सः, जगदवमन्तुमुद्यतः, कोपसंयुक्तः च बहुदिनान् क्षुधितः च, करकपालेन सह पुनः पुनः वचनानि प्रोवाच। एवं उक्त्वा, सः स्वहस्तं उद्धृत्य तर्जनीं तत्र स्थापयामास। तदा तस्य तर्जन्याः प्रवृत्तः महती रक्तधारा प्रवाहितुम् आरब्धा। तस्मात् काले, सा धाराः एकत्रित्या सम्यक् प्रवहन्ती अभवत्। तदा, वैकुण्ठे त्रैलोक्यपावनी नदी सद्यः प्रादुरभवत्। या ज्वरनाशिनी इति कीर्तिता, तथा अहं व्यासाय उद्घोषयामि। तत्र, दैत्यपतिः निरनुक्रोशः उपहासपूर्वकं युद्धमकरोत्। ततः कोपितः वासुदेवः शीघ्रं चक्रं जग्राह। तस्मिन् समये, तस्य दैत्यस्य निश्चयः भग्नः, दोषाः छिन्नाः, घातैः आहतः सः महादैत्यः भीतः समीपमागच्छत्। युद्धे दैत्यराजस्य सहस्रबाहून् छित्वा, यत्र तिष्ठन् व्यासः तत्रैव महेश्वरः आगतः। तयोः संगम्य, उभयोः उग्रं रणं अभवत्। तदा कृष्णः हरविनाशकं वैष्णवं अस्त्रं सज्जीकृतवान्। तस्मिन् समये, शम्भुः अपि कृष्णवधकामः स्वास्त्रं प्रबन्धयामास। कृष्णः पुनः मोहयन्तं अस्त्रं शिवे ससर्ज। रणभूमौ सः किञ्चित्कालं जृम्भमाणः स्थितवान्। तदा, क्रोधात् महेश्वरज्वरः उत्पन्नः। सः त्रिनेत्रः, त्रिशिराः, ह्रस्वः, त्रिपादः, भीषणरूपधारी अभवत्। महादेवेन प्रेरितः, सः कृष्णस्य सैन्यं आक्रम्य आहतवान्। तेन ज्वरेण तेषां श्रेष्ठाः भग्नाः पलायितवन्तः। तान् ज्वरार्तान्, जृम्भमाणान्, पीडितान् दृष्ट्वा, कृष्णः महाक्रुद्धः वैष्णवं ज्वरं ससर्ज। तयोः उभयोः मध्ये भीषणतरः संग्रामः अभवत्। तौ सर्वेषु लोकेषु गत्वा विश्रान्तिं न प्राप्नुताम्। अन्ते, शिप्रानदीं प्रविश्य, परमशान्तिं प्राप्नुताम्। वैष्णवज्वरः अपि तत्र गत्वा, स्नानं कृत्वा, तत्रैव विश्राम्यत। ततः प्रभृति, शिप्रास्नानं ज्वरनाशनं सदा अभवत्। ये जनाः शिप्रायां एकचित्तेन स्नानं कुर्वन्ति, ते रोगैः विमुक्ताः भवन्ति। एषा कथा तदा ब्रह्मणा, हरिणा, हरश्च व्यासाय सत्यमुक्ता। ये नराः एकचित्तेन एतां दिव्यां कथां शृण्वन्ति— इति शिप्रामाहात्म्ये 'ज्वरानुग्रहवर्णनं' नाम एकचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः समाप्तः, अवन्तिक्षेत्रे, पञ्चमे स्कन्दमहापुराणे। अथ ते संक्षेपेण कथयामि, शत्रुतापन। कृतयुगे प्राचीनकाले दमनो नाम राजा आसीत्, हे व्यास। सः सर्वधर्ममार्गात् च्युतः, गवां ब्राह्मणानां च निन्दकः। सः प्रजासम्पदः सर्वाः हरन्, परदारान् अपि बलात्कृत्य, नगरद्वाराणि भित्वा, जनान् बन्धनगृहं नीत्वा, तेषां सहवासेन तुष्टिम् आप। सत्संगं परित्यज्य, पापात्मा, दुष्टजनान् अनुगृह्णन्, धर्मनिन्दकः, अधर्मे मनसा रममाणः, सदा वर्तते स्म।