कोटितीर्थे पितृकार्यार्थं यत्किञ्चिद् दत्तं भवति, तस्य महत् पुण्यफलम् उच्यते। तत्र यः पुण्यस्थले सुसूता गवां दानं करोति, तस्य गवां शरीरस्थलघटितपुलकपर्यन्तं च यथावंशं रोमसंख्यया पुण्यलाभो भविष्यति। यः शूलधरं पूर्णचन्द्रे वा अमावास्यायां पश्यति, यः च तस्मिन्नेव तीर्थे जलप्रवेशं करोति, स च उत्तमपुरुषः स्मृतः। पितृभक्तः पुरुषः, हे मुनिश्रेष्ठ, यः तत्र वृषोत्सर्गं करोति, सः शतं कपिला गवां दत्वा यत्फलमवाप्नोति, तदप्यतिक्रान्तं भवति। अपि च, कूपे अपि यः संयतात्मा स्नानं करोति, सः पितृसमानो भवति। यः रात्रौ मातृभ्यः तैलाहुतिं ददाति, यः विष्णुपुष्करिण्यां चैत्रे फाल्गुने वा स्नानं करोति, सः सर्वपापैः विमुक्तः विष्णुलोकं याति। अभयेश्वरभक्त्या संयतचित्तः सः पुरुषः लोके दानशीलः सार्वभौमराजा जायते। यः अगस्त्येश्वरं दृष्ट्वा उपवासेन संयतेंद्रियः स्यात्, सः स्वशक्त्यनुसारं सुवर्णरजतयोः अगस्त्यप्रतिमां निर्माय, तां कालेनलभ्यमानफलपुष्पैः विधिवत् पूजयेत्। सप्तधान्यानि तदनुगुणानि च फलानि समर्पणीयानि। एवं सप्तवर्षाणि व्रतम् आचरितव्यम्। एवं कुंभयोनये, मित्रवरुणसुताय, नमः। व्यास महाभाग, शृणु, अर्घ्यदानस्य यत्फलं लभ्यते। मृत्युप्राप्तौ स्वर्गं प्राप्नोति, सफलः सन् कुलीनजन्म लभते। यः प्रतिदिनं शृणोति वा, एकचित्तेन पठति वा, सः पुण्यलाभी भवति। ततः व्यासेन पृष्टं—कस्मात् कोटिश्वर इति नाम, कुतः वह्निसंबन्धः? नरदीपः कथं नाम्ना, द्वितीयः वटमातरः इति कथं? शूलेश्वरः कथं नाम्ना, ओंकारः कथं कीर्त्यते? उज्जयिन्याः दिव्यपुरी सप्तकल्पा इति कथं स्मृता? सा पुरी नामकर्मभ्यां प्रमुखा, सप्तकल्पपर्यन्तं तिष्ठतीति। पूर्वे कल्पे सा स्वर्णशृङ्गा इति विख्याता, द्वितीये कुशस्थली, पञ्चमे कल्पे चूडामणि इति प्रसिद्धा। कल्पान्ते स्वर्णशृङ्गाख्यो गिरिः अन्ये च स्मृताः। सप्तजन्मार्जितपापात् विमुक्तिः सुलभा, नात्र संशयः। तस्याः पुत्रः वीर्यवान् कनकदानवः नाम्ना बभूव। स इन्द्रेण कोपेन युद्धे हतः। ततः सः शंकरं शरणं गत्वा कैलासे स्थित्वा, भीतः अश्रुपूर्णलोचनः प्रार्थयामास। शक्रस्य वचः श्रुत्वा, शरणागतवत्सलः भगवान् महादेवः तथा आचरत्। सः विश्वरूपं भीषणतमं रूपं धारयन् प्रादुरासीत्—भैरव, अरावणादिरूपैः पातालतलसदृशैश्च। सिंहचर्मवसनः, व्याघ्रचर्मोत्तरीयः, महापर्वतसदृशजंघाधरः सः ईश्वरः तादृशरूपधारणेन दानवदैत्यानां भयापहर्ता बभूव।