द्वितीयस्य दिवसे, अगस्त्यऋषिः रजनीं दृष्ट्वा तां समुपविश्य इति उवाच—“हन्त, मूढाः जनाः लिङ्गस्य परमं माहात्म्यं न जानन्ति। केवलं तस्य दर्शनात् अपि अपूर्णानि व्रतानि पूर्णत्वं यान्ति। उत्तमं, उत्तमं, भगवन् विश्वेश्वर! भद्राश्व त्वं दृढव्रतः, सुस्वागतम्। सप्तमे दिने तं भगवन्तं नृत्यन्तं पत्नी सहितं दृष्ट्वा, किं कारणं ब्रह्मभक्तस्य अस्य नृत्यसंयुक्तस्य प्रमोदयुतस्य? विप्रः च मोहं गतः, ये मम मतं न जानन्ति। केवलं तस्य दर्शनात् एव एवं राजानः अपि जायन्ते। ब्रह्मन्, अद्य त्वदीयं मन्तव्यं न वयं जानिम। हरिदत्तपुर्यां त्वं एव तस्याः पतिः। स वणिक् महाकालं गत्वा महेश्वरं समुपेत्य, पूजां कृत्वा, यावद् गृहे स्थितः, तावत् युवां रक्षकारौ अभवताम्। तेन पुण्येन प्रियव्रतगृहे भवतः जन्म अभवत्। अन्यसंगेन च उत्तमा अपि सन्ततिः अभवत्। तस्य देवस्य माहात्म्येन ते अजायमानाय विविधयज्ञान् अकुर्वन्। तस्मात् हे राजन्, पुरातनं चरित्रं तुभ्यं प्रोक्तम्। एवं महात्मनः कुम्भयोनिनः वचनानि श्रुत्वा, स राजा मुनिना सह स्वजनसमूहं गृहीत्वा प्रस्थितः। पुनः श्रद्धया अगस्त्यवर्णितं लिङ्गं दृष्टवान्। तदा देवः तुष्टः सवितृतेजसा राजानं उवाच—‘वंशः, बलम्, श्रियम्, दीर्घायुः, आरोग्यं च ते भविष्यति।’ इति देवेन्द्रेण उक्तः स राजा स्वदेशं गतः। अनेकेषां जन्मनाम्, अपूर्णव्रतानां संचितानि कर्माणि। अतः खण्डेश्वरदेवः त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धः। ये अपूर्णव्रतानि कुर्वन्ति, ते शीघ्रं पूर्णत्वं प्राप्नुवन्ति; श्रीखण्डेश्वरदर्शनात् सर्वे सम्पूर्णत्वं यान्ति। खण्डेश्वरदर्शनात् पापोपघाताः निवर्तन्ते। खण्डेश्वरदर्शनात् सर्वार्थसिद्धिः लभ्यते। यदा खण्डेश्वरः पूज्यते, तदा सर्वदेवाः, इन्द्रादयः अपि पूज्यन्ते। ये श्रद्धया खण्डेश्वरं भजन्ति, हे प्रिये, धूपदीपनमस्कारपाठस्तोत्रादिभिः पूजयन्ति, ते दीर्घायुषः, सदाचारिणः, शुद्धदेहाः भवन्ति; खण्डेश्वरकृपया एवमुत्पद्यन्ते—अत्र न संशयः। विष्णुर्ब्रह्मेन्द्रकुबेराग्नयः चान्ये अपि एते एव सन्ति। एवं हे देवि, खण्डेश्वरस्य पापनाशकस्य माहात्म्यं तुभ्यं उक्तम्। पत्तनेश्वरं च तु जानीयाः, यः जनानां सिद्धिदः। कदाचित्, हे देवि, मन्दरगिरौ रम्ये गुहायाम् अहं पृष्टः—‘कस्मात् त्वं रम्यं कैलासगिरिं त्यक्त्वा आगतः?’ सिद्धचराणगन्धर्वकिन्नरगीतवाद्यनिर्घोषिते, कोकिलचकोरबकसंकुले, महाकालस्य महान् रिक्तवनं विविधलतागुल्मैः आवृतम्, भल्लूकवानरशृगालाद्यैः सुशोभिते तस्मिन् स्थले भगवतः निवासः कथं जातः? एषा मे जिज्ञासा। एवं, हे देवी, त्वया मन्दरगिरौ रम्यायां गुहायां मां पृष्टम्।