देवश्रेष्ठ, भयमहम् आगतम् — रक्षस्व नः इति सुराणां वचनानि श्रुत्वा, शङ्खचक्रगदाधरः श्रीकृष्णः तान् अवलोकयत्। तस्मिन्नेतस्मिन्न् समये, रात्रौ दैत्याः शस्त्रपाणयः द्विजश्रेष्ठान् हन्तुं प्रवृत्ताः। ततः प्रिय, मरुतां पतिः इन्द्रः पराजितः स्वर्गं गतः। पश्चात् पश्चिमदिशं गतः आपां पतिः वरुणः अपि विजितः। एवं दुःखिताः सर्वे देवाः विष्णुं शरणं प्राप्तवन्तः। ते भक्त्या एकचित्ताः महाकालवनं जग्मुः। तत्र तस्य कृपया सिद्धिर्भविष्यति इति श्रीकृष्णस्य वचनं श्रुत्वा, अनन्तवीर्यस्य तस्य कृष्णस्य वाक्यं श्रुत्वा, तत्रैव ते दैत्यैः शस्त्रपाणिभिः परिवृताः। ते महतीं तिव्रतया त्रैलोक्यनिग्रहस्य कथा कथयन्ति स्म। ततः, व्रतानि कृत्वा, कपालैः भूषिताः, सर्वाङ्गानि भस्मना लिप्तानि, लघुशृङ्खलाभिः शोभमानाः, पादयोः नूपुरैः बद्धैः, ब्रह्मणा सह गच्छन्तु। ततः लोकपालाः, कृष्णस्य वचः श्रुत्वा, तत्र अद्भुतं तेजोमयं महालिङ्गं दृष्टवन्तः। तस्मात् लिङ्गात् अग्निशिखा निष्पन्ना। लिङ्गस्य महत्त्वं विज्ञाय, ते एकचित्ताः तस्मै नाम दत्तवन्तः। “लोकपालेश्वर” इति नाम पृथिव्यां प्रसिद्धं भविष्यति। ततो देवाः स्वस्वस्थानानि गताः, हृष्टाः अभवन्। देवि, ये नराः लोकपालेश्वरशिवं पश्यन्ति, ते न कदापि दरिद्राः, न रोगयुक्ताः, न अकालमृत्युना बाध्यन्ते। यः कश्चन विशेषकामनया तं द्रष्टुम् इच्छति, स यथाविधि कृताश्वमेधयागस्य फलम् लभते। यः केवलं लोकपालेश्वरशिवं पश्यति, विशेषतः संक्रान्तौ, सोमवारे, चतुर्दश्यां वा, स शत्रुषु युद्धे अजेयः भवति। कालान्तरेण च स इच्छया वरुणलोकं वा कुबेरलोकं वा प्राप्नोति। देवि, एषा ते पावनी शक्तिः पापविनाशिनी प्रोक्ता। केवलदर्शनात् शुभलाभः जायते। ब्रह्मा च सृष्टिकामः ध्यानं कुर्वन् आसीत्। तदा तत्र कश्चन सुन्दरः दिव्याभरणभूषितः पुरुषः प्रादुरभवत्। तं परमदिव्यं, मनोहरं, श्रीमन्तं दृष्ट्वा ब्रह्मा पप्रच्छ—“कस्त्वं? किमर्थं अत्र आगतः?” तस्य वचनं श्रुत्वा, स ससम्मानं प्राह—“भगवन्, किं करवाणि, आज्ञापय?” ब्रह्मा उवाच—“मम सृष्टिकामनया प्रजापतयः सृष्टाः। त्वं सृष्टौ श्रेष्ठः, जगत् तव वशे स्थितम्।” एवं ब्रह्मणा उक्तः, देवी, स्मरः तत्रैव अन्तर्धानम् अगच्छत्। मम आज्ञा न पालिता इति, तव नेत्राग्नितः जातः सः, अञ्जलिपुटी ब्रह्माणं प्राह—“देवेश, त्राहि माम्। अन्यः मम नास्ति शरणम्।” ब्रह्मा तं प्राह—“त्वदीया भक्तिः मयि अनुत्तमा, बुद्धिमन्। स्त्रीणां विलासेषु, तेषां केशेषु, वसन्ते, कोकिलकूजिते, शशाङ्कप्रभायाम्, मेघागमे च त्वं स्थितः।