पार्वत्याः प्रसन्नया तस्मिन् लिङ्गे वाक्यं प्रवृत्तम्—"एवं भवतु" इति। तस्य लिङ्गस्य केवलं दर्शनमात्रेण जनः दीर्घायुष्मान् भवति। यः कश्चित् कण्ठदेश्वरस्य तं लिङ्गं पश्यति, स भगवान् एव। हे गौरी, स पापबन्धनात् विमुक्तो भवति, मोक्षं च प्राप्नोति; मम नाम उच्चार्य सर्वपापानि शुद्ध्यन्ति। ये मनुष्याः तद् लिङ्गं न पश्यन्ति, ते लोके दुर्भाग्यवन्तः, तेषां जन्म निष्फलम्। एवं हे देवी, पापनाशनशक्तिं तव निगदितवान्। एषा देवी, महती सिद्धिदात्री, ब्रह्महत्यापापं च नाशयति। अत्र प्रजापतिः त्वष्टा नामासीत्; तस्य पुत्रः कुशध्वजः। स्वपुत्रं हतं श्रुत्वा त्वष्टा, प्रजापतिः, कोपेन सम्पूर्णः अभवत्। स चिन्तयामास—"अद्य त्रयः लोकाः देवैः सहिताः मम शक्तिं पश्यन्तु। येन मम पुत्रः स्वधर्मनिष्ठेन हतः।" ततः त्वष्टुः तेजसा दीप्तमालावृतः वृत्रः उत्पन्नः। स वृत्रः, इन्द्रशत्रुः, अगम्यस्वभावः, महाबलसम्पन्नः आसीत्। तं वृत्रं महादैत्यं दृष्ट्वा इन्द्रः तम् आत्मनः मृत्युकारणम् इति मेने। तस्मिन्नेव क्षणे वृत्रः, बलिनां श्रेष्ठः, उपस्थितः। स महादैत्यः वृत्रः, अतिविस्तीर्णरूपः, घोरं युद्धं आरब्धवान्। तस्मिन्युद्धे शरीराणि कवचानि च भग्नानि, भूमिः कोपेन स्रवद्रुधिररञ्जिता। शिरच्छिन्नदेहानां संहतिर्भूताः, देवसेनायाश्च समवायः अभवत्। दिशः अपि स्रवद्रुधिरतरङ्गैः रक्ताभूताः। वृत्रेण वासवं बद्ध्वा, स देवलोकं गतवान्। तदा सुरपतौ बद्धे, बृहस्पतिः प्राज्ञः, तं इन्द्रं तादृशं स्थितं दृष्ट्वा, आशीर्वादैः सम्पूज्य, उवाच—"एषः समयः तव न हितकरः, देवाधिप। अहं तत्र सर्वान् श्रेष्ठान् दानवान् दृष्टवान्। प्रत्येकः अपि एकाकी त्वाम् जितुं समर्थः, मम मतम्। दृष्ट्वा श्रुत्वा वा, तेषां बलं तथा मया अनुभूतम्।" बृहस्पतेः वचः श्रुत्वा, इन्द्रः चिन्तितवान्। स उवाच—"किमत्र कर्तव्यं, वद बृहस्पते? ते मम समीपं आगमिष्यन्ति, वृत्रश्चाति-बलवान्।" तदा बृहस्पतिः इन्द्रं प्रत्युवाच—"खण्डेश्वरस्य दक्षिणे, रम्ये महाकालवने—" तत्र त्वं यत्नेन तं पूजय; स तव कामं दास्यति। तस्मिन्महाकालवने, हे देवी, परमं लिङ्गं दृष्ट्वा—" नमो देवदेवाय शंकराय वृषध्वजाय श्रेष्ठाय, नित्यं नमः सर्वकामदाय। त्वमेव प्रजासृगाद्यः; त्वमेव कालरूपेण सर्वभूतविनाशकः। त्वमेव सोमः, सूर्यः, वायुः; त्वं धाता, विधाता, पुरातनः श्रेष्ठः; त्वं महाकालः, वृषः, विघ्ननाशकः, गुह्यवरप्रदाता च।" एवं स्तुतिं श्रुत्वा, लिङ्गात् शतक्रतुः संबोधितः—"निःसंशयं त्वं वृत्रं शत्रुनाशनं हन्तासि।" तस्य लिङ्गस्य प्रभावात्, हे पार्वति, सलिलफेनात्— दानवान् हत्वा, युद्धे घोरं कृत्वा, सुलभतया— मम शक्त्या, यूयं त्रिलोकाधिपत्यं प्राप्तवन्तः। अस्य देवस्य प्रभावेन, महादैत्यः वृत्रः हतः। यतो हि इन्द्रेण महेश्वरः पूजितः— तद् लिङ्गं दृष्ट्वा, इन्द्रस्य दिव्यपुरी— यः प्रतिदिनं श्रीइन्द्रेश्वरनामकं लिङ्गं पश्यति— स महान् पुण्यभाग्भवति।