पुरा भगवतः नारायणस्य सन्निधौ, पुण्ये क्षेत्रे, तीर्थे वा, वा नद्यां स्नानं कृत्वा, यः पुरुषः प्रतिदिनं स्नायात्, स विष्णोः परमं धाम प्राप्नोति। पृथिव्यां सर्वाणि तीर्थानि पुण्यस्थानानि च सन्ति, किन्तु ये नराः कर्कस्थे दिवानाथे च स्नानं कुर्वन्ति, तत्र चातुर्मास्ये समुपस्थिते अहं स्वयमेव तिष्ठामि। अन्यः कोऽपि देवो नास्ति, हे महेशान, यो मोक्षदः स्यात्, जनार्दनात् अन्यः न हि। पृथिव्यां कर्कराजसमं तीर्थं नास्ति, प्रिये। एवं ब्रह्मणा भृगुपुत्रेण च व्यासाय उक्तं, यत्र अस्माकं परमं धाम अपि अस्ति। यावद् यः तत्र तिष्ठति, तावत् मोक्षः निःसंशयं लभ्यते। यदि तत्र न तिष्ठेत्, तदा यमलोकस्थायित्वं दीर्घं भवति, अत्र न संशयः। तस्मात्, प्रतिज्ञाय तत्र आत्मानं समर्पयेत्। अनन्तरं सर्पिषा सुवर्णेन चात्मानं विमोच्य, तत्रतः निर्गच्छेत्। यः कर्कराजे शिप्राजले स्नानं करोति, स पृथिव्यां सर्वाणि तीर्थानि, सर्वा अपि नद्यः, सर्वे अपि सागराः, तेषां मध्ये कर्कराजनामकं तीर्थं श्रेष्ठं स्मृतम्। यः एतां पुण्यकथां शृणोति वा पठति वा, स पुण्यशाली भवति। ऋषभो नाम पर्वतानां श्रेष्ठः, यत्र देवगन्धर्वैः सेव्यमानः। तत्र सुरसुन्दर्यः सदा क्रीडन्ति। यः तत्र स्नानं करोति, स निश्चितं भाग्यशाली भवति। भाद्रपदस्य शुक्लाष्टम्यां, यदा चन्द्रमा मैत्रे नक्षत्रे तिष्ठति, यः सदा तत्र विधिवत् कर्म करोति, स नित्यलोकान् प्राप्नोति। तद् स्थलम् बिन्दुसरः इति विख्यातम्, सर्वकामदं। हे सत्यवत्याः पुत्र व्यास, तत्र उत्तमानद्यः प्राप्ताः; तत्रैव ते पुण्ये स्थले सदा पूजिताः। भाद्रपदे शुक्लचतुर्थी अपि तत्र प्रसिद्धा। मनःकामेश्वर इति नाम्ना तत्र सर्वकामदं तीर्थं, यत्र शतकामान् लब्ध्वा पुरुषः सर्वकामधुक् भवति। कति तीर्थानि, देवायतनानि च सन्ति? हे महर्षे, यानि तीर्थानि लिङ्गानि च अवन्त्यां सन्ति, तानि स्वयंभूरपि चतुर्मुखो वर्णयितुं शक्नोति। यथाऽम्भुनिवहानां बिन्दवः, तथा तेषां संख्या; नभसि तारेषु यथाऽसंख्या, तथा तीर्थानां संख्या न ज्ञायते। दिवि भूमौ च एषा नगरी स्वयमेव तीर्थरूपा। नद्यः, सरांसि, कूपाः—सर्वे अपि सर्वथा पुण्यस्थानानि। मुख्यार्थान् तु ते कथयामि। यः प्रतिदिनं प्रातः शुचिः, समाधिना युक्तचित्तः, सर्वगन्धान् तिलान् अक्षतान् च धारयित्वा, ऊर्ज, माधव, वैशाख, आषाढ मासेषु, यस्य यस्य देवस्य तीर्थे, तस्य तस्य सन्निधौ, यः विधिवत् कर्म आचरति, स सर्वफलानि प्राप्नोति।