सर्वेषां लोकानां हितार्थं तस्य व्रतस्य माहात्म्यं सर्वकामफलप्रदं भवति। तस्मिन्काले स्वकल्याणकामैः महोत्सवः सम्यगाचरेयुः। हे सुरेश्वरि, कृष्णपक्षस्य चतुर्दश्यां वा नवम्यां वा, यथोपलब्धद्रव्यैः, मलिम्लुचमासे च, पूर्वं व्रतं विधाय, हृदि वासुदेवं स्मृत्वा, एकनिश्चयेन, ब्राह्मणान् आमन्त्रयेत्। ततः मध्याह्ने, लक्ष्म्या भूषितं नित्यं तं भगवन्तं, पितृभिः पितामहैश्च सह, परया भक्त्या पूजयेत्। नवविधैः मधुरैः भोज्यैः, नैवेद्यैः, धूपैः, दीपैः च पूजनं कुर्यात्। घण्टानां मृदङ्गानां निनादैः, गीतस्वरैः, घोषैः च सह पूजां सम्पादयेत्। यदि तानि सर्वाणि न लभ्यन्ते, तर्हि अक्षतैः अपि अनन्तफलार्थं पूजां कुर्यात्। हस्ताभ्यां सम्पूर्णभक्त्या, पत्न्या सहितः, हृष्टचित्तः सन्दध्यान् अर्घ्यं समर्पयेत्। अर्घ्यमन्त्रं पठेत्— "इदं तुभ्यमर्घ्यं गृहाण भगवन्, सम्पूर्णफलदः भव।" प्रार्थनामन्त्रं च उच्चारयेत्— "श्रीसुखाय नमः, ब्रह्मसुखाय नमः, दयासिन्धवे नमः।" एवं गोविन्दं प्रार्थ्य, स्वयमपि ब्राह्मणानन्तरं पूजयेत्। विधिवत् पूजयित्वा, तान् क्षीरपाकेन भोजयेत्। यथाविधि पत्न्या सह तान् तर्पयित्वा, यथाशक्ति वस्त्रैः, भूषणैः, केसरैः पूजयेत्। कटफलैः, नारिकेलैः, नारङ्गैः, दाडिमैः च, शर्करया, घृतपूपैः, कर्णिकाभिः, मण्डकखण्डैः च, विविधैः शाकैः, पक्काम्रफलैः पृथक् पृथक् तान् भोजयेत्। सुगन्धितैः शाकपाकैः, मृदुवचनैः तान् सेवयेत्। यद् यत् तेषां रोचते, यत् मया पक्तं, तत् सर्वं ते याचेरन्, हे भगवन्। पश्चात् तान् ब्राह्मणान् ताम्बूलैः, दक्षिणाभिः च सन्तुष्टान् विसृजेत्। यो ब्राह्मणश्रेष्ठेभ्यः ददाति, स भाग्यशाली पुरुषः भवति। प्रिये, ताम्बूलदानात् सुतभाग्यं लभते। वह्निः चूर्णेन तुष्यति, मदनः खदिरद्रव्येण। दम्पती सन्तुष्टौ कृत्वा, तेषां हस्तयोः मधुराणि दद्यात्। प्रियतमे, या स्त्री अत्र व्रतं विधिना निष्कलुषं सम्पादयति, वा पुरुषः वा स्त्री वा, यः कश्चन मलिम्लुचव्रतं विधिना करोति, यदि मलिम्लुचव्रतं प्राप्य, तेन पूजनं न क्रियते, अहं नारायणः अपि अत्र परया भक्त्या न पूजितः। यः मूढः पुरुषः, स महाकालमहावने विना अन्यत्र तत् आचरति। अधिमासे, हे व्यास, पुरुषोत्तमाख्ये पुण्यस्थले, लक्ष्म्या अर्चितपादं पुरुषोत्तमं पूजयित्वा, शतकामान् प्राप्य, विष्णुलोके पूज्यते। यथाविधि उपवास्य, रात्रौ जागरणं कुर्यात्, हे व्यास। विष्णोः पूजनं, जलयात्रां च यथाविधि सम्पादयेत्। एवं सुतान्, भार्यां, धनं, दीर्घायुः, आरोग्यं, सम्पदं च प्राप्नोति। तस्य पूर्वदिशि जटेश्वरः महेश्वरः स्थितः। स घोरतपसा, परमं पुण्यं, श्रेष्ठं धर्मिष्ठानाम्, प्राप्नोति। तस्मिन्पुण्यस्थले, स्नात्वा तिलैः सह गौः दातव्या।