रेण महेश्वरः पूजितः— तस्मात् लिङ्गदर्शनात् इन्द्रपुरी शोभते। यः प्रतिदिनं श्रीइन्द्रेश्वरलिङ्गं पश्यति— यः भक्त्या इन्द्रपूजितं लिङ्गं पूजयति— यः सम्यग्भक्त्या इन्द्रेश्वरं पूजयति, तेन मुनयः लोकपालाश्च पूजिताः—न संशयः। एवं देवैः उक्तः शक्रः, वैकुण्ठवासिभिः सह तुष्टः बभूव। इति इन्द्रेश्वरस्य देवस्य प्रभावः कीर्तितः। तस्य केवलदर्शनात् मनुष्यः पुत्रं लभते। ब्रह्मणः वंशे मृकण्डु नाम ऋषिः जातः। सः पुत्रकामः चिन्तयामास— "कथमहमपि पुत्रं प्राप्नुयाम्?" तस्मात् सः तपः करिष्यामि येन पुत्रं लभेय। सः तत्रैव तपस्यै वासं कृत्वा, शुद्धचित्तः बभूव। सः शाकमूलफलभक्षी, पत्रैः कदाचित् एकेन, कदाचित् द्वाभ्यां जीवन्, तपश्चर्यामकरोत्।