सर्वयज्ञाय, यजमानाय, हविषे, ऋत्विजे च नमः। अतीव सौम्याय, अतीव उग्राय, देवाधिपतये च नमः। सदा लोकप्रदीपाय, लोकहिताय च नमः। एवं भक्तस्य तुष्ट्यर्थं सहसा भगवान् सविता प्रकटितः। स सूर्यः राजानमभ्यधात्—"वरणं वृणुष्व, राजन्; अहं तव तुष्टः, तव पुरतः स्थितः।" तदा स राजा प्रार्थयामास—"मम नाम्ना निर्मितं रूपं अत्र सदा तिष्ठतु, महाबाहो।" सूर्यः पुनः अवदत्—"यः कश्चिद् जनः त्वया मम प्रति उक्तं स्तोत्रं पठति, तेषां सर्वान् कामान् अहं तुष्टः सन् प्रदास्यामि। यः कश्चित् अत्र स्नानं करोति, स सर्वान् अभिलषितान् कामान् प्राप्नोति। यः यं कामं अत्र इच्छति, स तं एव कामं लभते।" एवं सहस्रांशुः सविता दृष्टेः अन्तर्धानं जगाम। राजा तु भास्करस्य शरीरेण उत्पन्नं तस्य सूर्यस्य अनुपमं रूपं प्राप्तवान्। तत् स्थानं "घोषार्ककुण्ड" इति ख्यातिं प्राप्तम्। ततः स राजा शुद्धया, परमया भक्त्या, श्रद्धया च सूर्यरूपं शीघ्रं शोभनैः व्यवस्थाभिः सम्पूजितवान्। ततः तत् कुण्डं "रतिकुण्ड" इति सदा विख्यातं, सर्वपापहरं च अभवत्। तत्र स्नानदानाभ्यां परमं तेजः लभ्यते। तद् कुण्डं प्रसिद्धं, अनुपमं च; तत्र यथाविधि आचरन् सर्वान् अभिलषितान् अर्थान् निःसंशयं प्राप्नोति, मुनये इदम् उक्तम्। हे ब्राह्मण, रतिकुण्डे तथा कुसुमायुधकुण्डे च, यदि दम्पती अत्र स्नानं कुर्याताम्, तर्हि धर्मकामार्थिनः जनाः अत्र यथाविधि स्नानं कर्तव्यं। नूनं रतिर्मन्मथश्च तैः तुष्टौ भवेताम्। प्रथमतः रतिकुण्डे, ततः कन्दर्पकुण्डे स्नात्वा, विशेषतः रतिम् कन्दर्पं च सम्पूजनीयम्। एवं सर्वान् कामान् लभते—अत्र किञ्चित् अपि संशयः नास्ति। चन्दनागुरुकर्पूरकुङ्कुमादिभिः सम्पूजनं कृत्वा, रतिर्मन्मथश्च निःसंशयं तुष्टौ भवतः। पश्चिमदिशि स्थितात् कुसुमायुधकुण्डात्, तत्र स्नात्वा तस्मिन् पवित्रस्थले मन्त्रेश्वरं परमेश्वरं दृष्ट्वा, प्राचीनकाले रामः, देवकार्यं सम्पाद्य, निर्मलां क्रियाम् अकरोत्। स स्वेन्द्रियाणि निगृह्य, तत्र स्नात्वा, स्वर्गारोहणाय उद्यतः। तस्मात् उत्तरदिशि श्वेतपद्मनलिनीभिः शोभितं रमणीयं सरः स्थितम्। मन्त्रेश्वरस्य महिमा कस्यापि निरूपयितुं न शक्यते—न कदापि तादृशं लिङ्गं आसीत्, न भविष्यति च। गन्धपुष्पधूपादिभिः तस्याभिषेकः कर्तव्यः। एवं कृत्वा, निःसंशयं मोक्षः तस्य हस्ते वर्तते। तस्य पूजनात् पण्डितः सर्वपापैः विमुक्तः भवति; प्रयत्नेन सर्वार्थसिद्धये जनैः कर्तव्यम्। यदि विस्फोटादिदुःखानि जायेरन्, तत्रापि तस्य शरणं गन्तव्यम्। तस्मात् उत्तरदिशि एव प्रसिद्धा देवी वन्दिती तिष्ठति। ये जनाः कुपितेन नरेन्द्रेण पाशैः शृङ्खलाभिः वा बद्धाः भवन्ति, तेषां तया यात्राया यत्नेन कर्तव्या। गन्धान्, पुष्पान्, धूपान्, दीपांश्च अर्पयित्वा, निश्चलमनसः सम्पूजनं कर्तव्यम्।