देवदानवयोः सम्प्रयुक्तेन तेन कर्मणा सञ्जातं वैरं निरुद्धम्। अथ सागरतीरे नानाविधानि रत्नानि शेषितानि। ततः सर्वे देवासुराः शीघ्रं मन्थनं कर्तव्यमिति मनस्य कृत्वा, विचारस्यात्र न आवश्यकता इति निश्चित्य, सागरममन्थन्। मन्थनकाले कौस्तुभाख्यं महद्रत्नं प्राप्तवन्तः। ततो धन्वन्तरिः समुद्भूतः, सोमश्च तत्रैव जातः। ततः क्रमशः उच्चैःश्रवा नाम श्रेष्ठः अश्वः, सुधा, रम्भा च समुत्पन्नाः। तथैव पाञ्चजन्यशङ्खः मुरारेर् हस्ते स्थितः। एवं चतुर्दश विविधानि रत्नानि लब्धानि। ते सर्वे तत्र गत्वा, एकत्र उपवेश्य, परस्परं मन्त्रयन्तः आसन्। तदा महद्भ्रमणमुत्पन्नम्, नारदः पुनः समुपागमत्। तस्मिन्नन्तरे, हरिः मोहिनीस्वरूपं धारयित्वा, स्त्रीरूपेण तत्र समुपाजगाम। तदा सर्वे तेषां गात्राणि कामबाणैः विवशानि अभवन्। ततः स हरिः कौशलपूर्वकं देवतानां सुधां दत्तवान्। तेषु मध्ये प्रविश्य, स एव परमां सुधां पीतवान्। तदा असुरः सुधास्पर्शात् तत्रैव न म्रियते स्म। राहोः शरीरात् बहु रक्तं प्रवाहितम्। तत्र स्नात्वा शुद्धाः भूत्वा, राहोः दर्शनाय प्रवृत्ताः। तत्र यः कश्चन स्नानं दानं पूजनं वा करोति, स कामानवाप्नोति, सहस्रगवां पुण्यं च प्राप्नोति। ततः सर्वे भागान् विभाग्य, रत्नधारिणः अभवन्। सप्तमुखः अश्वः सागरसम्भूतः सूर्याय दत्तः। सुधा देवगणाय दत्ता, चन्द्रः शम्भवे समर्पितः। एतानि सर्वाणि रत्नानि इन्द्रस्य नन्दनवने समर्पितानि। महापद्माख्यं महद्रत्नं कुबेरगृहं प्राप्तम्। यत्र यत्र तत् विस्तारं लभते, तत्र तत्र प्राणिनः लयं यान्ति। तस्मात् कालात् महादेवः नीलकण्ठ इति विख्यातः। यः कश्चन तत्र स्नात्वा सर्वपापैः विमुक्तः, सर्वरत्नवान् भवति। ततः सर्वे देवाः ब्रह्मविष्णुप्रमुखाः, तद्रत्नं गृहीत्वा निर्गताः। वयं च उज्जयिन्यां समागत्य, रत्नधारिणः अभवाम। अतः सर्वदा पद्मः अत्रैव स्थिरः तिष्ठतु। ये पुण्यात्मानः अत्र स्नानदानपूजानि कुर्वन्ति, तेषां न पापं, न दरिद्रता, नापि अमङ्गलं भवति। यः कश्चन धनं, सन्ततिं, विद्यां, वा अन्यान् कामान् इच्छति, स सर्वान् कामान् लभते, सः पुरुषः धन्यः भवति। ये चैतां पुण्यकथां शृण्वन्ति, प्रतिदिनं पठन्ति च, ते अपि पुण्यलाभिनः भवन्ति। एवं श्रीस्कन्दमहापुराणस्य अवन्तिखण्डे अवन्तिमाहात्म्ये पद्मावतीकथावर्णनं नाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः समाप्तः, अष्ट्येकसहस्रश्लोकसमेतः। पुनः, पद्मावतीनगरेन सह कुमुद्वती अपि जाता। कदाचित् तीर्थयात्रायाः प्रसङ्गे अहं कुशस्थलीं गतवान्। तस्याः दर्शनमात्रेण ब्रह्महत्यापापात् विमुक्तिः सिध्यति। तत्र पुण्यकर्मणां ऋत्विजां विविधयज्ञाः क्रियन्ते। तत्रैव साध्वी ऋषिपत्न्यः सेवानिरता दृश्यन्ते।