ततः, यमस्यादेशपालकैः संचालितः, स पापात्मा अन्यं नरकं प्राप्तवान्। तत्र तं सेवकाः मुसलैः ताडयित्वा शृङ्खलाभिः बद्धवन्तः। एवं स पापी नानाविधान् नरकान् क्रमशः अनुभवन्। अनन्तरं स महान् रूपेण, घोरस्वरेण, विशालपोटेन, सूत्रछिद्रसदृशमुखेन जातः। ततः स पापात्मा अत्यधमावस्थां गत्वा पिशाचदेहम् अलभत। तस्य भोजनं मलमूत्रशेषपूतिविकारयुतमासीत्। तस्य वासो भग्नकूपेषु च तडागेषु शुष्कवृक्षेषु च निर्जलेषु स्थलेषु चाभवत्। स सर्वदा सर्वत्र च तादृशेषु स्थलेषु एव सुखं लभमानः वर्तते स्म। यत्र यत्र सुन्दरं महेश्वरलिङ्गं वा उत्तमं तडागं वा, तत्र तं पापिनं हत्वा जलार्थी तडागं प्रविष्टवान्। तस्य पुण्यबलात् सर्वे पापानि नष्टानि। स पिशाचदेहं परित्यज्य, तस्मिन्लिङ्गे ज्योतिर्मयः प्रविष्टः। ततो देवः स पिशाचमोचनेश इति प्रसिद्धः अभवत्। यावत् कश्चन शिप्रातीर्थं पिशाचमोचनं न गच्छति, तावत् स न मुच्यते। यः तत्र सम्यग्विधिना पिशाचमोचनं देवमर्चयति, स महादानानि च तत्रैव ददाति। एषा पिशाचमोचनाख्या पुण्यकथा पापनाशिनी प्रोक्ता। ततः व्यासेन पृष्टम्—"हे ब्रह्मन्, कदा नीलगङ्गा शिप्रासरःसंगमे समायाता?" इत्युक्तम्। यः पुरुषः नीलगङ्गायां स्नात्वा संगमेश्वरं पूजयति, तस्य दुष्टसंगदोषः कदापि न भवति। सा नीलवर्णा, शुद्ध्युपतापिता, त्रैलोक्यं गत्वा पावयति स्म। दुष्टाचारात् अपराधात् च सा एतादृशावस्थां प्राप्तवती। एषः दोषः मम, सर्वेषां च देहिनां मध्ये, अवशिष्टः। सा नीलवर्णा, धर्मात् परिवृत्ता, मलिनाङ्गी अभवत्। मां त्यक्त्वा, सर्वे जनाः शुद्धाः भवन्ति। हे धात्रः, अस्माकं महत् दुःखम्, परममलत्वं जातम्। लोके पापिष्ठायाः मलिनायाः स्थानं नास्ति। किं करिष्यामि? कुत्र गमिष्यामि? केन वा उपायेन शान्तिः भविष्यति? केन विधिना पापलिप्तदेहा अहं स्वस्वरूपं लप्स्ये? महाकालवने रम्ये अमरावती नाम नगरी स्थिताऽस्ति। तत्रैव पृथिव्यां शिप्रा नदी पुण्यप्रदा प्रवहति। तत्र शीघ्रं गत्वा, हे भाग्यवती, आत्मनः शुद्ध्यै प्रयाहि। तद्वाक्यं ज्ञात्वा सा शुभे महाकालवने समुपागता। विन्ध्यस्योत्तरभागे अञ्जना नाम श्रेष्ठमाश्रमः अस्ति। तं सर्वपतिव्रताभिः, ब्रह्मचारिभिः पतिभिः च सेवितम्। तत्र सरांसि पूर्णानि पद्मैः, मदोन्मत्तभृङ्गनिनादैः च रमणीयानि। स आश्रमः पुण्यः शुद्धः पापनाशकः च। तत्रैव सा नीलवर्णा श्वेतवस्त्रधारिणी अभवत्; तस्याः सर्वे पापमलाः नष्टाः, शुभा च सा जाता। तत्रैव सा आश्रमं स्थापयामास, यः मनःप्रसादजनकः। हे व्यास, स एव पुण्यस्थलः नीलगङ्गाख्यः पापनाशकः इति प्रसिद्धः।