तस्य वचनानि श्रुत्वा महर्षिः वामदेवः राजानं समादिशत्—“मम आज्ञया, हे राजन्, त्वं महाकालवनं गच्छ। तत्र यः पापसमूहविनाशकः सर्ववेदेषु कीर्तितः स भगवान् अस्ति।” वामदेवस्य तानि वचनानि श्रुत्वा स राजा महाकालवनं प्राप। तत्र स जगतां पूजितं जटाधरं देवदेवं ईश्वरं दृष्ट्वा, सदा शिवाय विश्वरूपाय पुनः पुनः नमस्कृतवान्। स जटाधराय रामाय मायाग्रस्ताय कर्मणे नमः इत्यादिना स्तुतिमकरोत्। पुनः भोक्त्रे धूम्राय, व्योमात्मने च नमः। महान्धसूर्याय शत्रुनाशाय सुवर्णवर्णाय मोहिनां मोहाय च नमः। सुन्दराय देवैः पूजिताय विकृताय प्रकृतातीताय च नमस्कृतवान्। एवं तदा स महेश्वरः देवी, तेन स्तुतः। तस्य सर्वाङ्गं भस्मनानुलिप्तं, नागदत्तविभूत्या दीप्तिमान् आसीत्। मणिशृङ्खलासमद्युतिभिः जटाभिः अलङ्कृतः प्रभूतः स भगवान्, नागराजशिरोभिः श्वेतपीतादिभिः बद्धः आसीत्। तत्रैव गिरिसुता पार्वती राजानं इदम् उक्तवती—“यत् ते पापं जटारूपेण स्थितम्, मम दर्शनात् नष्टम् अभवत्।” एवं देवाधिदेवेन उक्तः राजा वीरधन्वा देवगणैः स्तूयमानः कामनिर्मितेन दिव्येन विमानने आरूढः। तस्मात् स लिङ्गः ‘जटेश्वर’ इति ख्यातः, तत्र पापं जटारूपं क्षणेन विनश्यति। ये देवदेवम् जटेश्वरं सदा पूजयन्ति, हे देवि, तथा ये देवाः, गन्धर्वाः, यक्षाः, राक्षसाः, मनुष्याः च, त एव दुर्लभं कामं यं यं इच्छन्ति, तम् अवाप्नुवन्ति। शत्रुविमुक्तिं च अन्यद् यद् अपि कामयन्ते, तत् अपि लभन्ते; ते पापदुःखविनिर्मुक्ताः भवन्ति। ये भक्त्या प्रतिदिनं जटेश्वरं पश्यन्ति, रोगिणः रोगात् विमुच्यन्ते, क्लिष्टाः दुःखात् मोच्यन्ते। ये जटेश्वरस्य माहात्म्यं पठन्ति, हे पार्वति, ते सर्वान् कामान् प्राप्य, अन्ते मम लोकं गच्छन्ति। या गर्भिणी स्त्री, सा वेदाभरणेन भूषितं पुत्रं प्राप्नोति। एषा कथा शुभा, आयुष्यदा, धर्मकामस्य महोपकारिणी च। यत् किञ्चित् दारिद्र्यं, दुष्टसङ्गः, अल्पायुष्कत्वं वा, यस्यां जटेश्वरस्य शुभां कथां श्राद्धकाले पठति, तस्य सर्वं नश्यति। एषा शक्ति, हे देवि, या पापं नाशयति, मया उक्ता। केवलं तं पश्यन् एव ब्रह्महत्या-पापात् विमुच्यते। त्रेतायुगे, हे देवि, रामः शस्त्रधारिणां श्रेष्ठः, रेणुकायाः गर्भात् रामरूपेण जातः। कदाचित् स महर्षिणा जमदग्निना आज्ञापितः। पितुर्वचनानि भ्रातॄणां मातुश्च श्रुत्वा, “त्वं सर्वपृथिवीशेषु अजेयः भविष्यसि। हे पुत्र, अग्निज्वालायाः उत्पन्नं दृढं परशुं गृहाण।” इति तेन उक्तम्। ततः किञ्चित्कालानन्तरं कार्तवीर्यार्जुननाम राजा अभवत्।