एवं दानववंशजाः केचन बहवः समृद्धिं प्राप्नुवन्। तत्र सिद्धाः, नागाः, यक्षाः, किन्नराः, किम्पुरुषाश्चापि समागताः। एते चान्ये च बहवः राजानं सेवितुम् उपासितवन्तः। तद् राजसभां प्रभासुना तारागणेन विभूषितां शरदाकाशमिव शोभयामासुः। सा सभा मरुद्गणैः परिवृताः स्वर्गे देवैः परिवृत इन्द्र इव बभौ। यदा सर्वे दानवाः समागत्य तत्रोपविष्टाः, सर्वे किन्नरान् महाबलिनः सादरं प्रणेमुः। अथ सत्कारपूर्वकं सन्निषण्णेषु तेषु, धर्मज्ञो नारदः कथां प्राचरत्। तत्र दिव्यसभा रम्या देवानुग्रहेण पूर्णा बभूव। सर्वे समुपविष्टाः पुण्यकथाः परस्परं स्मारयन्ति स्म। कदाचित् हिरण्यकशिपुर्नाम दैत्यः प्रजापतिः आसीत्। स सर्वान् लोकान् विजित्य पृथिवीं भुङ्क्ते स्म। स बलवान् सर्वव्यापी कामात्मा चासीत्, किन्तु नृसिंहेन हतः। तेन मां पीडयित्वा स जगतः पालयिता महाबलः निहतः। तस्मात्, हे दानवश्रेष्ठ, त्वं पितृपैतामह्यं पृथिवीं लब्धवान्। देवाः कियत् बलवन्तः, हे दानवश्रेष्ठ? मम वाक्यानि शृणु, त्रैलोक्यस्याधिपतिः भव। तदनन्तरं स त्रैलोक्यविजये महाक्रोधं प्राप, हे द्विज। स महेन्द्रेण सह घोरयुद्धं अकरोत्। तदा विरोचनसुतः बली सर्वलोकाधिपतिः अभवत्। तस्य प्रभावेन देवगणाः मृत्युलोके मानववत् विचरन्ति स्म। हे ब्राह्मण, स महाबलवान् देवान् स्वर्गात् अपास्य मृत्युलोके न्यवेशयत्, हे रिपुतापन। तस्मात् सर्वे यूयं पद्मावतीं पुरीं रम्यां नगरीं गच्छत। तत्रोत्तमं पुण्यस्थानं उत्तरमानसं नाम विद्यते। तत्रैव, हे महाभाग, नव निधयः अपि स्थिताः। तत्र स्नात्वा सिद्धेश्वरीं द्रष्टुं शक्यते या श्रेयःसिद्धिदात्री। आश्वयुजशुक्लदशम्यां तत्र स्नात्वा सर्वेषु लोकेषु विजयी भविष्यसि, नात्र संशयः। सर्वकामफलदं गणेशं नित्यं पूजयेत्। तस्मात् सर्वप्रयत्नेन महाकालवनं गन्तव्यम्। तत्र, हे सुरश्रेष्ठ, तेजस्विनं विष्णुं पूजयेत्। ब्रह्मणः प्रतिज्ञायुक्तं वाक्यं श्रुत्वा, ते सर्वे तत्र गत्वा शुद्धाः स्नानदानादिकं चक्रुः। ततः सर्वे ससम्मानं ब्रह्माणं विधिप्रकारं पृष्टवन्तः। 'एतत्सर्वं त्वत्तः श्रोतुमिच्छामः, हे ब्रह्मविदां श्रेष्ठ।' श्वेताम्बरं, शशिसंकाशं, चतुर्भुजं देवमेकं चिन्तयेत्। प्रशान्तवदनं तं सर्वविघ्ननाशनाय ध्यानं कुर्यात्। येषां हृदि जनार्दनः नीलोत्पलदलश्यामलः स्थितः, तस्मै विघ्ननाशकाय गणपतये नमः। विष्णुध्यानरतः सदा प्राणीहिंसां कर्तुं न समर्थः।