महर्षिः विश्वामित्रः तस्मै वरान् दत्वा, तस्मात् कालात् आरभ्य तत् स्थलं परमं कीर्तिम् प्राप्तम्। तत् दिव्यरत्नसमूहैः सर्वतः शोभितम् उज्ज्वलं बभूव। धनयक्षस्य निवासस्य उत्तरदिशि, तत्र, द्विजश्रेष्ठ, नित्यनिवसन् महर्षिः वसिष्ठः, तपःसम्पदां निधिः, तिष्ठति। तत्र, श्राद्धकर्म सम्पन्नं कृत्वा, विशेषतः एकाग्रचित्तः स्नानं कर्तव्यम्। तत्र, वामदेवस्य सन्निधिः अस्ति, पापरहित। तत्र, भक्त्या पतिव्रता अरुन्धती पूजनीयास्ति। सर्वकामफलप्राप्तिः तत्र जायते, अस्य विषये न संशयः। भाद्रमासे शुक्लपक्षे पञ्चमीदिने, दृढव्रतेन, तत्र विष्णुपूजा श्रद्धया सावधानतया कर्तव्या। वसिष्ठस्य सरसि, पूर्वदिशि स्थिते, ब्राह्मणश्रेष्ठ, यत्र स्नानदानाभ्यां सर्वकामाः सिद्ध्यन्ति। पौर्णमास्यां समुद्रस्नानस्य पुण्यं यत्र लभ्यते। अतः तत्र पुत्रकाम्यया विधिवत् स्नानं कर्तव्यम्। एवं कृतवान् बुद्धिमान् सर्वपापैः विमुक्तः भवति। समुद्रात् दक्षिणपश्चिमदिशि योगिनीसरः उत्तमं तिष्ठति। तत्र जनानाम्, विशेषतः स्त्रीणां, सर्वार्थसिद्धिः दत्तास्ति। विशेषतः आश्विनमासे शुक्लपक्षे अष्टमीदिने। तत्र स्नानदानानि सर्वाणि फलप्रदानि भवन्ति। योगिनीसरः पुरतः उत्तमं उर्वशीसरः अस्ति। पुरातने काले, तपःसम्पन्नः ऋषिः रैभ्यः तत्र आसीत्। तस्य महत्तपः दृष्ट्वा देवेशः भयम् अनुप्राप्तः। ततः तेन प्रेषिता, सा सुश्लक्ष्णगमना, तत्र आगता। पुष्पितलता-कुञ्जे, यत्र मधुरगायनपक्षिणः वदन्ति, पुणाग-केशर-अशोक-पुष्प-तन्तु-निर्मितेषु पञ्जरेषु, सा, कामदेवस्य सर्वरम्याणां निधिः इव, शोभा प्राप्तवती। शुक्लमुक्ताभिः भूषिता, तस्याः अङ्गानि सुवर्णदीप्त्या प्रकाशन्ते। तस्याः वर्णः तडागतरङ्गवत्, नेत्रकोणेषु उज्ज्वलः, तिर्यगूर्ध्वलक्ष्माभिः। आम्रपुष्पैः, यत्र भ्रमराः कर्णाभरणसमीपे गुञ्जन्ति, भूषिता। तस्याः कटि-स्निग्धा, विस्तीर्णश्रोणी, स्तनौ वर्णेन उन्नतौ। ताम् ऋषिः विस्तीर्णनेत्रः तस्मिन् आश्रमे अपश्यत्। स्त्रीरूपम् एकं त्रिनेत्रस्य मोहनाय एव कल्पितम्। तां विशालनेत्रां दृष्ट्वा, ऋषेः इन्द्रियाणि विक्षिप्तानि। सा मम समीपम् आगता, तपसः विघ्नकारिणी। सा स्त्रीरूपिणी, नम्रपाणिभिः, ऋषिं विनयेन उवाच। "कथं तव शापात् मोक्षः लभ्यते, दृढव्रते?" तत्र अद्य स्नानं कुरु, परमं सौन्दर्यं प्राप्स्यसि। तव नाम्ना एव, तत् जलं प्रसिद्धं भविष्यति। सा शीघ्रं सुन्दरी अभवत्, तत् स्थलं कीर्तिम् प्राप्तम्।