इति उक्तवति देवी त्वयि, कामोऽपि भगवति, लिङ्गस्य माध्यमेन तां शक्तिं प्रदर्शयामास, या पापनाशिनीति मया पूर्वं वर्णिता। सा शक्तिः, देवी, दृष्टमात्रेण कुलवृद्धिकरिणी भवति। पुराकाले सुरासुरैः क्षीरसागरमथने कृतमाने, तदा कालकूटनाम्नः भीषणः विषाग्निरुत्पन्नः, येन सर्वं चराचरं दग्धमभूत्। तदा समस्तदेवाः, असुराः, यक्षराक्षससङ्घाश्च मां विविधैः स्तोत्रैः सन्तुष्ट्य भाषमाणाः, "कार्यं यथेष्टं न जातम्; विधिना पुनरन्यथा कृतमिति" वदन्तः मामिदं प्रार्थयन्त—"भवान् सर्वशरणागतवत्सलः विश्वनाथः, त्वं नः पालय।" तद्वचनं श्रुत्वा, तेजस्विनि, तद्भीषणं कालकूटविषं कण्ठे धारितवानहम्। तदा त्वं, भगवति, मम रूपं दृष्ट्वा, भीता सन्निहिता। ततः मम पार्श्वे गङ्गा बहूनदीसंयुक्ता दृष्टा। तां गङ्गां समादिशं—"हे गङ्गे, कालकूटविषं शीघ्रं महोदधिं प्रति वह। एष विषः अत्यन्तभीषणः, दुःसहो, निःसंशयं दाहकरः।" अनन्तरं यमुनां संबोधितवान्, किन्तु सरस्वती न शक्ता तद्विषं ग्रहीतुं। कालकूटविषग्रहणे ताः असमर्थाः। ततः शिप्रां दुहितरं प्रति आज्ञापयामास—"हे शिप्रे, मम वचनात् महाकालवने गच्छ। तत्र परमं लिङ्गमस्ति, तस्मिन्नेव विषं स्थापय।" शिप्रा प्रतिवचनं ददौ—"भगवन्, अहं निःसंशयं तवाज्ञया गच्छामि। पापसम्पर्केण स्पर्शातीताऽहम् भविष्यामि।" तदा मम वचनेन, पृथिव्यां यानि सर्वाणि तीर्थानि, अधःस्थितानि च, सेवायै अत्र आगमिष्यन्ति। एवं शिप्रा कालकूटविषं गृहित्वा, तद्विषं लिङ्गस्य शीर्षे न्यवेशयत्। यः कश्चिद् पशुर्वा, पक्षी वा, मानवो वा तं शिवं पश्यति, स पावनः भवति। तदनन्तरं तपस्विनः तत्र तीर्थयात्रां कर्तुं समागताः। तदा, देवी, त्रैलोक्यं समस्तजनैः सह शोकाकुलम् अभूत्; किन्तु पार्वत्याः कटाक्षेण सर्वे जीविताः पुनरभवन्। तदनन्तरं श्रद्धालु ब्राह्मणाः मां विविधैः स्तोत्रैः सन्तुष्ट्य स्तुतवन्तः। ते नमस्कृत्य जगद्भवितव्याय मां प्रार्थयन्त—"भगवन्, विश्वनाथ, रक्ष—एष एव नः वरः।" एतद्विशिष्टं लिङ्गं निःसंशयं सर्वरक्षाकरं, आरोग्यदायकं च भविष्यति। ततः लक्षुलीश इति देवः स्पृश्यो भविष्यति, स च लोके कुटुम्बेश्वरनाम्ना प्रसिद्धिं गमिष्यति। मम आज्ञया लक्षुलीशः तस्मिन्लिङ्गे प्रतिष्ठितवान्। यः कश्चिद् कुटुम्बेश्वरनाम्नं तं लिङ्गं पश्यति, विशेषतः अश्वयुजशुक्लपञ्चम्यां दर्शनं कुर्वन्, स महदायुः, आरोग्यं, महालाभं च प्राप्नोति। ये तत्र दर्शनं, स्पर्शनं, पूजनं च कुर्वन्ति, नदीतीरे वा, सरोवरकूपसंनिधौ वा, ते सर्वे पुण्यलाभिनः, पापविनिर्मुक्ताश्च भवन्ति।