तदा स वीर्यवान् धनुर्धरः शत्रोः कवचं शतधा विदार्य बाणैः ताडयामास। शम्भोर्बाणैः निरुद्धं तद् इव पद्मं मधुभिः परिवृतम् अभवत्। ये च तत्र युद्धशालिनः सेनापतयः आसन्, ते स्थाणुं शरणं प्राप्तैः दिव्यैः देवैः निहता अभवन्। महेशेन च सः स्वयम् अनन्तैः बाणैः विद्धः इति दृष्टवान्। तदा सः मायाविद् असुरः शतशः मायाभिः कुशलः, घोरां तिमिरमयीं मायां सृष्टवान्। तस्मिन्न् अन्धकारे शम्भुः भयभारं वहन्, विदीर्णहृदयः भूमौ विचचार। पुनः पुनः "क्व स पापात्मा गतः? न दृश्यते" इति वदन् विचिन्तयामास। तत्रैव तदा पुण्यतीर्थम् उत्पन्नम्, यत् वागन्धकाख्यं ख्यातिं प्राप्तम्। मार्गशीर्षस्य शुक्लपक्षे नवम्यां श्रद्धया यत् किञ्चित् शिवाय पितृभ्यश्च समर्प्यते, तत् सर्वं फलदं भवति। तस्मिन्न् अन्धकारे देवाः महता संतापेन पीडिताः अभवन्। तदा मानवसूर्यः व्यासः स्वतेजसा तम् अन्धकारं नाशयित्वा, असुरान् प्रकाशे प्रकटितवान्। तदा ते देवाः स मनुष्यार्कं नानास्तोत्रैः संस्तुतवन्तः। तस्मात् हे मुने, तद् तीर्थं 'नारदीप' इति देवैः नाम्ना प्रतिष्ठापितम्। यः कश्चन तत्र स्नात्वा नारदीपदर्शनं करोति, स ब्रह्महत्या-दोषादपि सर्वपापैः विमुच्यते। दिनसंक्रान्तौ, अयनयोः, ग्रहणे, विषुवे वा, यः नरः नारदीपं पश्यति, स्तोत्रैः मंगलगीतैः च सह, गायनवाद्यपूर्वकं अष्टाङ्गप्रणिपातेन प्रणम्य, स सप्तजन्मार्जितपापैः अपि मुक्तो भवति। सः शीघ्रं तद् सौरलोकं प्राप्नोति, यत् देवैः अपि दुष्प्रापम्। केवलं नरस्य प्रसादेन एष नारदीप उत्पन्नः इति श्रुतम्। अहं च तत्र, पार्थ, देवैः सह संपूर्णचित्तेन आगमिष्यामि। तत्र अहम् अपि लोकस्यागमे देवावतरणेन विज्ञेयः। तथा नारदीपं दिव्यतेजसा विराजमानं देवमुपविष्टं दृष्ट्वा, यः भक्त्या तं नारदीपं रथस्थं पश्यति, तस्य पुण्यकथां वर्णयामि। अथ वक्ष्यामि, हे मुनिवर, नारदीपस्य रथयात्रां। ज्येष्ठस्य शुक्लद्वितीयायां, सूर्यः एव रथारूढः स्यात्। यः नरः तं दिनपतिं उत्तरदिशं प्रयातं पश्यति, च केशवमर्कं च परित्यज्य रथं पश्यति, यश्च रज्ज्वा रथं आकर्षति, तदा दक्षिणां दिशं गच्छन्तं नारदीपं दृष्ट्वा, क्षेत्रं रथं वा देवतां वा सूत्रेण बध्नीयात्। ये नराः भक्त्या सूर्यस्य प्रदक्षिणां कुर्वन्ति, यश्च प्रातःकाले मौनं समाहितचित्तः सूर्यं प्रति गच्छति, स दक्षिणद्वारात् प्रविश्य रथचक्रं पूजयेत्। पश्चिमद्वारे स्थित्वा रथस्थं सूर्यं पूजयेत्। पूर्वद्वारे गौः, दक्षिणद्वारे अश्वः स्थापितः। यः सूर्यरथस्य यात्रां करोति, स शुभं गौसूर्यशिवेन्द्रलोकं प्राप्नोति।