सूत उवाच— एवं भगवतः साक्षात् वरदस्य समीपे तिष्ठतः स ब्राह्मणश्रेष्ठः वरं वृणीष्वेति भगवता प्रोक्तः। तदा स ब्राह्मणः जगन्नाथं प्रार्थयामास—एकनिष्ठां चापलभक्तिं मह्यं देहि, भगवन्। ततो भगवाँल्लोकनाथः प्रहसन्नुवाच—त्वयि सा वैष्णवी भक्तिरस्ति, या मोक्षदायिनी च। धन्यः त्वमसि, यतस्तव नाम्ना अयं देशः प्रसिद्धिं गमिष्यति। ततः स भगवान् करुणासिन्धुः पातालात् गङ्गाजलं प्राकाशयत्। तेन निर्मलेन सलिलेन स्वयं स भगवान् स्नानं कृतवान्। तस्मात्कालात् प्रभृति द्विजश्रेष्ठ, अयं देशः चक्रतीर्थनाम्ना विख्यातः। तत्र स्नात्वा दानानि च कृत्वा, पुरुषो विष्णुलोकं प्राप्नोति। पुनः स भगवान् विष्णुशर्माणं सम्बोधितवान्। यत्र विष्णुहरिः भक्तानां मोक्षकृत् प्रतिष्ठितः। स्वनाम्नि च चक्रिणः प्रतिमां स्थापयामास। तस्मात्कालात् प्रभृति, ब्राह्मणश्रेष्ठ, शङ्खचक्रगदाधरः तत्र प्रतिष्ठितः। कार्तिकमासस्य शुक्लपक्षे दशम्यां प्रभृति, चक्रतीर्थे स्नानकर्मणा सर्वपापविनिर्मुक्तिः स्यात्। तत्र पितृभ्यः पिण्डदानं कृत्वा, स्नात्वा च विष्णुहरिं दृष्ट्वा, यथाशक्ति दानं दत्त्वा, सर्वदोषविनिर्मुक्तः भवति। अन्यस्मिन्नपि काले, यः संयतात्मा चक्रतीर्थे स्नात्वा तिष्ठति, सः पावनः भवति। एवं स भगवान् हरिः, गुणसागरः, ध्यानस्वरूपः, चैतन्यात्मा, मोक्षार्थं तत्र परममूर्त्या स्थितवान्। पुनः विष्णुः हरिः द्विजोत्तमं सम्बोधितवान्। अगस्त्य उवाच—पुरा लोकरक्षकः ब्रह्मा, अच्युतं हरिं विज्ञाय, तत्र आगत्य विधिवत् तीर्थयात्रां कृतवान्। तत्रैव लोकपितामहः ब्रह्मा कर्माणि अकार्षीत्। तदतीव विस्तीर्णतरङ्गैः सलिलैः शोभितं, पावनं तीर्थं बभौ। हंससरसैः सुशोभितं, चक्रनाम्ना प्रसिद्धं रमणीयमासीत्। तत्र तडागे सर्वे देवाः शुद्धभावेन स्नात्वा, महदाश्चर्यं दृष्टवन्तः। सहसा स तडागः निर्मलतेजसा स्फुरन् बभासे। स्नानकर्मणा सर्वपापविनिर्मुक्ताः सन्तः, देवश्रेष्ठं पुनः पृच्छन्ति—एतस्य तडागस्य माहात्म्यं विस्तरेण वद। भगवानुवाच—एतस्य तडागस्य विशेषफलयुक्तं माहात्म्यं वक्ष्यामि। यः सम्यक् विधिना अत्र स्नानं करोति, स पापात्मापि ब्रह्मलोकं सृष्ट्यन्तपर्यन्तं वसति। यथाशक्ति दानहोमादिकं कृत्वा, अत्र स्नात्वा, पुरुषः संपन्नो भवति। सर्वयज्ञसमानं, महापापनाशनं चैतत्। अत्र मम सन्निधिः सदा भविष्यति। हे देवाः, वार्षिकं मम तीर्थयात्रा अपि अत्रैव भविष्यति। सुवर्णं वस्त्राणि चात्र सदा दातव्यानि। ततः तद् तीर्थदर्शनं कृत्वा, भगवान् सह देवगणैः तत्रैव अन्तर्हितः। तस्मात्कालात् प्रभृति अयं तडागः पृथिव्यामुत्तमः कीर्तिं प्राप्तवान्। एवं सूतोवाच—एवमुक्त्वा अगस्त्यः, तपोनिधिः, कुम्भसम्भवः, तत्र स्थितः। इति श्रीस्कान्दपुराणे माहात्म्यप्रकरणे चक्रतीर्थमाहात्म्यकथनं समाप्तम्।