महात्मनः गालवस्य वचांसि श्रुत्वा सा सती भक्तिपरायणया परमया प्रीत्या पप्रच्छ—"कथं मम शापस्य समाप्तिर् भविष्यति?" तदा गालवः ध्याननिष्ठया सूक्ष्मबुद्ध्या तस्याः प्रश्नस्य उत्तरं विवेच्य प्राह—"महाकालवने यः लिङ्गः 'पक्षिणां योनि-मोचक' इति प्रसिद्धः, तस्य केवलदर्शनात् एव शापविमोचनं सिध्यति।" साऽथ तं श्रेष्ठमृषिं प्रणम्य शीघ्रतया तस्मात् देशात् प्रस्थितवती। तस्याः प्रियः, यस्य नेत्रे चपलतया विकसत्, ताम् उत्सुकदृशं समालोकयत्। तस्मिन्न् एव काले राजा तां हरिणाक्षीं प्रियाम् उपगम्य सस्नेहम् उवाच। सा प्राह—"राजन्, अद्य अहम् त्वया सह यास्यामि।" तस्या वचांसि श्रुत्वा स राजा हर्षविस्फारितचित्तः शीघ्रं प्रस्थितः। ततः तौ 'पक्षिणां योनि-मोचक' इति विख्यातं तं लिङ्गं सम्यक् पूजयित्वा, तस्यां रात्रौ स कुक्कुटः यथापूर्वं न प्रादृश्यत। सौन्दर्येण च अनुपमेन कामतेजसा च विजितः स राजा विस्मयं गतः—"किम् एषा शक्तिर् येन अहं दुस्तरात् शापात् विमुक्तः?" इति चिन्तयन्, तदा प्रियाम् पूर्णचन्द्रमुखीं सस्नेहं पप्रच्छ। सा च हर्षपूर्णया वाचा समग्रं वृत्तान्तं विस्तारतः न्यवेदयत्—"राजन्, अस्य लिङ्गस्य प्रभावेन त्वं शापात् विमुक्तः।" ततः स राजा तया सह सुरगणैः स्तूयमानः स्वर्गं जगाम। भगवति, एष लिङ्गः लोके सर्वकामफलप्रदः इति प्रसिद्धः; यः कश्चन एनं पश्यति, स न पशुयोनि-म् आप्नोति, न च वियोगः भवति। न तत्र नरकप्राप्तिः, न दुःखम्, न वार्धक्यम्, न च भीः। सर्वयुगेषु सौन्दर्यसम्पन्नः, सौभाग्ययुक्तश्च भवति; यस्य वंशे ये पितरः, यावत् ताः नरके स्थिताः, पशुयोनि-म् प्राप्ताः वा, तान् अपि स पावयति। तस्य केवलदर्शनात् पशुयोनि-प्राप्तिर्न दृश्यते। किल, महाकल्पे कश्चन धर्मात्मा राजा आसीत्, यस्य तेजसा सोमः सूर्यः च अन्ये च तेजोहीनाः अभवन्। स राजा इच्छया यथाकांक्षं रूपं धारयितुं शशाक, युद्धेषु च अपराजितः। तस्य मुख्यपत्नी स्वजीवितात् अपि प्रियतराऽभवत्। सहस्रेषु राजसु स राजा कदापि न विमुक्तः, ऋषेः वसिष्ठस्य महिम्ना विस्मितचित्तः आसीत्। स राजा पप्रच्छ—"भगवन्, केन धर्मेण अहं एतादृशं परमं सौभाग्यं प्राप्तवान्?" वसिष्ठः उवाच—"पूर्वं त्वम् एकः राजा आसीः, शूद्रजात्यां जातः। बहूनि वर्षाणि दुष्टचित्तः वसन्, सदा ब्राह्मणानां द्रव्यं चोरयन्, वेदान् निन्दन्। ततः कालान्तरे मृत्युम् उपेत्य, नरके पतितः।" "रौरव-कुम्भीपाक-महारौरव-नाम्नि स्थाने, तप्तायां कूष्माण्डायाम्, तिक्तपत्रे च, यमेन त्वं कर्कटक-रूपे नियोजितः। यत् किंचित् दत्तं, पठितं, कृतं, देवपूजनं च यत्, तेन पुण्येन त्वम् अन्यत्र स्थाप्यः।" "एकदा शनैः नदीतीरं क्रीडार्थं गतः। तत्राकस्मात् व्योममार्गे क्षिप्तः, पक्षिणा बलात् आहतः। तस्य चञ्चुना कम्पमानः, वातेन विमुक्तः, शिवेन शीघ्रं पातितः। पक्षिचञ्चुना तथा कम्पितः, तं जीर्णदेहं परित्यज्य, स कर्कटः यथा पूर्वम्, तत्रैव स्थितः।