यः कश्चित् प्रतिदिनं श्रद्धया शृणोति वा, एकाग्रचित्तः पठति वा, स पुण्यश्लोकं फलमवाप्नोति। तत्र शिष्यः पृष्टवान्—कस्मात् कोटीश्वर इत्युच्यते? कथं चाग्निना सह सम्बद्धः? नरो दीप इति कुतः, द्वितीयः च वटमातरः इति कथम्? शूलेश्वर इति नाम कुतः, ओंकारस्य उल्लेखः किमर्थं? उज्जयिन्या दिव्यपुरी सप्तकल्पा इति कथं स्मर्यते? एषा पुरी नामेन कर्मणा च सर्वेषां पुरीणां श्रेष्ठा, सप्तसु कल्पेषु तिष्ठन्ती। प्राक्कालिके कल्पे सा स्वर्णशृङ्गा इत्यभवत्, द्वितीये तु कुशस्थलीति विख्याताऽभूत्। पञ्चमे कल्पे चूडामणि इति प्रसिद्धा बभूव। कल्पान्ते तु स्वर्णशृङ्गादिपर्वतानां स्मरणं कृतम्। यः कश्चित् तत्र स्नानं करोति, स सप्तजन्मकृतपापात् विमुक्तो भवति, नात्र संशयः। तस्य पुत्रः वीर्यवान् कनकदानवः नाम्ना बभूव। स इन्द्रेण कोपेन सह युद्धं कृत्वा पतितः। स शंकरं शरणं गन्तुं कैलासं ययौ। भयभीतः स अश्रुपूर्णलोचनः प्रार्थयितुम् आरब्धवान्। शक्रस्य वचनानि श्रुत्वा, शरणागतवत्सलः भगवान् तं कृपया प्रत्यभवत्। महादेवः तदा विश्वरूपं भीषणतमं धारयन् प्रादुरभूत्। भैरवारावणादिरूपैः, अधोभूमिसदृशैः स्वरूपैः शोभमानः। सिंहचर्मवसानः, व्याघ्रचर्मोत्तरीयधारी, महापर्वतसदृशजङ्घायुक्तः सदा भूषितः। एवं रूपं धारयित्वा, दानवानां भयहरः भगवान् बभूव। तत्रैव सरस्तदुत्पन्नं, यत्सर्वैः देवैः सदा पूज्यते। पूर्वं तत्र महतोऽङ्गुष्ठेन कोटिपापानि विदारितानि। तथैव अगस्त्येन कोटितीर्थानि स्थापितानि। एतद् दृष्ट्वा सर्वे देवाः कल्याणकामिनः तत्र स्नातवन्तः। अन्धोऽसुरः अपि, पुत्रस्य युद्धे निहतस्य श्रुत्वा, स्वसेनया सह तत्रागच्छत्, यत्र देवाः स्थिताः। तस्मिन्नन्तरे दानवान् महायुद्धाय सज्जान् दृष्ट्वा, त्रिनेत्रः महाकालः देवांश्चोवाच—"मा भैष्ट।" तस्य क्रुद्धस्य विकृतनेत्रे दिवं ज्वालाभिः पूरितम्। तं नेत्रं स विसृज्य, देवेषु गतं, पतङ्गवत् विनष्टम्। स तद् शतधा विदार्य बाणैः ताडितवान्। शम्भोर् बाणैः निरुद्धम्, कमलमिव भ्रमरैः, प्रमुख्याः सेनानायका दिव्यैः स्थाणुशरणागतैः निहताः। महेशेन अपि सः अनन्तबाणैः विद्धः स्वं ददर्श। सः शतशः मायासु निपुणः, तत्र तमोमयां मायां सृष्टवान्। शम्भुः भयभारं वहन्, खिन्नचित्तः पृथिव्याम् विचरन्, "क्व स दुष्टः गतः? न दृश्यते," इत्येव पुनः पुनः उवाच। तत्र तीर्थं समुत्पन्नं, वागन्धकाख्यम् प्रसिद्धम्। मार्गशीर्षस्य शुक्लपक्षे नवम्यां श्रद्धया, यत् किंचित् भक्त्या शिवाय, पितृभ्यश्च समर्प्यते, तत् सर्वं महाफलं ददाति।