मम भक्तिर्भवेत्सदा तव पद्मपदयोः स्थिरा इति धुण्ढः भगवतोऽग्रे प्रार्थयामास। यद्यसि तुष्टः, हे महादेव, त्वरितं वरं दत्तुमर्हसि इति पुनः याचितवान्। ये मानवाः, हे परमेश्वर, त्वां पश्यन्ति—ते धुण्ढस्य वचनं लिङ्गेनोक्तं श्रुत्वा, महापापात्सदा विमुक्ताः स्युः। ते परमाभिलाषान् प्राप्नुवन्ति, गणेषु श्रेष्ठताम् आप्नुवन्ति च। एवं वरं लब्ध्वा धुण्ढः अञ्जलिं कृत्वा पुनः भाषितवान्। लिङ्गः तुष्टः "तथास्तु" इति उवाच, हे पार्वति। यस्य केवलं दर्शनात् जनानां सदा सिद्धिः भवति। ये भक्त्या धुण्ढेश्वरं परमेश्वरं पूजयन्ति, स एव लोके पुण्यवान्, स एव मम प्रियः। शतं राजसूययज्ञानां यत्फलम्, तद् धुण्ढेश्वरदर्शनात् लभ्यते। मनसि, वाचा, कायेन, गुह्येन वा यानि पापानि, तानि धुण्ढेश्वरदर्शनात् शीघ्रं नश्यन्ति। एवं उक्तवान् अहं, हे देवी; स धुण्ढः गणैः सहितः प्रकाशमानः मम अतीव प्रियः अभवत्। एतत्, हे देवी, पापनाशिनी शक्ति त्वाम् उक्ता। श्रीमहादेव उवाच—यदा विश्वेश्वरः दृश्यते, तदा पापं नश्यति। वैवस्वतमन्वन्तरे महादानवः नाम्ना रुरुः आसीत्, विशालः तीक्ष्णदंष्ट्रः भीषणः च। तेन देवाः स्वस्थानात् कम्पिताः, अमरालयं त्यक्तवन्तः। तदाः तेषां संपत्तिः हरिता, ते ब्रह्माणं गच्छन्ति स्म। तं अवध्यं ज्ञात्वा, सर्वैः देवैः सहितः, स बलवान् दुष्टचेताः धर्मिष्ठान् अन्यांश्च हत्वा। तस्मिन्काले भूमौ वेदपाठः, यज्ञशब्दः च नासीत्। तदा देवाः महर्षयः च महद्व्यथिता अभवन्। तस्मात् सर्वेषां पुरतः आकस्मात् कश्चित् शरीरम् उत्पन्नम्। तस्मात् शरीरात् पद्मलोचनः दिव्यः कश्चित् उत्पन्नः। सा सर्वान् देवान् उवाच—"किमर्थं अहं सृष्टा, हे देवाः?" तदा सर्वे देवाः तस्याः शुभवचनं श्रुत्वा। तत् श्रुत्वा सा देवी पुनः पुनः उग्रं हासं कृत्वा हसति स्म। तीक्ष्णाः, पाशांकुशधारिण्यः, तेजोमाल्यवदनाः च सर्वाः। ताः सर्वाः, हे महादेवी, यत्र वज्रः बलवान् असुरः आसीत्, तत्र जग्मुः। दिशः बहुधा आयुधैः अस्त्रैः च पूरिता अभवन्। तदा देवी तान् शत्रून् प्रति युद्धं अकरोत्; वज्रः स्वबलं पलायितं दृष्ट्वा मायां प्रयोक्तुम् आरभत्। तामसीं दुर्गमां मायां सृजितवान्, येन स्त्रियः मोहिताः भवन्ति। तदा तमः तत्र व्याप्य, देवी भयाकुला अभवत्। यत्र कपालधारी हरः लिङ्गरूपे स्थितः। वज्रः, देवाः देवीसहिताः पराजिताः इति ज्ञात्वा, ततः... महाकालदिव्यवने, शतकोटिरथसंवृते। "अद्य अहं देवाः, ताम् दुर्वृत्तां च हनिष्यामि।" तस्मिन्नेव काले नारदः श्रेष्ठऋषिः आगतः। स देवेषु वज्रेण पराजयम् उक्तवान्। महाकालवने, हे प्रभो, देवाः आहताः। नारदवचनं श्रुत्वा, तदा अहम्, हे परमेश्वरी...