श्वेतद्वीपः नाम्ना प्रसिद्धः तत्र विराजति, यत्र मणिसमूहैः शोभितं भूमि उज्ज्वलतया विभाति। तत्र हंसाः, बकाः, काकाः, कोकिलाः, सरसाः च विहरन्ति। एषः महापद्मनिधिः, नीलपद्मगन्धेन सुरभितः। तत्र रमणीयाभिः स्त्रीभिः, दिव्याङ्गनाभिः, क्रीडा क्रियते। यत्र स्नानं कृत्वा पुरुषः वैकुण्ठस्य दिव्यं स्थानं प्राप्नोति। तत्र रमासरः नाम्ना तीर्थं, परमसुन्दरं विराजते। एवं व्यास, एषः परमं स्थानं, सर्वपापनाशकः उत्तमः तीर्थः। तत्र स्नानादिकं कर्तव्यं, यतः हरिः साक्षात् तत्र स्थितः। यः कश्चन अल्पमपि भूमिदानं तत्र करोति, तस्य अक्षयवृद्धिः च शाश्वती लोकाः लभ्यन्ते। तत्र नागपूजनं च, अमावास्यायां श्राद्धं च कर्तव्यं। एवं पञ्चषष्टितमः अध्यायः समाप्तः, 'नागतीर्थमाहात्म्यवर्णनं' इति नाम्ना, अवन्तिखण्डे श्रीस्कन्दमहापुराणस्य एकाशीतिसाहस्रग्रन्थे तीर्थयात्राविभागे। तत्र तीर्थं सर्वपापनाशनं, महात्मनः नरसिंहस्य अधीनं। तस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापानि नश्यन्ति। तेन दुष्टैः समस्तं पृथिवीं गृहीतम्। गौः रूपं धृत्वा, अश्रुपूर्णमुखी, देवानां मध्ये ब्रह्मणं शरणं प्राप। ब्रह्मा तस्य दुःखं शमयितुं सौम्यवाक्यैः सम्बोधयामास। सः सत्यं यथाकालं यथास्थानं वचनं उक्तवान्। सः गायत्रीपूजनं सम्यक् संयतचित्तेन अकरोत्। न दिवा न रात्रौ, न आकाशे न भूमौ, न देवैः, न दानवैः, न गन्धर्वैः, न यक्षैः, न सर्पैः, न किन्नरैः, न मनुष्यैः, न पक्षिभिः, मम मृत्युर्न भवेत्। सः वीरः मम मृत्युर्भविष्यति; सः मम परम्परां च स्वं लोकं च गृहीत्वा नष्टः भविष्यति। यस्य अधीनाः लोकस्थाः तस्य दुःखात् विमुक्ताः अभवन्। तस्मात्, सर्वे यूयं महाकालवनं गच्छत, यः महादेवस्य अधीनम्। संगमेश्वरस्य दक्षिणे, कर्कराजस्य च उत्तरदिशि, तत्र नरसिंहस्य परमस्थानं, तीर्थं प्रतिष्ठितम्। सर्वे शीघ्रं संचरन्तु; यूयं पुनः लोकान् प्राप्स्यथ। महाकालवनं प्राप्य, यत्र शिप्रा नदी शुद्धवारिणा प्रवहति, स्नानं, दानं, कर्माणि, नरसिंहपूजनं च कृत्वा, तत्र दैत्यश्रेष्ठः नरसिंहस्वरूपेण हतः। एकेन हस्तप्रहारैः हिरण्यकशिपुः विनष्टः। तस्मात् देवाः सदैव मध्याह्नपूजनं कुर्वन्ति। एवं व्यास, भूमौ अवन्त्यां परमं तीर्थं स्थितम्। यः तत्र पुण्यकर्माणि करोति, सः परमं पदं प्राप्नोति। यदा नरसिंहदिनं चतुर्दशी आगच्छति, यः नरसिंहं देवेशं एकचित्तेन पूजयति, यः अगस्त्येश्वरं भक्त्या पश्यति, तत्र वायुसुतः हनुमान् परमं सिद्धिं प्राप्तवान्। एवं तीर्थस्य महात्म्यं, दिव्यचरित्रं, अवन्तिखण्डे व्यासाय निवेदितम्।