पुष्पगन्धिभिः सुमनसोपहारैः, धूपैः नानाविधैः भोजनैश्च यः देवमर्चयति, सः पुनः इमं लोकमवाप्य शुद्धकुले जायते। कदाचित् चन्द्रसूर्याभ्यां पूजितो देवः चन्द्रादित्य इति ख्यातः। तं देवममरतुल्यपूजितं ये जनाः सम्पूजयन्ति, ते चन्द्रसूर्ययोः समानं लोकं प्राप्नुवन्ति, सर्वकामानपि लभन्ते। तस्य केवलं दर्शनात् पापयोनिरे जन्म न भवति। कथं स देवः करभेश इति ख्यातो जातः? अस्मिन्वने सः परमानन्देन क्रीडन्वन्वर्तत। दीर्घकालं क्रीडनपरः शङ्करः करभकुमाररूपं समुपेयाय। तं दृष्ट्वा देवाः विस्मयाकुलाः तं अन्वेष्टुम् आरब्धाः। तदा ब्रह्मा देवैः सह पृष्टः—"महेश्वरः महादेवः कुत्र?"—इति पप्रच्छ। ततः सः ब्रह्मा देवैः सह गणाधिपतिमपि पप्रच्छ। "वयं त्वां नमामः, त्वं वद, वयं लड्डूकानि दास्यामः, महाबल," इति तं याचितवन्तः। गणाधिपतिः उक्तवान्—"एष करभकुमारः एव महादेवः, मुनिवरैः दृष्टः। वयं स्वयमेव तं महादेवं ज्ञातवन्तः, सः हि भाषते," इति। एवं चिन्तयन्—"कथं मया ज्ञातः?"—इति शङ्करः विस्मितः अभवत्। ततः तत्रैव दिव्यं लिङ्गं सृष्टवान्, यत् करभेश्वर इति प्रसिद्धम्। तस्मात्कालात् शङ्करः करभेश्वर इति विख्यातः। स्वनाम्ना प्रसिद्धं करभं स्थापयामास, यः परमपूजितः अभवत्। यः पुष्पगन्धैः सुमनसोपहारैः तं सम्पूजयति, तस्य फलमधुना शृणु। सः अतिशयितं शुभं प्राप्नोति, अत्र सन्देहः नास्ति। एवं करभेश्वरः अस्मिन्लोके श्रेयस्करः इति ख्यातिं प्राप। तदा विघ्ननाथः देवैः लड्डूकैः सम्पूजितः। यः भक्त्या तं सम्पूजयति, तस्य कस्यापि विघ्नः न जायते। चतुर्थ्यां उपोष्य, विशेषतः शिप्रायां स्नात्वा, रक्तचन्दनयुक्तेन जलेन, मन्त्रपूर्वकं स्नानं कृत्वा, दिव्यं धूपं सुरभिं लड्डूकप्रियाय दद्यात्। तस्य रोगः, भीः, विघ्नः कदापि न भवति। पुनः लोके अवतीर्य, सः भूमिपालरूपेण जायते। श्रद्धया यः सम्पूजयति, सः शिवलोक एव सुखमश्नुते। यः जयेश्वरं देवदेवं महेश्वरं पश्यति, शिवद्वारे लिङ्गं सम्पूजयति, तस्य फलमपि श्रुणु। अद्य मम वक्तव्यम् अन्यदपि—श्रेष्ठं मार्कण्डेश्वरं। यः शंकरं तं पश्यति, वाजपेययज्ञस्य फलं लभते। हे व्यास, तस्मिन्पुर्यां परमं क्षेत्रं शृणु। स भक्तानामभिलाषान् पूरयति, पुत्रवत् पालयति च। सा देवी ब्रह्मणा पूजिता, सुरश्रेष्ठैः स्तूता, ब्रह्मणः पूर्वमेव स्थित्वा, सिद्धिदायिनी अभवत्। यः ब्रह्मसरोवरस्नानानन्तरं ब्रह्मेश्वरं शिवं पश्यति, तस्य महाफलमस्ति। अद्यापि अन्यत् शृणु—श्रेष्ठं यज्ञकुण्डतीर्थम्। यज्ञार्थं कृतं कूपं यज्ञतीर्थ इति स्मृतम्। एवं श्रीस्कान्दपुराणोक्तेऽस्मिन्कथासमये, पुष्पधूपलड्डूकादिसम्पूजनस्य माहात्म्यं, शिवलिङ्गदर्शनस्य च पुण्यफलानि, विविधतीर्थविशेषाणि च, भक्तजनानां कल्याणाय प्रदर्शितानि।