तदा सः तस्य पादयोः प्रणम्य, प्रदक्षिणं कृत्वा, अत्यन्तं सम्मानं प्रदर्शितवान्। ततः त्वष्टा, स्नेहपूर्णं वचनम् उक्तवान्—"सुखिनः, सा मम मार्गं अनुगम्य तव गृहम आगता।" त्वष्टुः एतद् वचनं श्रुत्वा रविः चिन्तितः अभवत्। "किं करिष्यामि? कुत्र गमिष्यामि? कुत्र मम प्रिया?" इति सः मनसि विचारयामास। त्वष्टा पुनः उक्तवान्—"तव तेजः नष्टम्, भग्नम्, शक्तिहीनम्, अन्यत्र गतम्।" ततः सः पुनः प्रार्थितवान्—"सर्वथा तव प्रियं भवतु; यथोचितं कार्यं कुरु।" सूर्यस्य एतद् वचनं श्रुत्वा, त्वष्टा तृणशिखायाः स्पर्शमात्रेण सुदर्शनं निर्मितवान्। तस्य धारया स्पर्शयित्वा, त्वष्टा तद् विवस्वते दत्तवान्। ततः त्वष्टा, सूर्यस्य सन्निधौ मधुरं वचनम् उक्तवान्—"देवश्रेष्ठ, तद् गृह्यताम्; शीघ्रं तद् तृणवनं गच्छतु।" यत्र उभयोः संयोगः भवति, तत्र निःसंदेहं मोक्षः लभ्यते। एतद् वचनं श्रुत्वा, सर्वोष्मा साविता तत्र गतवान्। यत्र शिप्रा नदी, जलसमृद्धा, क्षातासंगमेन संयुक्ता अस्ति, तत्र आगत्य, सः स्वां प्रियां पत्नीं अश्व्याकारं धारयन्तीं दृष्टवान्। तत्र, केवलं नासिका-सुगन्धनात्, उभौ पुत्रौ जातौ। तत्र छाया, द्विजश्रेष्ठ, द्वयोर् पुत्रयोः प्रसवम् अकरोत्। शनैश्चरः संयोगे सर्वे इच्छाः पूर्णाः भवन्ति। तस्य भाग्यं हस्ते स्थितं, सदा भूमौ उदितम्। अचलनाथस्य पूजनात् तस्य पापानि नश्यन्ति। पिङ्गः, छायायाः पुत्रः, बभ्रुः, स्थावरः, पिप्पलायनः—ते शनैश्चरस्य मंदगत्याः दुःखेन न कदापि बाध्यन्ते। यत्र मारुतिः यज्ञवेद्याः उत्तरभागे स्थितः, तत्र वायुसुतः तपसा परमं सिद्धिं प्राप्तवान्। तस्य निवासः रत्नैः अलङ्कृतः, सुवर्णेन भूषितः, उत्तमः। मातृभ्यः क्षेत्रं अतिक्रम्य, ब्रह्मलोकमध्ये सः पूज्यः अभवत्। धर्मतीर्थे, धर्मात्मानः स्नान-दानादिकं कर्म कुर्वन्ति। च्यवनाश्रमस्य समीपे जनः स्नानं कृत्वा, च्यवननाथं पश्येत्। च्यवनस्य कृपया, ते देवसंगमं प्राप्नुवन्ति। तस्मिन् पुण्यस्थले, द्विजश्रेष्ठ, दिव्यदर्शनं प्राप्तिः भवति। तत्र, भाग्यशाली, विश्वविख्यातः सावित्री सूर्यं अनुगच्छति। अतः, व्यास, परमं तीर्थं क्षातासंगमं इति प्रसिद्धम्। यः पृथिव्यां श्रद्धया एतां पुण्यकथां शृणोति, तस्य पर्वणि सहस्रकपिलगवां पुण्यं लभ्यते। तीर्थेषु, श्रेष्ठं गयायाः नाम्ना प्रसिद्धम्। तत्र प्रतिदिनं स्नानं कृत्वा, त्रिणृणऋणात् विमुक्तिः भवति। च्यवनाश्रमः पुण्यः, राजगिरिः अपि पुण्यः। महाकालवनप्रदेशे कथं तद् प्रसिद्धम् अभवत्? तस्य श्रवणमात्रेण पितृगणाः परमं स्थानं यान्ति। कृतयुगे, युगादौ, देवनाम्ना, सः धर्मपूर्वकं प्रजाः रक्षित्वा, तान् स्वपुत्रानिव दृष्टवान्। एवं पुण्यकथायाः अनुक्रमेण, श्रोतृभिः पुण्यलाभः, पितृगणानां मोक्षः, धर्मतीर्थस्य महिमा च प्रतिपादितः।