यत्र यानि पुण्यानि तीर्थानि पूज्यानि लिङ्गानि च सन्ति, तत्र सर्वेषां मध्ये महाकालक्षेत्रं परमं प्रियं मम सदा, हे महादेवि। तत्रैव परमपुण्यं स्थलमस्ति, यत्सर्वपापहरं स्मृतम्। नीलगङ्गा नाम चतुर्थी प्रमुखा कीर्त्यमानानां नद्यः, या गङ्गायाः त्रिगुणं पुण्यं ददाति, धर्मार्थकाममोक्षफलप्रदायिनी च। तत्रैव सिद्धलिङ्गानि स्थितानि, यानि भोगमोक्षदायकानि स्युः। एकादश रुद्राः द्वादश आदित्याश्च तत्रैव प्रतिष्ठिताः स्मृताः। यदा अहं तत्र शुभे महाकालवने गतवान्, तदा तत्क्षेत्रं योजनपरिमितं, एतेनैव सर्वैः पूर्णमस्ति, हे देवी। तानि सर्वाणि यथावत् वर्णयिष्यामि, यानि पापानि नाशयन्ति। तत्र प्रथमं पृथिव्यां प्रसिद्धं अगस्त्येश्वरं प्रमुखं लिङ्गमस्ति। उमा उवाच—कथमिदं क्षेत्रं अगस्त्येश्वरनाम्ना प्रसिद्धं जातम्? तत् सर्वपापहरं, सर्वाभिलषितफलप्रदं च। पुरा देवाः दानवैः पराजिताः, उत्साहं स्वराज्यं च हित्वा, पृथिव्याम् विचरन्ति स्म, हे देवी। कदाचित् तदा शोकसन्तप्ताः देवाः एकं सूर्यतेजोमण्डलप्रभं पुरुषं दृष्टवन्तः। तं तेजसा आवृतं दृष्ट्वा, देवाः तं प्रणम्य सम्मानम् अकारयन्। दानवैः संग्रामे पराजिता देवाः स्वर्गात् अपतन्। तदा देवैः उक्तः अगस्त्यः कोपमापन्नः। तेन तेजसा दानवाः दग्धाः। तदा अगस्त्यतेजसा दैत्याः संतप्ताः। ततः महात्मा अगस्त्यः तान् हत्वा शोकग्रस्तः अभवत्—“घोरं महत् पापं कृतं मया, यतो दानवान् हतः। किं करिष्यामि? कुत्र गमिष्यामि? कथं शुद्धिं प्राप्स्यामि?” इति चिन्तयन् तत्रैव ब्रह्मा तं उपागमत्। ब्रह्मा उवाच—दृष्टोऽसि, मुनिश्रेष्ठ, शीघ्रं कारणं वद। अगस्त्य उवाच—देवदेव, जगन्नाथ, मनसि मे दाहोऽस्ति। उपायं ब्रूहि, देवश्रेष्ठ, कृपया। तदा देवश्रेष्ठः प्रोवाच—शृणु सम्यगवधानपूर्वकम्। महाकालमाहात्म्ययुक्ते दिव्ये वने, यक्षगन्धर्वसंसेविते, पिशाचतीर्थस्य दक्षिणे भागे, तत्र पुण्यलिङ्गं पूजनीयम् अस्ति, यत्सर्वपापनाशकं स्मृतम्। तत्र, हे सुरेश्वरि, अगस्त्यः तेन लिङ्गेन एकचित्तः पूजायाम् प्रवृत्तः। तदा अहं, हे देवी, तस्य महात्मनः तपसा भक्त्या च तुष्टः। मया उक्तं, हे भाग्यवती, मुनिवर, एकाग्रचित्तः शृणु। तपसा च भक्त्या च अहं तुष्टः। दानवोत्था ब्रह्महत्या तव नष्टा, मुनिश्रेष्ठ। यदि त्वं अनुग्रहीतोऽसि, शरणागतवत्सल, तपसा धर्मेण च यत्नं कुरुष्व, तर्हि मम कोऽपि विघ्नः न भविष्यति—इति मया उक्तम्, विशाललोचने मुनिवर, एवं भविष्यति। यः त्वया पूजितः स देवः ब्रह्महत्याहरः स्मृतः। अगस्त्येश्वरदेवः अपि त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धः, तं लिङ्गं करुणया पञ्चमुद्राभिः भूषितः।