ये केचित् रोगैः विकृताङ्गाः दीनदुःखिताश्च मृताः, ये च ब्राह्मणाः पतितधर्माः मृत्युमुपगताः, तथैव ये जीवन्तोऽपि वह्निना दग्धाः, ये चान्येऽपि वह्निना न दग्धाः। ये वज्रैः काष्ठदण्डैर्वा पातिताः, ये च तद्वदन्ये, ये रौरव-Andhatamisra-Kālāsūtra-नामकान् नरकान् गताः, ये च भीषणम् असिपत्रवनं कुम्भीपाकं च प्रविष्टाः—एतेषां सर्वेषां मोक्षार्थं अत्र श्राद्धं विधीयते। ये जलनिधौ मृत्युमुपगताः, ये च स्त्रियः प्रसवकाले मृताः, ये अश्वैः, वराहैः, कृमिभिः, दंष्ट्रिणा, शृङ्गिणा, रथेन वा हताः, ये शस्त्रैः, व्याघ्रैः, सर्पैः, गजेभ्यः, भूमिस्थैर्वा भङ्गितहनवः—एतेषां च मोक्षाय अत्र श्राद्धं निर्दिष्टम्। ये अष्टविधैः काष्ठकण्टकैः मृताः, ये च अशुचिवृत्त्या जीविताः, ये च यक्षिणीभूतग्रहादिभिर्वशीकृताः, पुनः ये जलमृत्युमुपगताः—एतेषां मोक्षायापि श्राद्धं विधीयते। एते, स्वकर्मानुसारं सहस्रजन्मानि संसारमाचरन्ति। ये अन्यजन्मनि बान्धवान् न प्राप्नुवन्ति, ये च तत्र बान्धवान् लभन्ते, तेषां च मोक्षाय श्राद्धं विधीयते। ये पितृवंशे मृताः, ये मातृवंशे मृताः, तेषां मोक्षायापि श्राद्धं विधीयते। मम कुलस्य ये पिण्डदानविहीनाः, पुत्रपत्नीमित्रशून्याश्च, ये विकलाङ्गाः, कुब्जाः, विकृतदेहाः, मृतशिशवः, ये चान्यैः घोरैर्मरणैः ब्रह्मलोकादधः पतिताः, ये च तृषार्ताः, क्षुधार्ताः, विवर्जिताः—एतेषां सर्वेषां मोक्षाय अत्र श्राद्धं विधीयते। एवं, व्यास, तस्मिन् पुण्ये स्थले श्राद्धं कर्तव्यम्। गयामुपेत्य अपि देवा इन्द्रमुख्याः तदाचरन्। पुनः योगबलं प्राप्त्वा, ते स्वमधिकारं यथापूर्वं प्राप्नुवन्। एवं गयातीर्थं कुमुद्वत्यां प्रतिष्ठितम्, व्यास। तेषु पुण्यस्थलेषु स्नानात् तदनुरूपं पुण्यफलं प्राप्यते। फल्गु नदी सर्वनदीषु श्रेष्ठा, सा च फलदायिनी। गयाक्षेत्रं, गदाधरपादचिह्नं च तत्र प्रसिद्धम्। शिलायाः स्पर्शात् सदा पितृमोक्षः स्यात्। देवादीनां दानवानां यक्षकिन्नरराक्षसानां च, तेषु सर्वेषु स्थलेषु स्नानदानादिकर्माणि क्रियन्ते। गयायां जनार्दनः स्वयं पितृरूपेण स्थितः। एवं, व्यास, गयातीर्थं पुरातनायामवन्त्यां प्रतिष्ठितम्। ततोऽनन्तरं, द्विजश्रेष्ठ, गयायाः तत्रैव प्रतिष्ठा जाता। तस्मिन्नेव स्थले जनार्दनाय समर्पिता महिमा वर्तते। गयामण्डलं पञ्चक्रोशपरिमितम्, गयशिरः एकक्रोशपर्यन्तम्; सर्वदा सर्वकाले च गयाश्राद्धं क्रियते। संवत्सरे, हे व्यास, एकः विशेषः दिवसः महालयाख्यः संस्थापितः, तस्मिन्नेव पितृदत्तं दानम् अक्षयम्। सर्वदा सर्वकाले च गयाश्राद्धं क्रियते। संवत्सरे एकः विशेषः दिवसः संस्थापितः। तस्मात् पितृसन्तोषः कल्पपर्यन्तं अक्षयो भवति। अधुना, अहं परमाश्चर्यमाहात्म्यं वक्ष्यामि। सप्तर्षीणां पत्न्यः, पतिसंयुक्ताः, ऋषिभिः परित्यक्ताः, वनान्तरं वनान्तरं विचरतः। ताः तुष्टुमिच्छन्, सः अन्यस्मिन्वने आगतः, सौम्यैः वाक्यैः, यथाकालं यथायोग्यं च भाषमाणः, ताः सम्प्रत्युवाच।