स्वर्गद्वारे परमं लिङ्गं अस्ति, हे वासव, तत् शीघ्रं पूजयस्व, यः तव अभिलषितं वरं दास्यति। ब्रह्मणः वचनं श्रुत्वा, देवाः अत्यन्तं हृष्टाः अभवन्। ते परमं लिङ्गं अपश्यन्, यः स्वर्गद्वारं पुण्यं च ददाति। सर्वे ते, हे महाभाग, यथापूर्वं स्वर्गं प्राप्तवन्तः। ब्रह्मा समस्तं गणसमूहं उवाच—"मया उपदिष्टाः यूयं सर्वे, अधुना प्रत्यागच्छत।" देवैः स्वर्गद्वारदायकः देवः अपश्यि, संदेहः नास्ति। तत्क्षणं इन्द्रः अन्ये च देवगणाः स्वर्गद्वारं प्राप्तवन्तः। यः स्वर्गलोकं ददाति, सः पृथिव्यां प्रसिद्धः भविष्यति। ये नराः अस्मिन लोके शिवं स्वर्गद्वारनाथं पश्यन्ति, ये वा देवं स्वर्गद्वारनाथं यदृच्छया अपि पश्यन्ति, तेषां यः पुण्यं सहस्राश्वमेधात् उद्भवति, सहस्रजन्मसु सञ्चितं पापं च, तद् सर्वं नश्यति। अष्टम्यां, चतुर्दश्यां, वा चन्द्रदिवसे, हे देवी, ये मम शरीरे प्रविशन्ति, ते पुनर्जन्म न यान्ति। यदा तद् लिङ्गं पूज्यते, दशकोटिसहस्राणि पुण्यानि लभ्यन्ते। तद् लिङ्गं स्पृशन्, स्तुयन्, वा पूजयन्, कामेन वा अकामेन वा, ये प्रतिदिनं पश्यन्ति, तेषां सर्वं शुभं भवति। केवलं दृष्ट्वा, विषैः न बाध्यते। नागाः मातुः शापात् शप्ताः अभवन्, यतः तस्याः वचनं लङ्घितम्। जनमेजयस्य यज्ञे, अग्निः नागान् दास्यति। तदनन्तरं सर्वे स्वजीवनरक्षार्थं स्वस्थानानि गच्छन्ति, हे महाभाग। तत्र कम्बलः नाम सर्पः पितृलोकं गतः। कालियः भयात् यमुनायाः जलं प्रविष्टः। तथा सर्वे नागराजाः, धृतराष्ट्रसहिताः, प्रयागं गतवन्तः, हे सुन्दरी। ततः नागकन्या मातुः गोदामध्ये स्थित्वा, तं नमस्कृत्य उवाच—"हे देव, तव सन्निधौ कुपितया मातृया वयं शप्ताः। जनमेजयस्य सर्पयज्ञः भविष्यति। त्वं, हे पुत्र, मम आज्ञया महाकालवने गच्छ। महायाः समीपे देवेशं पूजय।" ततः कर्कोटः, ध्यानपूर्वकं तत्र गतः; देवेशः तुष्टः तं वरं ददात्। दण्डशूकाः, पापाचारिणः, विषपूर्णाः सर्पाः, तव भक्त्याः आज आज्ञया अहं तुष्टः, त्वं मम संगमं प्राप्स्यसि। तदनन्तरं महेश्वरः कर्कोटकेश्वरः इति प्रसिद्धः अभवत्। यः भक्तियुक्तः तं देवं पूजयति, तस्य रोगः शम्यते, दुःखः विनश्यति। ये नियमितं कर्कोटकेश्वरं पश्यन्ति, पंचमी, चतुर्दशी, सूर्यदिवसे वा, तेषां स्त्री अपि दारिद्र्यं त्यजति, बाल्यदोषः नश्यति, अकालमृत्युभयः नास्ति। यः भक्तः मनसा यं कामं चिन्तयति, सः सर्वं प्राप्नोति। हे देवी, पापनाशकं तस्य ऐश्वर्यं तव कथितम्। श्रीमहादेवः उवाच—"हे देवी, एकादशं लिङ्गं सिद्धेश्वरं शुभं इति जानिहि।