निश्चितं रति-कामदेवौ तेन तुष्टिं यास्यतः। तत्र रतिकुण्डे स्नानं कृत्वा, ततः कन्दर्पकुण्डे अपि स्नानं विधाय, विशेषेण रति-कन्दर्पयोः पूजनं कर्तव्यम्। एवं कृत्वा सर्वाभिलषितं फलम् अवाप्यते, अत्र किंचिदपि संशयो नास्ति। चन्दनागुरुकर्पूरकस्तूरीकुङ्कुमादिभिः सुगन्धद्रव्यैः सम्पूजनं यदा क्रियते, तदा रति-कन्दर्पयोः सन्तोषः निःसंशयं लभ्यते। पश्चिमदिशि स्थितात् कुसुमायुधकुण्डात्, तस्मिन्निवासे स्नानं कृत्वा, मन्त्रेश्वरं परमेश्वरं दृष्ट्वा, प्राचीनकाले रामः देवकार्यं सम्पाद्य, निर्मलां क्रियाम् अकरोत्। सः जितेन्द्रियः तत्र स्नानं कृत्वा स्वर्गगमनाय उद्यतः अभवत्। तस्मात् उत्तरदिशि श्वेतपद्मोत्पलविलसितं सुन्दरं सरः दृश्यते। मन्त्रेश्वरस्य माहात्म्यं केनापि वर्णयितुं न शक्यते; न कदापि तादृशं लिङ्गं अभूत्, न भविष्यति च। तत्र सुगन्धिपुष्पधूपैः विविधैश्च लेप्यैः अभिषेकः करणीयः। एवं कृत्वा, मुच्यते जनः—मुक्तिः तस्य हस्ते एव निःसंशयम्। तस्य पूजनात् पण्डितः सर्वपापैः विमुच्यते; प्रयत्नेन सर्वार्थसिद्धये तदाचरणीयम्। यदा विस्फोटाद्युपद्रवाः सम्प्राप्ताः, तदा अपि तस्य पूजनात् रक्षणं लभ्यते। तस्मात् उत्तरदिशि एव वन्दितीति ख्यातां देवीम् अद्भुतां जनाः पश्यन्ति। ये क्रुद्धेन नृपतेन पाशैः शृङ्खलाभिश्च बद्धाः, तेषां विमोचनाय तस्याः यात्रां सावधानतया कर्तव्यम्। तत्र गन्धपुष्पधूपैः दीपैश्च पूजनं विधेयम्। बद्धजनानां तुष्टये विप्रभोजनं दातव्यम्, हे मुनिश्रेष्ठ। तस्मात् उत्तरदिशि एव चूडकीति प्रसिद्धा स्थली दृश्यते। यदा कार्येषु महान् संशयः वा, आपद् वा आगच्छति, तदा तस्या अग्रे जनाः अङ्गुष्ठनादं कर्तुम् उचितम्। दीपदानं तत्र सर्वकामदं प्रशस्तम्। अथ पूर्वदिशि श्रेयसी तीर्थस्थली अस्ति। तत्र द्विजातिभिः स्नानदानपूजनानि क्रियन्ते। भाद्रपदकृष्णचतुर्दश्यां पुण्ये वासरे वार्षिकी यात्राऽपि सम्पद्यते। सा परमा तीर्थस्थली महारत्ननाम्ना प्रसिद्धा। तत्र स्त्रीभिः अपि रात्रौ जागरणोत्सवः करणीयः; पुरुषैः भक्त्या प्रयत्नेन स्नानं कर्तव्यम्। पुनः, नैऋत्यदिशि शुभं दुर्भरनाम सरः अस्ति। तत्र स्नानात् नरः स्वर्गलोकं नित्यं प्राप्नोति। द्वयोः कूपयोः स्नानं कृत्वा, ततोऽनन्तरं शिवपूजनं विधानतः कर्तव्यम्। सुगन्धिद्रव्यैः पुण्यपुष्पैश्च महेश्वरः सम्पूज्यः। एवं सम्यक् शिवं ध्यानपूर्वकं पूज्य, शुद्धचित्तः पापरहितः भवति। एवं कृत्वा, हे मुनिवर, सर्वपापैः विमुच्यते। यः कश्चित् श्रद्धया भाद्रकृष्णचतुर्दश्यां तदाचरति, स भक्त्या शिवलोकं प्राप्नोति। विष्णुश्च रुद्रश्च शाश्वतौ तेन अतीव तुष्टौ भवतः। अतः किं बहु वक्तव्यम्? एष तीर्थराजः अनुत्तमः, हे मुनिश्रेष्ठ।