नानादेशात् आगता जनाः, यात्रिकाः, एकत्र समागताः। तत्र सर्वे धर्मकार्याणि महादानानि च सर्वथा कुर्वन्ति। ततः नागाः परमसन्तुष्टाः, पूर्णामृतस्वरूपायाः नद्याः समीपं ययुः। सर्वे अग्र्याः सर्पाः भक्तिपूर्वकं वेदविहितविधिना तस्याः नद्याः समीपे समुपविविशुः। तत्र ते अक्षयपद्ममालाभिः, नानाविधैः पुष्पैः धान्यैश्च, दीपैः, नैवेद्यैः, ताम्बूलैः, दानैश्च सम्पूज्य, अमृतलाभकाङ्क्षिणः सर्पाः स्तुतिपाठनं प्रारब्धवन्तः। ते उचुः— "नमोऽस्तु ते शशिशेखराय जटाधराय परात्मने। नमोऽस्तु ते त्रिनेत्राय जटामुकुटधारिणे। नमोऽस्तु ते चर्माम्बराय गिरीशाय पुनः पुनः। नमोऽस्तु ते व्याघ्राय भक्षाय पुनः पुनः। नमोऽस्तु सर्वसाक्षिणे सर्वभूतहृद्विनिर्मात्रे। नमोऽस्तु दिव्यहासाय नमोऽमृतप्रवर्तिने। कामदाय नमोऽस्तु सर्वाभीष्टफलप्रदाय। नमोऽनुग्रहशीलाय संयताय शान्तरूपिणे।" एवं नागैः सम्प्रार्थितः प्रभुः वृषध्वजः प्रसन्नः अभवत्। स भगवान् उवाच— "पूर्वं अहं निरन्तरं नागलोकं भिक्षार्थमागच्छम्। भृशं क्षुधितः भूत्वा भोवतां भोगवत्यां गृहे गृहे विचरामि। न च किञ्चिद् भिक्षां प्राप्य पुनः पुनः गृहमेकं प्रतिनिवर्ते। केनचिद् पुण्येन महाकालवने श्रेष्ठे, अहं सर्वैः बालवृद्धैः स्त्रीभिः सह पवित्रायाः शिप्रायाः तटे दृष्टः। शिप्रास्नानजं पुण्यं वर्णयितुं न शक्यते। सर्वे अग्र्याः सर्पाः शिप्रायां स्नानं कृतवन्तः। शिप्रातोयमादाय तद् सरस्सु क्षिप्यत। तानि सरांसि पूर्णानि स्थायिनि च भविष्यन्ति, नागश्रेष्ठ।" एवं महेश्वरं प्रणम्य, नागाः स्वलोकं प्रत्यागच्छन्। व्यास महर्षे! शिप्रा अमृतसम्भूता सर्वेषु लोकेषु विश्रुता। ये तत्र स्नानं कुर्वन्ति, तेषां न पापं, नापद्, न दुःखम्। न च तेषां बान्धवाः व्याधिना वा दरिद्र्येण वा पीड्यन्ते; अस्य पाठेन शृवणेन वा सहस्रगवां फलमवाप्नोति। केवलं शृण्वन् अश्वमेधस्यमपि फलं लभते। शिप्रा सर्वत्र पुण्या, विशुद्धा, पापनाशिनी च। तथापि, व्यास, शृणु तस्याः कृत्यस्य प्राचीनस्य पुण्यस्य विस्तरं कथां शुभां वदामि। किल किलासुरः हिरण्याक्षो नाम बभूव, बलवान् अतिबलश्च। स सर्वां पृथिवीं विजित्य, तां स्वाधीनां कृतवान्। सर्वान् लोकान् इन्द्रमुख्यान् देवांश्च जित्वा, स एव सर्वेषां भूतानां स्वामी बभूव। देवाः राज्यहीनाः, पराजिताः, पतितैव मनुष्यवत् विचेरुः। ते देवाः गत्वा, प्रणम्य, दैत्यकृत्यम् आख्याय। तेन तेषां सर्वेषां देवगणानां तत्रैव विनाशः कृतः। यज्ञभागांश्च पृथक् पृथक् स एव उपयुञ्जानः। तेषां क्लेशं दृष्ट्वा, तेषां पितामहः सः ब्रह्मा व्यथितचित्तः अभवत्।