सहस्रशः ब्राह्मणाः, तदा दशसहस्राणि स्त्रीणां च तत्रासन्। तथापि मम मनः कदापि न विक्षिप्तमभवत्। त्वया उपदेशेन अनुग्रहो दातव्यः—इति मम अभिलाषः। तदा ब्राह्मणघ्नः पापकर्मा इति चिन्तयन् स विशिष्टः ब्राह्मणः, स्नात्वा मुक्तिलिङ्गस्य समीपम् शीघ्रं जगाम। तस्मिन्नेव क्षणे तस्य दिव्यं शरीरं तस्मिन् लिङ्गे लीनमभूत्; स हर्षात् अचिन्तयत्—"मुक्तिराप्ता, सुन्दरानने।" किन्तु पापबद्धः, एकाग्रतारहितः स व्याधः तं परमं रूपं न प्राप, न च मुक्तिं अलभत। जलं प्रविश्य स महत्तपः अकरोत्। कालेन स तस्मिन् सरित्पथे पुनरागच्छत्। तत्र, यदा ब्राह्मणः जले सञ्चरन् आसीत्, सिहः तं गृह्णातुमिच्छन् आगतः। सिहस्य आक्रमणसमये, मन्त्रः तेन स्मृतः; तस्मिन्नेव क्षणे तस्य प्राणाः निष्क्रान्ताः, स च दिव्याभरणैः भूषितः पुण्यात्मा अभवत्। स उवाच—"अहं तत्र गच्छामि यत्र सनातनः विष्णुः स्थितः।" इति श्रुत्वा ब्राह्मणः पप्रच्छ—"को भवान्, नरश्रेष्ठ?" स प्रत्युवाच—"अहं दीर्घबाहुः, सर्वधर्मकुशलः। शुभाशुभयोः ज्ञाता, पृथिव्यां सर्वज्ञः।" कदाचित् दिवसे, हे ब्राह्मणाः, सर्वे क्रोधेन पूरिताः। ब्राह्मणावमाननात् अहं मांसभक्षः अभवम्, भीमः च। तदा वेदविद्भिः ब्राह्मणैः पूर्वं मया संवादः कृतः। ततः सर्वे ब्राह्मणाः, मम प्रति प्रणम्य, एवमूचुः। ब्राह्मणशक्तिं, मुनिप्रतापं च जानामि। तथैव तपस्विनां तेजः, येषां आत्मा शुद्धः, अपि जानामि। ब्राह्मणनिन्दनात् वातापिः पापात्मा अभवत्। अन्यकारणात् भृगुणा वह्निः सर्वं दग्धुम् प्रेरितः। केशवः दशभिः रूपैः दुष्प्राप्यः जातः, ब्रह्मणः रक्षणाय। दिव्यौषधौ अश्विनौ, महात्मना च्यवनेन सह। कर्तवीर्यार्जुनः सह सहस्रबाहुः। प्राचीनकाले इन्द्रः वसिष्ठः च त्रिलोक्याः रक्षां कृतवन्तौ। सर्वे लोकपालाः, दृश्यादृश्येश्वराः, ब्राह्मणैः पूर्वगामिभिः सह। यदि ते क्रुद्धाः स्युः, दृश्याः अपि इमं लोकं भस्मीकर्तुं समर्थाः। क्रोधः महान्, त्वरितं फलदः। सदा क्रोधात् श्रीः रक्षितव्या, मत्सरात् वित्तं च। अज्ञानात् राजदर्पेण पापं मया कृतम्, हे भगवन्। ततः सर्वे तृप्ताः ब्राह्मणाः हर्षपूर्णाः मम प्रति इदं वचः ऊचुः—"त्वं किञ्चित्कालपर्यन्तं मांसभक्षः भविष्यसि, नृप।" परं यः जलमध्ये निमग्नः, स ऊचुः—"नारायणाय नमः।" तथा त्वया अपि उक्तम्—"नारायणाय नमः।" तव अनुग्रहात्, धर्मज्ञ, अद्य मम दिव्यं शरीरं जातम्। मत्सकाशात् वरं गृहाण, यत् किंचित् हृदि संशयः अस्ति, तं विमोचय। एवं त्वां उपदेशेन मम ऋणं मुक्तवानस्मि। इति तस्य वचः श्रुत्वा, स दिव्यशरीरी ब्राह्मणः...