शनि: शनैःचरः कदापि तं न बाधते स्म। यत्र मारुतिः यज्ञवाटस्य उत्तरभागे तिष्ठति, तत्र एव स पवनसुतः तपसा परमसिद्धिं प्राप्तवान्। तस्य निवासः रत्नैः शोभितः सुवर्णविभूषितः च उत्तमः आसीत्। मातृलोकं समतिक्रम्य, स ब्रह्मलोकस्य सम्मानं लभते। धर्मतीर्थे धर्मात्मानः स्नानदानादिकानि कर्माणि कुर्वन्ति। च्यवनाश्रमं सम्प्राप्य, तत्र जनः स्नात्वा च्यवननाथं साक्षात्करोति। च्यवनस्य प्रसादेन त एव देवसङ्गतिं प्राप्नुवन्ति। तस्मिन् पुण्यस्थले, द्विजश्रेष्ठ, दिव्यदर्शनं लभ्यते। तत्रैव सुभगा सावीत्री, यशस्विनी, सूर्यं पृष्ठतः अनुयाति। अतः व्यास, तत् परमं तीर्थं "क्षातासंगम" इति प्रसिद्धं जातम्। यः कश्चित् भक्त्या पृथिव्यां एषां पुण्यकथां शृणोति, स उत्सवदिने कपिलसहस्रगवां पुण्यं प्राप्नोति। पुण्यतीर्थेषु मुख्यं गयाख्यं तीर्थं प्रसिद्धम्। तत्र प्रतिदिनं स्नानकर्मणा त्रिविधऋणात् विमुक्तिः लभ्यते। च्यवनाश्रमः पुण्यः, राजगिरिः अपि पुण्यः। कथं सः महाकालवने पुण्ये प्रसिद्धः जातः इति? केवलेन श्रवणेन तत्र पितरः परमां गतिं प्राप्नुवन्ति। कृतयुगे धर्मिष्ठे, युगादौ, देवनाम्ना राजा आसीत्। सः स्वजनान् आत्मसुतवत् रक्षितवान्। यस्य राज्ये एवं राजा वर्तते, तत्र धर्मः चतुर्भिः पादैः स्थितः। पृथिवी विपुलं धान्यं ददाति, गावः बहुक्षीरं यच्छन्ति। वैश्याः नित्यं अर्थे रता: शूद्राः सेवायाम् प्रवृत्ताः। वेदशास्त्रसमाहितः धर्मः प्रजाः प्रमुदिताः पुष्टाः च करोति। कुचरितया दुःखिता वा विधवा वा स्त्री कदापि न दृश्यते। स्त्रियः सौन्दर्यशीलसम्पन्नाः पतिव्रतायुक्ताः च। गृहेषु नित्यं हविः भुज्यते, दानानि च दीयन्ते। सर्वत्र धर्मनिष्ठाः जनाः दृश्यन्ते। एवं स धर्मात्मा राजा युगादिदेवता इति कथ्यते। प्राचीनकाले अवन्त्यां व्यासेन बहुविधानि यज्ञानि कृतानि। तेन जगति चराचरं सर्वं वशीकृतम्। न देवाः, न यज्ञाः विना वेदमार्गं सन्ति। सः सनातनः धर्ममार्गः पापात्मभिः विनष्टः। पितृपुण्यैः सहिताः ते ब्रह्माणं शरणं जग्मुः। तेषां वचः श्रुत्वा, ब्रह्मा लोकपितामहः तत्र गतः, देवगणैः सहितः विष्णुं पूजयामास। सर्वे स्वहितायैव तत्र प्रवृत्ताः। शृणु, देवश्रेष्ठ, परं श्रेयः ते। एष पुण्यः गूढात् पवित्रात् पापनाशनात् अपि श्रेष्ठः। एतत् तीर्थं सर्वतीर्थमयं, दशलक्षतीर्थफलप्रदं। इति।