सः भगवतः वराहः स्वस्य श्वासमेव हविरूपेण यज्ञाय समर्पयन्, यज्ञकर्मणि नितरां निष्ठावान्, तस्याङ्गानि तु यज्ञसभायाः सदस्यभूतानि आसन्। वेदानां विपुलता तस्य सरस्तदभवत्, ब्रह्मा तत्र होत्रृरूपेण स्थितः, वनं च तस्य निवासस्थानमासीत्। स एव आदिपुरुषः प्रभुः, बहुभिः आहूयमानः, बहुभिः स्तूयमानश्च। सः विष्णुः बहूनि युद्धानि महतीन्यपि क्लेशेन कृत्वा, पृथिवीं वराहरूपेण शशांकशुभ्रदंष्ट्रया उद्धृतवान्। तदा शुभवाताः प्रववुः, सूर्यश्चात्युत्कृष्टतेजसा प्रकाशमानः। नद्यः स्वगत्या प्रवहन्त्यः, समुद्राः स्वस्थानम् पुनः प्राप्ताः। तत्र पुण्यस्वरूपः सर्वकामफलदायकः वराहरूपधारी प्रकटितः। तस्य हृदयात्साक्षात् एषा सनातनी नदी जाता। सा नदी दीर्घमायता, बहुलसलिला, स्वेच्छया प्रवहन्ती, सुस्निग्धतरङ्गा, यक्षगन्धर्वैः सेव्यमाना, अप्सरोभिः सह नृत्यमाना, महर्षिभिः स्तूयमाना च। तत्र रमणीयाङ्गनाः स्तनभरनमिता क्रीडायां निमग्नाः सन्ति। सा नदी सर्वदा सर्वकाले सिद्धैः सह मनुष्येभ्यः सफलतां ददाति। अस्याः तटे महाकालवने शोभनं पद्मावतीनगरे स्थितम्। तत्र स्नानं कृत्वा जनाः शाश्वतं शिवलोकं प्राप्नुवन्ति। सर्वदुष्टदानवानां नाशः अपि तेनैव वराहेण कृतः। तदा देवा इन्द्रमुख्याः कृताञ्जलयः स्थिताः। ते तमिदं वदन्ति—"देवेश, जगन्नाथ, यस्य श्रवणं कीर्तनं च पुण्यदायकम्। यस्य पुण्यबलात् पुनः स्वर्गलाभः सिध्यति।" एषः महाकालवनः परमपवित्रः, गुह्यात् अपि गूढतरः। तत्रैव मम शरीराज्जाता पुण्यसलिला शिप्रा संगच्छति, सलब्धसलिला। पुष्करः, गयातीर्थं, पुुरुषोत्तमस्य पुण्यह्रदश्च तत्रैव सन्ति। एवं भगवतः जगद्गुरोः परमवचनं श्रुत्वा, रम्ये महाकालवने यत्र शिप्रा नदी प्रवहति, तद्वै पुण्यबलात् देवाः स्वस्वलोकान् प्राप्तवन्तः। तत्रैव वराहेण विष्णुतुल्यतेजसा सरः निर्मितम्। यत्र स्नानं कृत्वा, जलं पीत्वा, श्राद्धं विधिवत् कृत्वा, अवन्त्यां रम्यतीर्थे, सदा पृथिव्यां तिष्ठन्ति। तत् सर्वपापविनाशकं, सर्वकामफलप्रदायकं च। तस्य नामश्रवणमात्रेण ब्रह्महत्यापि नश्यति। एकदा कल्पान्ते व्यास, जगत् तस्य च युगानि विनष्टानि। तदा अत्रैव वैकुण्ठस्य परमं शिखरं पतितम्। तस्य शिखरपातसमये एव सरोवरं निश्चितं जातम्। तस्य सरसः सुवर्णमयाः सोपानानि, सुवर्णपद्मैः शोभितानि। हंसकारण्डवयुक्तं, चक्रवाकैः सुशोभितं च तत् सरः। कल्पान्ते अपि तत्र सर्वाणि तत्त्वानि न विनश्यन्ति। वेदाः, शास्त्राणि, पुराणानि, श्लोकाः, गीतानि, अक्षराणि—एतानि सर्वाणि तत्रैव स्थितानि। कालस्य विभागाः—कला, काष्ठा, मुहूर्ता, लवाः, त्रुटयः, पलानि, घटिकाः—एतेषां च समवायः। वर्षाणि, युगानि अपि तत्रैव सरसि सन्निहितानि भवन्ति।