तस्याः वचांसि श्रुत्वा अहं बहु हसितवान्। तस्मिन्नेव क्षणे हिमशुभ्रं भस्मोत्पन्नम्। पश्य, विप्र, मम अङ्गुष्ठात् प्रचुरं भस्म निष्पन्नम्। तदद्भुतं दृष्ट्वा द्विजश्रेष्ठः लज्जितः अभवत्। सः सञ्जातविस्मयः अञ्जलिं कृत्वा उवाच—एवं प्रकारः बलः त्रिषु लोकेषु अन्यस्य कस्यापि न विद्यते। धर्मिणां तु यः तपोविघ्नः नर्त्येन जायते, स निषिद्धः; तथापि, देव, मम नृत्येन सः सहसा प्राप्तः। तस्य वचांसि श्रुत्वा अहं तं विप्रश्रेष्ठं संबोधितवान्—एतेन विज्ञानेन, विप्रश्रेष्ठ, किं ते कामं पूरये? स मुनिः उवाच—यदि भगवन् त्वं तुष्टः, शरणागतवत्सलः, तर्हि— तदा, पार्वत्याः सान्निध्ये, अहं तं ब्राह्मणं सौम्येन चेतसा एवं उवाचम्—अत्र गुहायां सदा पुण्यलिङ्गं सप्तकल्पोत्थितं वर्तते। तत्र त्वं तद्भद्रलिङ्गं द्रक्ष्यसि, यत् सप्तसु कल्पेषु उत्पन्नम्। कामक्रोधसमुत्थं पापं लोभमोहसमन्वितम्— मम वचनं श्रुत्वा स वेदविद् ब्राह्मणः विनयं कृत्वा पुनः पुनः प्रणम्य ययौ। तत्र सः तं लिङ्गं दृष्टवान्, यः तपसा उत्तमत्वं प्राप्तवान्। तस्मिन्नन्तरे, देवि, देवा आकाशे वदन्ति स्म—दर्शनमात्रेण सः ब्राह्मणः दुर्लभं सिद्धिं प्राप्तवान्। ये भक्त्युत्कर्षसमन्विताः गुहेश्वरं पश्यन्ति, ये चाष्टम्यां चतुर्दश्यां वा तम् ईश्वरं पश्यन्ति, ये च प्रयत्नेन अत्र आगत्य पश्यन्ति, ये च सहस्रशः पापकृत्यं कृत्वा अपि तद्भद्रलिङ्गं पश्यन्ति, ब्रह्महत्याम् सुरापानं स्तेयम् गुरुपत्न्युपगमनं वा, यानि चापि अशुभानि कर्माणि कोटिजन्मसु सञ्चितानि, ये च महापापग्रस्ताः प्राणिनः पृथिव्यां वर्तन्ते— एवं उक्त्वा, देवि, दिव्यर्षिः मङ्कणकः द्विजः उवाच—एषा, देवि, पापकषायशक्तिः यथा उक्ता। लिङ्गं सर्वपापानि नाशयति, नरकृतान् दोषान् विनाशयति। कदाचित्, देवि, कैलासे गणेन्द्रः Ḍhuṇḍha नाम आसीत्। सः स्वेच्छया कौतूहलात् इन्द्रलोकं गतवान्। तत्र सः रम्याणि नृत्याभिनयान् अपश्यत्—लोचनहस्तादीनां सुन्दरगतिक्रमाणि, स्यूतसूच्यादिवद् हस्तमुद्राः ध्वजादिमुद्राश्च। तत्रापि इन्द्रः देवैः सह तस्याः मुखं निरन्तरं पश्यन् आसीत्। तस्मिन्नन्तरे, देवि, Ḍhuṇḍha नाम गणेन्द्रः क्रीडया तत्र स्थितः। तत्र रम्भा, नृत्यरताभूत्, पुष्पगुच्छेन ताडिता। "पत, त्वं, मनुष्यलोके! नृत्यकर्म विघ्नितम्।" इति उक्त्वा सा मनुष्यलोके पतिता, मूर्च्छिता, विमूढेन्द्रियाः। "हाहा, मोहात् अन्यायं कृत्वा फलम् अवाप्तम्। धर्ममार्गं शरणं प्राप्य सिद्धिं प्राप्नुयाम्।" इति उक्त्वा सा महेन्द्रपर्वते तपः आस्थिता।