स देवो देवानां गणायामृतं ददौ, शम्भवे चन्द्रमसमर्पयत्। तानि च सुन्दराणि दत्तानि नन्दने, तस्मिन्निन्द्रक्रीडावने। महदधिगतं महापद्मं धनं कुबेरस्यालयं गतं। यत्र यत्र तद्विस्तरं, तत्र तत्र प्राणिनां लयः सम्पद्यते। तस्मादेव महेश्वरः नीलकण्ठ इति प्रसिद्धोऽभवत्। सर्वपापविमुक्तः सर्वरत्नधारी भवति। ततः सर्वे देवाः ब्रह्मविष्णुप्रमुखाः तद्गृहीत्वा प्रस्थिताः। वयमपि उज्जयिन्यां प्राप्ताः, रत्नवाहिनः अभवाम। तस्मात् सर्वदा अत्र पद्मा स्थिरा सदा वसतु। ये पुण्यजनाः अत्र स्नानदानपूजनानि कुर्वन्ति, तेषां न पापं, न दरिद्रता, नापि दारिद्र्यदुःखम्। यः कामयेत् वित्तं, पुत्रान्, विद्यां, वा अन्यान् अनेकान् कामान्, स सर्वान् कामान् प्राप्नोति, स च मानवः साक्षात् पुण्यवान् भवति। ये चैतत् पावनं चरितं शृण्वन्ति, ये च नित्यं पठन्ति, तेषां पुण्यश्रीः वर्धते। एवं समाप्तं चतुश्चत्वारिंशत्तमं अध्यायं, 'पद्मावतीचरितवर्णनं' नाम, अवन्तीमाहात्म्ये, पञ्चमे अवन्तीखण्डे, श्रीस्कन्दमहापुराणे, एकाशीतिसहस्रश्लोकसमेतम्। एषा कुमुद्वती तदा जाताभूत् यथा पद्मावतीपुरी अपि। एकदा तीर्थयात्रायां कुशस्थलीं गतवानहम्। तस्य दर्शनमात्रेण ब्रह्महत्यापातकात् विमुक्तिः लभ्यते। तत्र विविधयज्ञाः पुण्यकर्मभिः ऋत्विजः क्रियन्ते। मुनिपत्न्यः धर्मनिष्ठाः तत्र सेवां कुर्वन्ति। तत्रैव एकादश रुद्राः, द्वादश सूर्याः च सन्ति। अष्टौ दिग्गजाः, चतुर्दश मनवः अपि तत्रैव। गन्धर्वाः, अप्सराः, किन्नराः, नागाः, राक्षसाः, सिद्धाः, तपस्विनश्च, प्रिये, तत्र सन्ति। अष्टौ प्रसिद्धाः भैरवाः, चत्वारः वातसुताः अपि। एवं दिव्याः गणाः, उग्राः समूहाः अपि वर्णिताः। दक्षः श्रेष्ठः प्रजापतिः, दितिः देवमाता, सुरभिगोपाः, सर्वे स्थावरजङ्गमाः च तत्र। सर्वाणि पुण्यस्थानानि, नद्यः, तीराणि च। सप्त नगराणि, त्रयः ग्रामाः, नव वनानि, नव शुष्कभूमयः च। चत्वारः सागराः, नानाविधानि रत्नानि, शान्ताः राजर्षयः, वेदविदः ब्राह्मणाश्च। वेदाः, पुराणानि, स्मृतयः, गीतानि, सङ्गीतानि च तत्र सन्ति। तस्याः केवलदर्शनात् अहं ज्वरविनिर्मुक्तः शुद्धः च अभवम्। सर्वेषु पुण्यतीर्थेषु स्नात्वा शुद्धः प्रशान्तः च अभवम्। पद्मावतीं दृष्ट्वा, या शुद्धा सर्वकामदायिनी च। तत्र न दुःखं, न दरिद्रता, न मूढता, न च विकृतिन्द्रियता। सर्वे मित्रभावेन, परस्परं साहाय्यं कुर्वन्ति। रम्याणि उपवनानि, काननानि, निकुञ्जानि च तत्र सन्ति। नानारत्नमणिभूषितानि, सुवर्णपात्रशोभितानि च। यत्र शङ्करः सदा उमया सह वसति। सदा चन्द्रकान्तिपूरितरश्मिभिः उज्ज्वलति। सदा विकसितं, श्यामलं, यौवनरूपधारि इव तिष्ठति।