सर्वे प्रजापतिसंघैश्च चतुर्दश मनुभिः सह यः देशः सम्यक् पूरितः, स धर्मिष्ठैः सुशीलैः पुण्यात्मभिः सततं सेव्यमानः आसीत्। स तु रत्नमणिसोपानैः शोभितः दिव्यसरोवरैः च विराजमानः, षड्विधदुःखतरङ्गरहितः पक्षिणां वासभूमिः, ये भगवतां देवानां नाथं जगत्पतिं स्तोतुं गीतानि आरभन्त। तत्र उग्ररूपिणे नरसिंहस्वरूपधारिणे, वराहस्वरूपिणे च, नमः कृतम्। वासुदेवाय शान्तात्मने यदुपतये च पुनः पुनः प्रणम्यते। एवं तेषां स्तवनकर्मणि प्रवृत्तानां तत्रैकं वाग्देहवर्जिता व्याहरत्। सा वाक् कालमहावने रम्ये, ब्रह्मर्षिसंघैः सेव्यमाने, अभूत्। तत्र कुशस्थली नाम रम्या स्थली, सिद्धगन्धर्वैः सततं सेव्यमाना, अस्ति। कल्पान्ते सर्वे चराचराः विनश्यन्ति। सर्वा नद्यः, समुद्राः, सरांसि, वनानि च, तथा चन्द्रसूर्यादयः नक्षत्राणि च—सर्वं विश्वं विष्णुना व्याप्यते। सर्वं स्वात्मनि संहृत्य पुण्यात्मा शङ्करः तत्रैव तिष्ठति। वेदः सर्वयज्ञानां सारभूतः, दया च धर्मस्य सारः इति प्रतिपादितम्। तस्मात् कुरुक्षेत्रमिदं क्षेत्रं देवश्रेष्ठाः हितकरं, काश्याः दशगुणं काश्याः च, तस्याः च दशगुणं गयायाः इति। सहस्रसंख्याकग्रहणानि, दशसहस्रसंख्याकसंयुक्तयः च, शतसहस्रचन्द्रग्रहणकाले दत्तं दानं, अयनयोः सहस्रगुणं इति समं। अतः, हे देवाः, कुशस्थली नाम पुरी हितकरी। एतत् सर्वं, हे देवश्रेष्ठाः, नित्यं अविनाशी भविष्यति। यदा पुण्यस्य समाप्तिः भवति, तदा तेन क्लिश्यध्वम्। तत्र गत्वा स्नानदानादिकर्माणि भूमौ कर्तव्यानि। एवं तस्या वाक्यं श्रुत्वा, या वाणी आकाशे प्रवृत्ता, सर्वे देवाः पुनः महेश्वरस्य वने प्रत्यागच्छन्। तद्वनं चतुर्वर्णैः, मुनिगन्धर्वैः च सेवितं, पूरितम्। तत्र कश्चिद् दरिद्रः, मन्दः, मूढः, रोगी, असूयी वा नास्ति। तत्र जनाः दानशीलाः, शान्ताः, धर्मिष्ठाः, जरारोगरहिताश् च। पुरुषाः तत्र वसन्ति, स्त्रियश् च पतिसंयुक्ताः। तां पुरीं दृष्ट्वा, देवाः परमं हर्षम् अप्राप्नुवन्। सा पुरी पुण्यात्मभिः नित्यं सेविता, सर्वतीर्थयुताश् च। तत्र पुण्यं लब्ध्वा अक्षयफलम् आप्य, देवाः स्वं स्वं लोकं पुनर् आगच्छन्। ये पुण्यवन्तः कुशस्थलीपुरीं गत्वा स्नानदानपूजनानि कुर्वन्ति, तेषां पुण्यलाभः, अक्षयफलम् च। अतः, बुद्धिमद्भिः प्रयत्नेन सदा एषा क्रिया करणीयाः। सर्वयुगेऽस्मिन्पुरी अवन्ति नाम्नि स्मर्यते। एवं उक्त्वा, देवाः स्वं परमं लोकं जग्मुः। यः पुरुषः एतां पुण्यां दिव्यां पावनां कथां पठति, स पुत्रहीनः पुत्रं लभते, दरिद्रः धनं प्राप्नोति। पुण्यं लब्ध्वा, शिवलोकस्य सदा पूज्यते। इदानीं शृणुत, यथावत् कथयामि। त्रिपुरो नाम दैत्यः सर्वासुरकुलाधिपः सदा आसीत्।