भारतवर्षे एतद्वचनं श्रुत्वा, जनानां मोक्षप्राप्तिः कठिनं न भवति। स भगवान् मोक्षदः संसारसागरस्य च पारगः कारणं भवति। मनुष्यजन्म इह लोके दुर्लभं, ततोऽपि श्रेष्ठकुलसम्भवः अत्यद्भुतः। यदि सत्संगः नास्ति, विष्णुभक्तिः नास्ति, व्रतानां पालनं नास्ति, तदा तेषां पुण्यं निष्फलं भवति। चातुर्मास्ये यः व्रतानि नाचरति, तस्य पुण्यफलम् असारं भवति। ये विष्णुमाश्रित्य तिष्ठन्ति, चातुर्मास्ये समुपस्थिते स्थिराः भवन्ति। यः सुसंवर्धितशरीरः भवति, तस्य जीवनम् मंगलमयम्। तस्य सर्वेऽर्थाः सिद्ध्यन्ति, देवाः तस्य आयुषः पर्यन्तं वरान् ददाति। निःसंशयं तस्य शरीरे स्थितानां शतशः पापानां विनाशः भवति। विशेषतः चातुर्मास्ये, यदा जनार्दनः देवः शयितः भवति, तदा कर्करादिने स्नानं कृत्वा, शरीरं शुद्धयित्वा, मुक्तिपथस्य आरम्भं कुर्यात्, हे द्विजश्रेष्ठ। जलप्रपाते, कूपे, तडागे, सरसि वा यत्र स्नानं कुर्यात्, तत्र अपि। यः प्रतिदिनं तत्र स्नानं करोति, तस्य पापानि नश्यन्ति। अतः देवासुरैः नद्यः परमपावन्यः इति कथ्यन्ते। चातुर्मास्ये स्नानं कुर्वतः पुण्यलाभः अधिकः, विशेषतः रेवा-पूर्वसागर-संगमे, सूर्यक्षेत्रे। यदि एकस्मिन्नेव दिने चातुर्मास्ये स्नानं कुर्यात्, सः दुःखभाज् न भवति। यदा विश्वेश्वरः शयितः भवति, तदा पापं सहस्रगुणं वर्धते। यः चातुर्मास्ये किञ्चिदपि क्षणं वा अर्धक्षणं वा लङ्घयति, सः कर्मसम्भूतं शरीरं भित्त्वा विष्णुलोकं प्राप्नोति। यः तिलमिश्रितेन वा बिल्वजलयुक्तेन वा स्नानं करोति, यः प्रतिदिनं जलाश्रमे गङ्गां स्मरति, तस्य पुण्यलाभः महान्। गङ्गा अपि देवाधिदेवस्य पादाङ्गुलितः प्रवहति। चातुर्मास्ये नारायणः जलमध्ये वसति। दश विधिभिः स्नानं कृत्वा, विष्णोः नाम्ना सह, महाफलप्राप्तिः भवति। स्नानं विना यत्किञ्चित् पुण्यकर्म, तत् अपि निष्फलम्। स्नानात् सत्यप्राप्तिः, सत्ये धर्मः सनातनः प्रतिष्ठितः। ये पुण्यात्मानः आत्मविदः, वेदान्तविदः च, स्नातस्य देहे हरिः स्वयं वसति। सर्वपापक्षयार्थं, देवतृप्त्यर्थं च, स्नानं कर्तव्यम्। रात्रौ न स्नातव्यम्, न च सन्ध्यायाम्, अपि तु ग्रहणे अपवादः। सर्वकर्मणां शौचाय सूर्यदर्शनं विधानम्। यदि शरीरं अशक्तं भवति, भस्मस्नानेन शुद्धिः लभ्यते। नारायणस्य पुरतः, पुण्यक्षेत्रे, तीर्थे, नद्यां वा स्नानं कृत्वा, यः प्रतिदिनं स्नानं करोति, स विष्णोः धाम प्राप्नोति। सर्वाणि पुण्यक्षेत्राणि भूमौ यानि सन्ति, ये नराः कर्कस्थे दिवानाथे च स्नानं कुर्वन्ति, चातुर्मास्ये आगते अहम् अपि तत्र वसामि। हे महेशान, जनार्दनात् अन्यः कोऽपि देवः मोक्षदः नास्ति। हे प्रिय, कर्कराजसमं पुण्यक्षेत्रं पृथिव्यां नास्ति। एवं ब्रह्मणा भर्गवेन च व्यास, एषा कथा उद्घोषिता। अस्माकं स्वयम् अपि रम्यं धाम तत्रैव अस्ति। यावत् तत्र तिष्ठति, मोक्षः निश्चितः—न संशयः।