एकः पापात्मा आसीत्, यो विश्वासघातकः, दर्पयुक्तः, चौरसङ्गप्रियः, दुष्टः चासीत्। स पापकर्मणा मार्गे बहूनि भूतानि हत्वा निगृह्य गतवान्। तत्रैव कश्चन ब्राह्मणः आसीत्, संयतात्मा, वेदवेदाङ्गविद् च। तस्य भार्या, या पितृगृहे प्रतिष्ठिता, ख्यातकीर्तिः आसीत्; तां सः स्वसह भार्यया सह आनयत्। सा भार्या उत्तमसौन्दर्यसम्पन्ना, रूपशोभायुक्ता च आसीत्। यदा तस्य पतिः हतः, तदा सा पतिसंयोगवियोगदुःखेन संतप्तचित्ता, शोकाविष्टा अभवत्। सा हृष्टमना, पतिसहिता, दीप्तायां चितायामारूढा। तदनन्तरं, स पापात्मा मार्गे राजपुरुषैः गृहीतः, राजमहालयं नीतः, राज्ञः पुरतः स्थापितः च। तत्र स वृक्षकुहरे रज्ज्वा ग्रीवाबद्धः लम्बितः अभवत्। तस्य कर्मफलात् स रौरवनरकं गतः। ततः यमदूतैः प्रेरितः, अन्यं नरकं प्राप्तः। तत्र स दण्डैः ताडितः, शृङ्खलाभिः बद्धः च। एवं स पापी अनेकान् नरकान् अनुक्रमेण अनुभूतवान्। अनन्तरं सः महान्, घोरनिनादः, बृहदुदरः, सूत्रच्छिद्रवदनः अभवत्। ततः सः अत्यधमं पिशाचदेहं प्राप्य, मलमूत्रविष्ठारसशेषकदुग्धभोजनः अभवत्। तस्य वासः भग्नकूपेषु, भग्नतडागेषु, शुष्कवृक्षेषु, निर्जलदेशेषु च आसीत्। सः सर्वत्र, सर्वदा, तेषु स्थलेषु एव रमणीयतां प्राप्नोत्। यत्र यत्र रम्यं महेश्वरलिङ्गं वा, उत्तमं तडागं वा, तत्र स पापात्मा हतः, जलार्थी कश्चन तडागं प्रविष्टवान्। तस्य पुण्यबलात् सर्वे पापाः नश्यन्ति स्म। तदा स पिशाचदेहं त्यक्त्वा, दीप्तिस्वरूपेण तस्मिन्न् लिङ्गे प्रविष्टः। ततो देवः ‘पिशाचमोचननाथ’ इति प्रसिद्धः अभवत्। यावत् पिशाचमोचनतीर्थं, शिप्रायाः तटे, न आगच्छति, तावत् तत्र पिशाचमोचनदेवं विधिवत् पूजयेत्। हे व्यास, तस्मिन् स्थले महादानानि दातव्यानि। एषा पिशाचमोचनस्य पुण्यकथा, या पापविनाशिनी अस्ति। ततः ब्रह्मन्, कदा नीलगङ्गा शिप्रातडागे संगमं प्राप्तवतीति पृष्टम्। यः पुरुषः नीलगङ्गायां स्नात्वा संगमेश्वरं पूजयेत्, तस्य दुष्टसङ्गजं दोषं न भवति। सा नीलवर्णा गङ्गा, विशुद्धता-क्लेशेन संतप्तां, त्रैलोक्यं गत्वा शुद्धयति। पापकर्मणा अपराधेन च सा एषा दशां प्राप्तवती। एतद् यदस्ति मयि, तथा सर्वेषां देहिनां मध्येऽपि। सा नीलवर्णा, वर्णहीना, धर्मात् पराङ्मुखी च अभवत्। यः मां त्यक्त्वा इतः गच्छति, स सर्वः शुद्धः एव भवति। अस्माकं, हे धात्र, महद् दुःखं जातं, परमं मलम्। लोके पापिष्ठस्य मलिनस्य स्थलं नास्ति। किं करिष्यामि, कुत्र गमिष्यामि, केन शान्तिः मे स्यात्? केन उपायेन अहं पापलिप्तदेहः स्वस्वरूपं पुनः प्राप्नुयाम्? एवमस्ति, रम्ये महाकालवने, अमरावती नाम पुरी तिष्ठति।