तस्य पुण्यबलात् सर्वाणि पापानि विनश्यन्ति स्म। स तु तद् दैत्यशरीरं परित्यज्य, ज्योतिर्मयः सन्, तस्मिन् लिङ्गे प्रविवेश। ततो देवः "पिशाचमोचनश्वरः" इति प्रसिद्धः अभवत्—स पिशाचेभ्यः मोचनं ददाति। यावत् कश्चन पुरुषः शिप्रातीरं पिशाचमोचने न आगच्छति, तावत् तत्र देवस्य विधिवत् पूजनं कृत्वा, पिशाचमोचने महादानानि दातव्यानि। तत्र पिशाचमोचनस्य पावनं पापनाशनं च चरितं कथ्यते। ततः ब्रह्मन्, नीलगङ्गा कदा शिप्रासरःसङ्गमे समागता इति पृष्टम्। यः पुरुषः नीलगङ्गायां स्नात्वा सङ्गमेश्वरं यथाविधि पूजयति, तस्य दुष्टसङ्गजन्याः दोषाः कदापि न स्युः। सा नीलवर्णा, शुद्ध्या व्याकुला, त्रीन् लोकान् पावयन्ती तत्र गता। पापकर्मणा अपराधेन च सा तादृशी स्थितिः प्राप्ता, यत् यथाऽन्येषां देहिनां तद्वदस्माकं शेषः। सा नीलवर्णा, धर्मात् परिवृत्ता, मलिनत्वं प्राप्तवती। मां तत्र त्यक्त्वा, सर्वे प्राणीः पूर्णतः शुद्धाः भवन्ति। हे धात्र्, अस्माकं महद् दुःखम् उत्पन्नम्—अत्यन्तमलिनता च। पापिष्ठायाः, मलिनायाः, लोके किमपि स्थानं नास्ति। किं करिष्यामि? कुत्र गच्छेयम्? केन वा शान्तिः स्यात्? केन उपायेन पापलिप्तदेहा स्वस्वरूपं प्राप्नुयाम्? अत्र महाकालवने रम्ये अमरावती नाम पुरी तिष्ठति। तत्र भूमौ शिप्रा नदी प्रवहति, या श्रेष्ठा, पावनी च। तत्र त्वं शीघ्रं गत्वा, स्वस्य शुद्ध्यर्थं स्नानं कुरु। सा तद् ज्ञात्वा, शुभे महाकालवने समुपागच्छत्। तत्र च, विन्ध्यस्य उत्तरभागे, अञ्जना नाम श्रेष्ठं आश्रमं स्थितम्। पतिव्रतानां तपस्विनां च पतिभिः सदा पूजितम्। तत्र सरांसि पद्मैः सुषोभितानि, मदोत्कटभृङ्गगीतैः कूजितानि, रमणीयानि, पुण्यदायकानि, शुद्धानि, पापनाशनानि च। सा तत्रैव श्वेतवस्त्रधारिणी अभवत्, पापमलानि नष्टानि, शुभा च। तत्रैव आश्रमं स्थापयामास, यः मनसः परमं हर्षकारणम्। हे व्यास, नीलगङ्गा नाम तीर्थं तत्र पापनाशनं प्रसिद्धम्। तत्र स्नात्वा, तत्रैव पुरुषस्य सर्वसिद्धिः हस्तगतं भवति—नात्र संशयः। अमावास्यायां तत्र महत् पित्र्यकर्म कर्तव्यम्, श्राद्धं च। ये पितरः नरके वसन्ति, तेषां स्वकुलोत्पन्नानां, तत्र स्नात्वा, तिलाञ्जलिं दत्त्वा, तेषां प्रति श्रद्धया यत्नं कर्तव्यम्। क्षीरपायसेन श्राद्धं कृत्वा, सप्त ब्राह्मणान् भोजयेत्। हे व्यास, अन्यत् पुण्यतरं तीर्थं शृणु, यत् सर्वपापहरं, पुण्यदं, सर्वकामदं चोच्यते। तत्र सर्वं क्षीरं होमद्रव्यरूपेण, सर्वेभ्यः प्राणदायकं मन्यते। तत्र सरसि स्नात्वा, क्षीरपानं कृत्वा, दुहन्तीं गां दत्त्वा, सदा पुनर्जन्म लभते, मृत्युपर्यन्तं स्वर्गपुरीं गच्छति।