हिमालयाधिपः सम्यक् हस्तपादप्रक्षालनार्थं जलं समर्प्य, आसनानि च विधिवत् दत्तानि, तानि सर्वे स्वीकृतवन्तः। तदा पर्वतराजेन “दत्तम्” इति निगद्य, विवाहदिने निश्चिते। ततः सर्वे शंकरं प्रति “शिवा हिमवता दत्ता” इति समाचुच्युः। ततः ब्रह्मेन्द्रादिदेवाः विवाहसमग्र्याः संयोजनं कृतवन्तः। शङ्खदुन्दुभिनिनादेन सह ब्रह्मणा चान्यैश्च देवैः साकं, विधिपूर्वकं विवाहं कृत्वा, सः स्वालयं पुनर् अगच्छत्। एतेषु कालेषु, भीताः देवाः अग्निं प्रेषयामासुः, स च महेश्वरं प्रति गतः। अग्निः महतीं लज्जां प्राप्य, शिवस्य वीर्यं स्वमुखे स्थापयामास। ततः अग्निना त्यक्तं तद् वीर्यं गङ्गायाः मध्ये पतितम्। सप्तर्षीणां षट् पत्न्यः स्नानाय जाह्नवीं जग्मुः। तत्र तद् अग्निम् इव ज्ञात्वा, सर्वाः यथाकामं तपः कृतवन्त्यः। ततः श्रोणिद्वारेण षण्मुखः शीघ्रं जातः। ऋषीणां भीतया, सर्वाः स्त्रियः उद्विग्नाः अभवन्। सः षड्भिः एकीभूय, श्वेतपर्वतस्य शिखरं प्राप्नोत्। शुक्लपक्षस्य प्रथमे दिवसे प्रादुर्भूतः; द्वितीये दिवसे पूर्णत्वं प्राप्तः। चतुर्थे दिवसे, सर्वाङ्गसंपन्नः षण्मुखः द्वादशलोचनः प्रकटः अभवत्। श्वेतारुणतेजसा सः त्रिलोकीं प्रकाशयामास। ततः ब्रह्मणा समवेत्य, विधिपूर्वकं अभिषेकः कृतः। गौऱ्या तस्य वाहनत्वेन मयूरः नियुक्तः। शक्त्या च कृतिकाभिः सुतकाम्यया पालितः। शक्तिं धारयन्, सः देवानां सेनया अभिषिक्तः पूजितश्च। सः गङ्गेयः, कार्तिकेयः, गुहः, स्कन्दः, उमासुतः इति च नामानि प्राप्नोत्। कुमारः शक्तिधरः—एतेषु षोडश नामानि प्रसिद्धानि। एवं महाऋषिसेनः, दैत्यसंहारकः, जातः। सः अभिषिक्तः भूषितः, जटाजूटं च प्राचीनकाले कृतम्। अभिषेकशस्त्रग्रहणं कृत्वा, महेश्वरः महासेनाय दत्तवान्। “त्वं पुत्र, इन्द्रस्य सौम्यकारणं रक्ष” इति आज्ञापयत्। तदा, महोत्सवे समुद्भूते, गौरवाहिनां सागरसमूहे, शङ्करः तेषां भोजननाम्ना नामानि व्यधात्। वटफलाभिलाषिण्यः वटमातृकाः इति विख्याताः। ये शम्भुना क्रीडया पौलभक्षणार्थं प्राप्ताः, तेषां सर्वेषां दर्शनं शुभदं, पिशाचप्रभावनाशनं च। शक्तिं प्राप्य, महाव्रती महासेनः, देवसेनापतिः अभवत्। सः समृद्धिं राज्यं, कंटकशून्यं, इन्द्राय दत्तवान्। दैत्यपतिं हत्वा, गङ्गासुतः वीर्यवान् अभवत्। ततः, वायस्य, व्यास, भोगवती शूलदलेन विदीर्णा समुत्पन्ना। पृथिव्यां ये तीर्थानि, ये च समुद्रेषु, तानि सर्वाणि। तस्मात् त्रिषु लोकेषु कोटितीर्थं परमपवित्रं इति कथ्यते। यः कोटितीर्थे स्नात्वा, कोटीश्वरशिवं पश्यति, यः पितृभक्तः पुरुषः तत्र श्राद्धं करोति, सः महत् पुण्यलाभं प्राप्नोति।