न देवैः, न दानवैः, न गन्धर्वैः, नापि यक्षैः, न सर्पैः, नापि किन्नरैः, न मानुषैः, न पक्षिभिः—एवं मम मृत्युः न भविष्यति। स एव वीरः मां हन्ता भविष्यति, स एव मम मृत्युः स्यात्। स तु तीक्ष्णधर्मा दैत्यः स्वस्य परम्परां च स्वलोकं च गृह्णाति। ये तस्य वशे जगति स्थिताः, ते दुःखात् विमुक्ताः अभवन्। अतः यूयं सर्वे महाकालवनं, महात्मनः प्रभोः क्षेत्रं, गच्छन्तु। संगमेश्वरस्य दक्षिणे पार्श्वे, कर्कराजस्य चोत्तरे, तत्र नृसिंहाख्यं परमं स्थानं प्रतिष्ठितम् अस्ति, तस्य क्षेत्रं पावनम्। सर्वे शीघ्रं कुरुत; पुनरपि यूयं लोकान् प्राप्स्यथ। महाकालवनं प्राप्त्वा, यत्र शिप्रा नदी शुद्धतोयेन वहति, स्नानदानादिकं कृत्वा, नृसिंहपूजनं च सम्यगाचर्य, तत्र दैत्यश्रेष्ठः स्वस्वरूपेण नृसिंहेन निहतः। एकेन हस्तप्रहारैः हिरण्यकशिपुः निपातितः। तस्मात् प्रभृति सर्वे देवाः सदा मध्याह्ने पूजां कुर्वन्ति। एवं व्यास, अवन्त्यां पृथिव्यां परमं क्षेत्रं प्रतिष्ठितम् अस्ति। ये नराः तत्र पुण्यकर्माणि कुर्वन्ति, ते परमां गतिम् आप्नुवन्ति। यदा नृसिंहदिनं चतुर्दशी प्राप्यते, यः नृसिंहं देवेश्वरं ध्यात्वा पूजयति, यश्च भक्त्या अगस्त्येश्वरं देवमवलोकयति, तत्र हनुमान् पवनसुतः परमं सिद्धिं प्राप्तवान्। अन्यदेवताज्ञः सर्वाभिलषितसिद्ध्यर्थं तत्र तिष्ठति। मित्रावरुणसुतः अपि सिद्ध्यर्थं तपः आचरति। नरः स्त्रीसहितः सावित्रीव्रतमाचरेत्। यस्मिन् क्षेत्रे स्नानदानादिकं कृतं, तत्र सः शुभफलमवाप्नोति। सप्तधान्यसमृद्धं, पञ्चरत्नभूषितं, स्वशक्त्यानुसारं सुवर्णमयीं सावित्रीं कृत्वा, सः विपुलां श्रीं, शुभां, बहुभोगदायिनीं प्राप्नोति। या स्त्री सावित्रीव्रतमाचरति, सा पतिस्नेहिता भवति। एवं श्रीस्कन्दमहापुराणे, एकाशीतिसहस्रसंहितायां, पंचम्यवन्त्यां, अवन्तीमाहात्म्ये, षट्षष्टितमोऽध्यायः ‘नृसिंहक्षेत्रमाहात्म्यवर्णनं’ नाम समाप्तः। शृणु व्यास, पृथिव्यां सुप्रसिद्धं परमं क्षेत्रमुत्तमम्। तस्य प्रमुखं क्षेत्रं सर्वतीर्थफलप्रदं भवति। तत्र पूर्वं स्वकुलस्य हितार्थं दक्षः प्रजापतिः तपः अकरोत्। स धर्मात्मा सुतकामः दीर्घकालं व्रतमाचर्य स्थितवान्। तत्र क्षेत्रे शुचौ स्नात्वा, नित्यं ब्रह्म जपति। तस्य क्षेत्रस्य प्रसादेन सः बहुप्रजां लभते। तत्रैव ब्रह्मा अपि पूर्वं अत्यन्तदुष्करं तपः अकरोत्। तत्रैव महादेवः ब्रह्मपदं प्राप्तवान्। देवी च शुभासनधारिणी भद्रकालीति प्रसिद्धा। तत्रैव द्वारस्थो क्षेत्रपालो भैरवः तिष्ठति। सः देवीस्नेहेन पुत्रवत् सदा तत्रैव स्थितः।