येभ्यः पापं नास्ति, न दारिद्र्यं, नापि दुर्भाग्यं विद्यते। यः कश्चन अर्थं, पुत्रान्, विज्ञानं, वा अन्यानि अनेकानि कामान् इच्छति, सः सर्वान् कामान् अवाप्नोति, स च पुरुषः साक्षात् पुण्यश्लाघ्यः भवति। ये चैतां पुण्यां कथां शृण्वन्ति, ये च प्रतिदिनं पठन्ति, तेषां सर्वेभ्यः पुण्यलाभः सिध्यति। एवं च 'पद्मावत्याः कथावर्णनं' नाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः समाप्तः, यः श्रीस्कन्दमहापुराणस्य पंचमावन्तीखण्डेऽवन्तिक्षेत्रमाहात्म्येऽष्ट्येकसहस्रश्लोकसमेतः विद्यमानः। तत्रैव, सा कुमुद्वती पद्मावतीनगरेण सहैव जाताभूत्। कदाचित् तीर्थयात्रायां अहं कुशस्थलीं गच्छामि स्म। तां दृष्टमात्रेणैव ब्रह्महत्या-पातकात् विमुक्तिः लभ्यते। तत्र विविधाः यज्ञाः पुण्यकर्मभिः ऋत्विजः क्रियन्ते। तत्र मुनिपत्न्यः साध्वीः अपि सेवां कुर्वन्ति। तत्रैवैकादश रुद्राः द्वादश आदित्याश्च सन्ति। अष्टौ दिग्गजाः चतुर्दश मनवः अपि तत्र सन्ति। गन्धर्वाः, अप्सरसः, किन्नराः, नागाः, राक्षसाः, सिद्धाः, तपस्विनश्च तत्र सदा वसन्ति। अष्टौ प्रसिद्धाः भैरवाः, चत्वारः पवनात्मजाः तत्र सन्ति। एते देवसंघाः तथा घोरगणाः अपि विस्तरेण वर्णिताः। दक्षः श्रेष्ठः प्रजापतिः, दिति देवमाता, सुरभिगवः, सर्वाणि स्थावरजङ्गमानि च तत्र सन्ति। सर्वाणि पुण्यस्थानानि, नद्यः, तडागानि च तत्र सन्ति। सप्त नगराणि, त्रयः ग्रामाः, नव वनानि, नव शुष्कभूमयः च तत्र दृश्यन्ते। चत्वारः समुद्राः, नानाविधानि रत्नानि, शान्ताः राजर्षयः, वेदविद् ब्राह्मणाश्च तत्र निवसन्ति। वेदाः, पुराणानि, स्मृतयः, गीतानि, सङ्गीतानि च तत्र सन्ति। तां कुमुद्वतीं दृष्ट्वा अहं ज्वरात् विमुक्तः शुद्धः च जातः। सर्वेषु पुण्यतोयेषु स्नात्वा अहं शुद्धः प्रशान्तः च अभवम्। पद्मावतीं दृष्ट्वा, या शुद्धा सर्वकामप्रदायिनी, अहं परमं सुखं प्राप्नोमि। तत्र न दुःखं, न दारिद्र्यं, न मूढता, न चेन्द्रियाणि असंयतानी। सर्वे मित्रभावेन, परस्परं सहाय्यकत्वेन च वर्तन्ते। तत्र रमणीयानि उद्यानानि, वनानि, उपवनानि च सन्ति। नानारत्नैः, सुवर्णपात्रैश्च शोभितानि भवनानि तत्र दृश्यन्ते। यत्र शङ्करः सदा उमया सह वसति। सा नगरी सदा चन्द्रकान्तमयूखैः प्रकाशमानाभूत्। सा सदा पुष्पितवती, श्यामला, यौवनरूपधारिणी इव बभौ। पर्वतगुहासु, गुह्यतमतमःस्थलेषु, रम्ये गृहतडागे, सभामालासु च सर्वत्र सा शोभते। तत्र तडागाः पूर्णविकसितकुमुद्वतीपुष्पैः विभान्ति। नद्यः, सर्वे तडागाः, सरांसि, कूपाः, पल्वलानि च तत्र सन्ति। सर्वेषु ऋतुषु कुमुद्वती पुष्पितवती एव तिष्ठति। यः पुरुषः एकचित्तेन कुमुद्वत्यां श्राद्धं करोति, तस्य श्राद्धं अक्षय्यं भवति, पितृभ्यः दत्तं अक्षय्यं भवति। यत्किञ्चित् कर्म तत्र क्रियते, तत्सर्वमक्षय्यं भवति। एवं 'कुमुद्वतीमाहात्म्यवर्णनं' नाम पञ्चचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः समाप्तः, यः श्रीस्कन्दमहापुराणस्य पंचमावन्तीखण्डेऽवन्तिक्षेत्रमाहात्म्येऽष्ट्येकसहस्रश्लोकसमेतः। अथ शृणु, भगवन् व्यास, कथं ब्रह्मा देवान् प्रति उक्तवानिति।