तत्र सरः सुहंसैः, बकैः, चक्रवाकैः, अन्यैः च शोभनैः पक्षिभिः शोभितम् अस्ति। तस्मिन् सरसि स्नानं कृत्वा महान् पुण्यलाभः, शुद्धानन्दः, प्रमोदः च प्राप्यते; पितरः तुष्टाः भवन्ति, सर्वदेवाः च प्रसन्नाः। तत्र सुवर्णं अन्नं च द्विजातये विधिपूर्वकं दातव्यम्। तस्मात् पश्चिमदिशि उत्तमं जातकुण्डं अस्ति। जातकुण्डः सर्वतीर्थेषु प्रमुखः प्रसिद्धः। पूर्वतीर्थेषु, भाग्यसम्पन्नः भरतः पूजनीयः; चैत्रकृष्णचतुर्दश्यां वार्षिकं तीर्थयात्रा अनुष्ठीयते। तत्र परमशासनानुसारं रामं सीतां च पूजयित्वा, ततः लक्ष्मणं भरतकुण्डे पूजयेत्। ततः, ब्राह्मण, अजितः पूजनीयः; तस्य पूजनात् निश्चितं सिद्धिः लभ्यते। तत्र महोत्सवः गीतवाद्यैः सह कर्तव्यः। तस्य उत्तरदिशि, विप्र, वीरस्य शुभचिह्नं अस्ति। ततः सरसि स्नानं कृत्वा, तत्र निवासः कर्तव्यः। अयोध्यायाः वीरः रक्षकः सर्वाभिलषितं फलम् ददाति। तत्र गन्धैः, पुष्पैः, धूपैः, अन्नैः च विधिवत् पूजनं कृत्वा, यत् कामं इच्छति, तत् एव प्राप्तिः भवति। तस्य दक्षिणदिशि राक्षसी सुरसा निवसति। तां भक्त्या पूजयित्वा, पुरुषः सर्वकामान् प्राप्नोति। सा रामेण, महाकर्मणा, लङ्कायाः आनीता। तां विधिपूर्वकं पूजयित्वा, श्रद्धया दृष्टव्या; तत् महाप्रयत्नेन, गीतवाद्यैः सह कर्तव्यम्। नवरात्रे तृतीयदिने वार्षिकः शोभायात्रा भवति, विविधगीतनृत्यवाद्यैः रमणीयः। एतत् कृत्वा, न संशयः, सदा रक्षिता भवति। पश्चिमदिशि, महर्षे, उत्तमं स्थानं अस्ति, यत्र प्रयत्नेन गन्धपुष्पचूर्णैः च पूजनं कर्तव्यम्। तस्य पूजनस्य प्रभावात् पुरुषस्य सिद्धिः हस्ते भवति। सरयूजलस्नानं कृत्वा, पिण्डराकं पूजयेत्। नवरात्रौ पुष्पैः तस्य शोभायात्रा कर्तव्या। तं दृष्ट्वा, पुरुषस्य किञ्चित् अपि विघ्नः न भवति। तस्मात् उत्तर-पूर्वदिशि रामजन्मोत्सवः आयोज्यते। विघ्नेश्वरस्य पूर्वे, वसिष्ठस्य च उत्तरदिशि, तत्र दृष्ट्वा, पुरुषः गर्भवासस्य जयः प्राप्नोति। नवम्याः दिने, यः व्रतम् आचरति—यः प्रतिदिनं सहस्रं पिङ्गलाः गाः ददाति—तस्य पुरुषस्य, तपस्विनां च आश्रमवासिनां, फललाभः भवति। विशेषतः जन्मभूमौ, यः नियमपरः पुरुषः दृश्यते, तस्य तत्तद् फलम् केवलं जन्मभूमिं दृष्ट्वा लभ्यते। यत् पुण्यं काश्यां सहस्रकल्पवासेन लभ्यते, गयायां पितृकार्यं कृत्वा परमात्मानं दृष्ट्वा लभ्यते, अथवा मथुरायां एककल्पवासेन, पुष्करे, प्रयागे, माघे, कार्तिके च, अथवा अवन्त्यां सहस्रकोटिकल्पवासेन, अथवा भागीरथ्यां षष्टिसहस्रवर्षस्नानात्—एतत् सर्वं पुण्यं, केवलं रामं क्षणमात्रं वा अर्धक्षणं वा चिन्तयित्वा, लभ्यते। यः पुरुषः, यत्र कुत्रापि स्थितः, अयोध्यां मनसा स्मरति, सः सर्वं पुण्यं प्राप्नोति।