यदा कस्यचित् मृतस्य लोकस्य मध्ये कुत्सितं कीर्त्यते, तदा तस्य अपकीर्तिः प्रसिद्धा भवति। अतः सत्क्रियायाः पालनं कर्तव्यम्; अन्यथा भूमौ पतनं भवति। अहं परमं यशः, यः स्वर्गं ददाति, अत्र अत्यन्तं स्तौमि। यावत् पुरुषाणां यशः भूमौ अविच्छिन्नं तिष्ठति, तावत् तेषां न स्वेदः, न दुर्गन्धः, न मलः, न मूत्रं अपि; ते विविधाभरणैः भूषिताः विमानैः आकाशे वह्यन्ते। एवं चिन्तयन् राजा इन्द्रद्युम्नः, हे सुन्दरमुखि, यत्र महर्षिः मार्कण्डेयः घोरं तपः अकरोत्, तत्र गतः, तं व्रतानुष्ठानपरं ऋषिं सन्मान्य पप्रच्छ। "देवाः, दानवाः, राक्षसाः सर्वे ते ज्ञाताः, धर्मज्ञ! अस्मिन लोके किमपि अज्ञातं नास्ति, द्विजश्रेष्ठ! कथं स्थिरं यशः लोके जायते? तपसः फलम् किम्?" ततः स ऋषिः उवाच, "यावत् पृथिव्यां यशः तिष्ठति, तावत् देवैः सह वासः।" "भगवान् काल्कलेश्वरस्य समीपे, वामभागे, केवलं तं पूजयित्वा उत्तमं यशः लभ्यते।" तत्र गत्वा, राजा इन्द्रद्युम्नः प्रसिद्धं लिङ्गं पूजयामास। आकाशस्थ विमानस्थाः जनाः तम् राजानम् उचुः—"अद्य आरभ्य, हे राजन्, एष लिङ्गः तव नाम धारयिष्यति।" ये पुरुषाः इन्द्रद्युम्नेश्वरं देवम् पूजयन्ति, ते देवैः ऋषिभिः च प्रशंसिताः प्रमुदिताः स्वर्गं गच्छन्ति। ये अपि तं दृष्ट्वा, कामात् वा, यदृच्छया वा, यावत् चतुर्दश इन्द्राः तिष्ठन्ति, तावत् स्वर्गात् न पतन्ति; ते सदा मातृपितृवंशं उद्धरन्ति। एवं उक्त्वा, सर्वे देवाः तं लिङ्गं अत्युत्तमया भक्त्या पूजयामासुः। हे देवी, एष तस्य शक्तिः, पापनाशिनी, तव वर्णिता। तस्य दर्शनमात्रेण मनुष्यानां समृद्धिः उत्पद्यते। हे देवी, पुरा सर्वे देवाः तुहुण्डेन पीडिताः आसन्। नन्दनवनं अपि तस्य वशे आगतं। दानवाधिपः उच्छैःश्रवसम् अश्वं अपहृत्य स्वर्गमार्गं अवरुद्धवान्। तस्मात् भयात् स्वर्गमार्गः बाधितः अभवत्। तदा महर्षिः नारदः, कालविद्, आगतः। तं देवाः विधिवत् सम्मान्य पूजयामासुः। ततः ते नारदं, ऋषिसत्तमं, उपायं पप्रच्छुः—"एवं स्थिते, हे महर्षे, किम् कर्तव्यम्?" नारदः क्षणं ध्यानं कृत्वा, नेत्राणि निमील्य, उवाच—"आशु, दुःखिताः अपि, रम्यं महाकालवनं गच्छन्तु; तत्र परमं लिङ्गं ईशानेश्वरं पूजयन्तु।" "पूर्वे ईशानकाले, ईशानस्य कृपया, सर्वोत्तमं स्थानं प्राप्तम्, शंकरस्य शीर्षे अपि। तस्य पूजनात् एव, सर्वं कामं प्राप्नोति।" नारदस्य वचनं श्रुत्वा, देवाः हर्षितहृदयाः अभवन्। "हे ईशानेशान, हे प्रभो, हे ईशान, हे तत्पुरुष, नमः ते!" "त्रिनेत्र, दीप्तस्वरूप, महादेव, उमाप्रिय, पुनः पुनः नमः!" "शम्भु, रुद्र, विरूपाक्ष, पुनः पुनः नमः!" स्थावराः, जङ्गमाः, सर्वाणि भूतानि—आकाशं तव शीर्षम्, हे देवाः; चन्द्रसूर्यौ तव नेत्रे।