जिष्णुः दिवि स्थितः, समं देवैः दृश्यते स्म। षष्टिकोटिसहस्राणि षष्टिकोटिशतानि च तत्र सन्ति स्म। निर्माल्यस्य अतिक्रमात् महापातकं नूनं जायते इति निश्चितम्। तस्मात् निर्माल्यदोषभीताः ते देवाः क्षेत्रं न प्रविविशुः। विविधैः गणैः सहितः, किन्नरैः विविधगीतैः कीर्त्यमानः, स जिष्णुः तत्र स्थितः। तदा ते देवाः, विस्तीर्णनेत्राः, दृष्ट्वा पृच्छन्ति स्म—'कः अयम् भाग्यवान् महातपाः?' सर्वे देवाः अपि पप्रच्छुः—'कः अयम् रुद्रसदृशो गणः?' तदा सर्वैः देवैः, विस्मयान्वितचित्तैः, पृष्टः, सर्वं तत्काले तेषां समक्षं सम्पूर्णं कथितम्। स हर्षेण मम दुर्लभं गणपदं दत्तवान्। देवाः ससम्मानं पप्रच्छुः—'हे गणश्रेष्ठ, पवित्रे महाकालवने भ्रमन् त्वया निःश्रेयसं लब्धम्।' तत् साधनं अपि तदा देवैः पुरतः व्याख्यातम्। स ईशानांशरूपेण तत्र स्थितः। निःश्रेयसस्य अतिक्रमात् यः महापातकः जायते, स तत्रोक्तः। ततो देवगणाः पुनः महाकालवने तस्य लिङ्गस्य दर्शनं कृत्वा, यत् सर्वदोषनाशकं, तेषां दोषः नष्टः; अतः तस्मै नाम दत्तम्। इदं सर्वं प्राज्ञेन नागचण्डेन अस्माकं कथितम्। तस्य नाम उच्चार्य, देवाः स्वं श्रेष्ठं स्वर्गलोकं गताः; तेषां निःश्रेयसात् उत्पन्नं पापं विनष्टम्। ये ये नागचण्डेश्वरं देवं प्रतिदिनं पश्यन्ति, ते हर्षं तुष्टिं कल्याणं आरोग्यं सुन्दरं रूपं च प्राप्नुवन्ति। ते इच्छितान् भोगान् लभन्ते, यान् देवाः अपि दुर्लभान् मन्यन्ते। एवं हे देवि, पापनाशिनीं एषा शक्ति मया तुभ्यं कथिता। केवलं दृष्ट्वा, लोके धनाढ्यः भवति। हे देवि, पूर्वं दक्षक्रोधात् त्वया आत्मा त्यक्तः। तदा अहं, कामेन अभिभूतः, त्वया सह संयोगं आरब्धवान्। तस्य महाकामस्य दृष्ट्वा, देवाः चित्ते क्षुब्धाः अभवन्। रुद्रः गौरीसहितः दिव्यशतवर्षपर्यन्तं संयोगे रममाणः स्थितः। यदा तयोः वीर्यसंयोगः स्यात्, तदा यः पुत्रः जायेत, तस्य तेजः वयं धारयितुं न समर्थाः। तदा देवानां श्रेष्ठगुरुः उपायं ददर्श। 'सर्वे देवाः शिवस्य समीपं गच्छन्तु' इति निश्चित्य, शीघ्रं तदा देवाः जग्मुः। नन्दी, गणपतिः, द्वारे सावधानः स्थितः। अतः मम पार्श्वे देवानां प्रवेशः दुष्करः। तदा अग्निः तेषां पक्षे शुभवचनं उक्तवान्। द्वारपालं छलयित्वा, स तथैव आचरितवान्। अमराः देवाः, इन्द्रप्रमुखाः, द्वारे तिष्ठन्तः संयताः। ततो मया तैः यथाक्रमं विधिवत् नमस्कारः प्राप्तः। ते ऊचुः—'एषा घोरतमा रमणीयता त्यज।