निष्पाप! त्वया पूर्वं पुरुषोत्तमस्य पुण्यस्थानस्य वर्णनं कृतम्। तस्य विस्तरं श्रोतुमिच्छामि, हे ब्रह्मविदां श्रेष्ठ। तस्मात् द्विजोत्तम, पापहरं परमं चरितं शृणु। केवलं शृवणमात्रेण महापापनाशनं भवति। तत्र रमणाथः सनकादिभिः स्वैः पार्षदैः सहितः उपविष्टः। ते पार्षदाः ऋषिगुणैः शक्तिभिश्च युक्ताः, महाभूतादिप्रinciple-समन्विताः आसन्। किन्नरगीतैः अप्सरोगणनृत्तैः च सत्कृतः स भगवान् मुरारिः कामद्रुमच्छायायां समुपविष्टः। तत्र तेषां मध्ये परमवाक् पद्मनाभाय समुपदिष्टा। त्वं सर्वज्ञः, महाबुद्धिः; यद्येच्छसि तद्वद। यत् यत् विधिना लभ्यते तत् सर्वं नित्यं भवति। देशे काले उत्सवे तीर्थे देवगृहे वा वासे वा, पौर्णमास्याम् अमावास्यायां संक्रान्तौ ग्रहणे च, गङ्गायां सूर्यक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे पुष्करे च, अवन्त्यां च यत् दत्तं यत् हुतं तत् सर्वं अक्षयं भवति। कर्पासवस्त्रधारी, दारिद्र्यपीडितः, मूढः, जडधीः, रोगपीडितः च—धर्मिणां किमाचारः, विशेषतः किमाचरणीयम्? मलिनमास आगते ये जनाः नियमं न कुर्वन्ति—कदा स कालः आगच्छति? तत्त्वेन मे वद। मलिनमासे देवपित्र्यकर्माणि विधिवत् कर्तव्यानि। मुण्डनं, कुशकाण्डनं, विवाहः, व्रतानि, उपवासः च—एतानि यथाविधि कर्तव्यानि। त्रयाणां वर्षाणां अन्ते अयं मासः आगच्छति। अहं सदा अधिकमासस्य अधिपः, हे पुरुषोत्तम। मम स्थानं यत् पुरुषोत्तमाख्यं, तत् अत्रैव नित्यं प्रतिष्ठितम्। कालमहावने यत्र मम पुण्यतीर्थं नाम्ना—तेषां मम किञ्चित् न लभ्यते। अधिकमासः अपि यदा न आगतः, तदा अपि यदा आगच्छति, मम संज्ञया व्रतं कर्तव्यम्। स्नानं, दानं, जपः, होमः, स्वाध्यायः, पितृपूजनं च—एतानि सर्वाणि तेषां नित्यं अक्षयम्, हे कमले। दारिद्र्यं तेषां शोकं रोगं च वर्धयति। तेषां प्रियार्थं त्वां ददामि, न संशयः; एतत् सर्वं मम प्रसादेन अनन्तं, हे सुन्दरि। अस्य पुरुषोत्तमतीर्थस्य महिमा लोकेषु सर्वकामदः। तस्मात् स्वहितकामिभिः महोत्सवः कर्तव्यः। देवपतिनि, कृष्णपक्षचतुर्दश्यां वा नवम्यां वा, यद् यद् उपलब्धं तेन, मलिनमासे च, व्रतं कृत्वा, हृदि वासुदेवं स्मृत्वा, दृढनिश्चयं कृत्वा, ब्राह्मणान् आमन्त्रयेत्। ततः मध्यान्हे लक्ष्म्या समलङ्कृतं नित्यं तं पूजयेत्, पितृपितामहैः सह। नवविधैः मधुरैः भोज्यैः, नैवेद्यैः, धूपदीपैः च पूजनं कुर्यात्। घण्टानिनादैः, दुन्दुभिध्वनिभिः, गीतवाद्यस्वरेण च पूजनं सम्पादयेत्।