सर्वदेवानां देवि, सोमः अमावास्यया पीडितः, ब्रह्मणे पुनः पुनः तं वृत्तान्तं निवेदितवान्। तदा ब्रह्मा, पूर्वचन्द्रस्य हितार्थं, लोकैः पूजितं विष्णुं प्रति, नमः कृष्णाय, नमः विष्णवे, नमः विजयाय, पुनः पुनः नमः इति स्तुतिं अकरोत्। जयस्ते गोविन्द महाबल! जयस्ते विष्णु! जयस्ते पद्मनाभ! इति ब्रह्मा, लोकसृष्टा, तदा देव्या स्तुतिं अकरोत्। अनन्तरं ब्रह्मा आज्ञापयत्—"सोम, मम आज्ञया उत्तमं महाकालवनं गच्छ। तत्र यत्नेन तं पूज्य, स ते शरीरं दास्यति।" एवं वासुदेवेन तथा ब्रह्मणा पुनः पुनः उक्तः, सोमः पुण्यात्मा, लिङ्गं दृष्ट्वा तं स्तोत्रेण स्तुतवान्। चन्द्रः उवाच—"नमः देवदेवाय त्रिनेत्राय महात्मने। नमः महादेवाय त्रिशूलधारिणे, भूतगणैः सेविताय। नमः पूष्णः दन्तनाशकाय, तथैव अन्धकवधाय। नमः विकृतकेशाय, नमः भैरवाय! नमः दारुवनविनाशकाय तीक्ष्णत्रिशूलधारिणे। नमः उग्रदण्डधराय, यस्य मुखं वारुणाग्निसदृशम्। नमः दक्षयज्ञविनाशकाय, लोकभीषणाय, जटाधराय, उग्राय, नमः सर्वदेवेशाय।" एवं तदा, देवि, अदृश्यः चन्द्रः तं स्तुतवान्। तेन स्तोत्रेण तुष्टः स भगवान् उवाच—"वद सोम, किं इच्छसि?" सोमः प्रार्थितवान्—"भगवन्, तव कृपया तेजः, प्रभा, रूपं, सौन्दर्यं इच्छामि। तव प्रसादेन, महादेव, स्वं स्थानं पुनः प्राप्तुम् इच्छामि।" एष राजा द्विजातीनां तस्य लिङ्गस्य कृपया तत् प्राप्तवान्। तस्मात् त्रिषु लोकेषु स लिङ्गः 'सोमेश्वर' इति प्रसिद्धः। पुण्यकर्माणः पुरुषाः तत्र परमं स्थानं प्राप्नुवन्ति। जन्मादिदुःखैः मुक्तः जनः मयि लीयते। येन सोमेश्वरः न दृष्टः न पूजितः, तस्य लाभः नास्ति। सोमेश्वरः एव पूजनीयः, कुष्ठरोगनाशकः। स सर्वलोकाधारः; येन सोमेश्वरः पूजितः, स पुरुषः मुक्तः, सुखी, निर्भयः, मम लोकं दीर्घकालं वसति। सुवर्णपुष्पैः, देवि, सोमेश्वरलिङ्गं पूजनीयम्। एतत्, देवि, पापनाशनं शक्तिम् उक्तवान्। केवलं दर्शनात्, स्वप्ने अपि, तस्य नरकः कथं सम्भवेत्? एकदा, देवि, कलियुगे वाराहे नाम्नि काले, जनाः उत्पन्नाः ये सीमाहीनाः, अधाराः, अनिकेतनाः, नास्तिकाः च। ते देवान् न पूजयन्ति, न ब्राह्मणान्; तु नीचकर्माणि कुर्वन्ति। ते द्वेषबन्धनैः बद्धाः, परस्परवधेन हृष्टाः। ब्राह्मणाः सर्वं खादन्ति, मिथ्याव्रताः च। षोडशे वर्षे, प्रिये, श्वेतकेशाः पुरुषाः दृश्यन्ते। तादृशाः नरनार्यः, पापैः लिप्ताः उत्पन्नाः। अन्ये काष्ठपात्रैः विदारिताः, शिरः छिन्नम्, काष्ठदण्डैः विच्छिन्नाः। तिक्तलोहेन शूलैः विदारिताः, अग्निना तापिताः। उष्णपात्रेषु क्षिप्ताः, अग्निपर्वतेषु दग्धाः। लोहेन शृङ्खलैः बद्धाः, शिरः अधो लम्बिताः। कृमिभिः, तीक्ष्णमधुमक्षिकाभिः, यथापि मूषिकदंशैः ताडिताः। एवं, देवि, सोमेश्वरस्य महिमा, तस्य पूजनस्य फलानि, कलियुगे पापजनानां दुःखानि च ब्रह्मा निवेदितवान्।