भगवतः कल्कलेश्वरस्य समीपे, तस्य वामपार्श्वे, राजा स विशिष्टं लिङ्गं दृष्ट्वा तं पूजयामास। केवलं तस्य पूजनात् परमं यशः लभ्यते इति शास्त्रं प्रतिपादयति। तत्र गत्वा स राजा सुप्रसिद्धं लिङ्गं पूजयामास। तदा दिवि विमानस्थाः देवाः राजानं सम्बोधयन्तः इदं वचनम् ऊचुः— "आद्यतः, राजन्, एष लिङ्गः तव नाम्ना प्रसिद्धो भविष्यति। ये पुरुषाः इन्द्रद्युम्नेश्वरं देवम् पूजयन्ति, ते हृष्टाः देवैः ऋषिभिः च स्तूयमानाः स्वर्गं गच्छन्ति। ये अपि तं लिङ्गं केवलं दृष्ट्वा, कामात् वा, आकस्मिकं वा, तत्र, ते चतुर्दश इन्द्राः यावत् स्वर्गात् न पतन्ति; तस्य पितृवंशः मातृवंशः च सदा मोदते।" एवं उक्त्वा, सर्वे देवाः तं लिङ्गं अत्युत्तमया भक्त्या पूजयामासुः। देवी, तस्य पुण्यशक्तिः, पापविनाशिनी, तव समक्षं वर्णिता। केवलं तं दृष्ट्वा, मनुष्यानां श्रीः उत्पद्यते। पूर्वकालिके, सर्वे देवाः तुहुण्डेन पीडिताः आसन्। नन्दनवनं अपि तस्य अधिकारं प्राप्तम्। दानवाधिपः उच्चैःश्रवसम् अश्वं अपहरत्। तस्मात् भयात् स्वर्गमार्गः अपि अवरुद्धः अभवत्। तस्मिन्नेव समये, महर्षिः नारदः कालज्ञः तत्र आगतः। तं देवाः विधिवद् सत्कारं कृत्वा पूजयामासुः। ततः देवाः नारदं श्रेष्ठं मुनिं पृच्छन्ति— "एवं स्थिते, महर्षे, किं कर्तव्यम्?" नारदः क्षणं ध्यानं कृत्वा, नेत्राणि निमील्य, उक्तवान्— "युष्माकं दुःखं निवारयितुं शीघ्रं कालवनं गत्वा, परमं लिङ्गं ईशानेश्वरं पूजयत।" "पूर्वे ईशानयुगे, ईशानस्य अनुग्रहात्, परमं स्थानं प्राप्तं, शङ्करस्य शिरसि अपि। केवलं तस्य पूजनात्, सर्वं कामं अवाप्नोति।" नारदवचनं श्रुत्वा, देवाः हृष्टहृदयाः अभवन्। तैः उक्तम्— "ईशानेशान, प्रभो, ईशान, तत्पुरुष, नमः ते। त्रिनेत्र, तेजस्विन्, महादेव, उमाप्रिय, पुनः पुनः नमः। शम्भो, रुद्र, विरूपाक्ष, पुनः पुनः नमः।" "स्थावरजङ्गमं सर्वं, सर्वाणी भूतानि— आकाशः तव शिरः, देवाः; चन्द्रसूर्यौ तव नेत्रे। सर्वदिशः तव भुजाः, उदरं महासमुद्रः। इन्द्रः, सोमः, अग्निः, वरुणः, देवाः, असुराः, महाः सर्पाः— सर्वे तव व्याप्यन्ति, प्रभो।" "त्वमेव भयहरः, रिपुसंहारकः। देव, तेषां प्रयत्नेन अपि परमं मोक्षं न प्राप्तम्। तव पूजनं कृत्वा, सर्वे तव सर्वथा नमन्ति।" तदानीं धूमेन आवृतं, महाज्वालया तं दानवम् दग्धम्। देवाः तस्य लिङ्गस्य प्रभावेन स्वं स्वं स्थानं प्राप्ताः। अस्माकं दृढनिश्चयः— एष एकः स्वामी, तस्य स्वरूपं राजत्वम्। ये ईशानं ईश्वरं च पूजयन्ति, तेषां पुण्यं अनन्तम्।