लिङ्गमध्यात् शुभमङ्गलस्वरूपा या वाणी समुत्पन्ना, सा सर्वेषां सुखदायिनी अभवत्। तदा देवानां नाथाः तं देवमनन्यं 'कलकलेश्वर' इति नाम प्रादत्त। यः कश्चन भक्त्या कलकलेश्वरं देवमर्चयति, स ब्राह्मणैः आशीर्भिः पूज्यते; तस्य गृहे कलहः कदापि न जायते। तस्य भार्या सती शीलवती रूपवती च सौभाग्यशालिनी च भवति। ये चतुर्दश्यां दिनं कलकलेश्वरं देवमनुपश्यन्ति, तेषां रिपुभयम् न सञ्जायते, हिमाचलतनये। एषा शक्तिः पापनाशिनी देवी, त्वां प्रति मया निगदिता। तं देवमेकदृष्ट्वा, यः नर्माल्यलङ्घनजन्यपापात् विमुच्यते। अधुना तस्य दिव्यशक्तिं विस्तरेण कथयामि, सुभगे। कदाचित् दिव्यर्षयः, गन्धर्वाः, चारणाः, गुह्यकाः च समागताः। तस्मिन्नेव काले इन्द्रः नारदं मुनिं दृष्टवान्। तं विनीतं ब्रह्मचर्यनिष्ठं दृष्ट्वा, इन्द्रः प्रहृष्टः अभवत्। 'त्वया त्रिलोक्यं – पृथिवीम्, अन्तरिक्षम्, स्वर्गं च – सर्वं दृष्टम्। अस्यां भूमौ तव तुल्यः कोऽपि नास्ति,' इति परं प्रभुं समभाषत। 'योगेन, तपसा, भक्त्या च त्वया सः तुष्टः। तस्मात् अहं पृच्छितुमिच्छामि; मम संकल्पः मे निवेद्यताम्।' एवं श्रुत्वा नारदः ध्यानस्थो अभवत्, चिन्तयामास च। स उवाच – 'हे देवराज, पावनं परमं क्षेत्रं स्मर्यते। तस्मात् महाकालक्षेत्रं दशगुणं श्रेष्ठतरं कथ्यते।' इति श्रुत्वा सहस्रलोचनः तद्वृत्तान्तं मुनये न्यवेदयत्। तदा जिष्णुः स्वर्गे स्थित्वा, सर्वैः देवैः सह दृश्यते स्म। षष्टिकोटिसहस्राणि षष्टिकोटिशतानि च तत्र आसन्। नर्माल्यलङ्घनात् महद् दोषः नूनं जायते। अतः तं दोषभीताः देवाः क्षेत्रे न प्रविशन्ति स्म। तत्र विविधगणैः सहिताः, किन्नरगानैः कीर्त्यमानाः, ते सर्वे चक्षुषा विवृता पश्यन्ति – 'कः अयं पुण्यात्मा महातपाः?' सर्वे देवाः पृच्छन्ति – 'कः अयं रुद्रसदृशगणः?' तदा विस्मयाविष्टचित्ताः सर्वे देवाः तं पृष्टवन्तः। तेषां पुरतः, हे देवी, सर्वं तस्मिन्काले सम्यक् आख्यातम्। तदा स मुदितचित्तः मम दुर्लभं गणपदं दत्तवान्। देवाः ससन्मानं तद् गणश्रेष्ठं पृच्छन्ति स्म। महाकालवने त्वया विचरता नर्माल्यं लङ्घितम्। तदा तदुपायः सर्वदेवेषु व्याख्यातः। स ईशानांशरूपेण तिष्ठति, स एव परमेश्वरः। नर्माल्यलङ्घनजन्यं महापापं तत्र जायते। तदा सर्वे देवगणाः पुनः महाकालवने तं लिङ्गं दृष्टवन्तः, यत् सर्वदोषनाशनम्। तेषां दोषः नाशितः, अतः तस्मै तन्नाम दत्तम्। एषा कथा प्राज्ञेन नागचण्डेन अस्माकं निगदिता। तस्य नामोच्चारणं कृत्वा, देवाः स्वं परमं स्वर्गलोकं गतवन्तः; तेषां नर्माल्यलङ्घनपापं नश्यति। ये च नित्यं नागेश्वरचण्डेश्वरं देवमेकदृष्ट्वा पूजयन्ति, तेषां महत् पुण्यलाभः स्यात्। एवं कलकलेश्वरमहिमा, नर्माल्यदोषनाशनं, महाकालक्षेत्रस्य माहात्म्यं च, हे देवी, सम्यक् कथितम्।