सः पूतनाशत्रुः, लीलया रथिकाभङ्गकर्ता च, स्वपदचिह्नानि पातयन् बाल्येऽपि दिव्यविलासैः गोपवने रमते स्म। दिव्यैः माल्यैः शोभितः, शुद्धः, वनमालया भूषितश्च, सः पुण्यश्रीमान् विराजते। तस्य ललाटे विशेषचिह्नं ददृशे, गदाधरः, स गाल्वः, विश्वामित्रः, दुर्निगम्यश्च सञ्ज्ञायते। स वज्रायुधधारी, वज्रधन्वा, वृत्रहा, वासवस्य अनुजः चास्ति। तत्र ब्राह्मणः पण्डितः जायते, क्षत्रियो जयशीलः भवति। तुलसीवनान्तर्गते, सरसः मध्ये स्थितद्वीपे, देवालये च सः विराजते। एकस्मिन् पार्श्वे सर्वविद्याशाखाः, अन्यस्मिन् तपः प्रतिष्ठितम्। कश्यपं पुरोहितं कृत्वा, श्रेष्ठं भृगुं होतारं च स्थापयित्वा, सः यज्ञं समारभत। पापरहित, अहं हि प्राचीनकाले वरुणस्य यज्ञं दृष्टवान्। एवं वामनेन उक्ते, बलेः प्रत्युत्तरं ततः श्रुतम्। स यज्ञः सर्वपापविनाशकः, पुण्यदायकः, सर्वकामप्रदश्च। यः तस्मिन्पुण्यतीर्थे स्नानं करोति, स वीरलोकं प्राप्नोति। एष नागतीर्थेषु श्रेष्ठतमः, सर्वकामप्रदः। केवलं दर्शनात् सर्वदुःखविनिर्मुक्तिर्भवति। हे मुने, तदेतत्पुण्यतीर्थं विस्तारतः कथय। तदा कालचक्रनिर्मिताः योगिन्यः स्वकर्माणि अकुर्वन्। तासु काचित् कालीति प्रसिद्धा, योगिनीनां श्रेष्ठा। सा खलु एतान् दोषान् आपदश्च नाशयामास। ततः परमात्मना तानि कालकृत्यानि निवारितानि। कोटरीति या कृष्णमाया, सा मातृरूपेण न स्मर्यते। स धर्मात्मा ताः वशे स्थापयामास, ताः सर्वकामप्रदाः अभवन्। सः सदा पूर्वदिशि, शुष्कभूमेः परे तिष्ठति। विशेषतः चतुर्दश्यां, अष्टम्यां, नवम्यां च, विवाहे, जातकर्मणि, सर्वेषु मङ्गलकार्येषु च, तं वरप्रदं रूपं पानसुपारीकुसुमगन्धैः पूजयेत्। एषा परमा श्रेयः, एषा परममङ्गलम्। सा सर्वमलहरणी, दुष्टनाशिनी, दीर्घकालं साधुभिः आचरिता, मुण्डिनां कुशकण्ठिनां च अनुयता। नानाविलासविलासिता सा, नववधूयुवतिवीर्यप्रदर्शिनी च। कमलदलशुद्धलोचना, सुशोभनचन्द्रकलाधरा, सर्वगुणसम्पन्ना, कामिनां कामरूपिणी च। सा सर्वबलविघ्ननाशिनी, क्षेत्रैकपालिका, उग्ररूपा, भीषणहासिनी च। संसारभीतिनाशिनी, योगिन्यां भीतिप्रदा, सर्वगणाधिपा, चन्द्रसूर्यप्रभाक्षिणी च। चतुर्भुजा, शङ्खगदायुधधारिणी, पीताम्बरा, घनसारवर्णा च। सा लोकप्रियः, विश्वप्रियः, प्रियजनप्रियः, कीर्त्या प्रियः च। सा आद्यं सनातनं ब्रह्म, शुद्धिसंयुता, सिद्धिकामदायिनी, सेव्या, भक्तिसंयुक्ता, हरिहराभ्यां पूजिता, सृष्टिकाले साधुभिः उपासिता च। एष भैरवाष्टकं प्रातः पठितव्यं, दुःस्वप्ननाशकं, कामफलप्रदं च। राजद्वारे, विवादे, सङ्ग्रामे, आपदि च, एकाग्रचित्तेन पठनीयम्, दरिद्रदुःखनाशनाय। भैरवः श्रेष्ठः, संसारभयभीतैः पूज्यते। इति श्रीस्कन्दमहापुराणे, अवन्तीमाहात्म्ये, कालभैरवतीर्थयात्रावर्णनं नाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः, पञ्चमस्कन्धे, एकाशीतिसहस्रश्लोकसंयुक्ते, समाप्तः। ततः, हे महाभाग, तस्यापि तीर्थस्य माहात्म्यं कथयामि।